De Avondshow met Arjen Lubach nam donderdag definitief afscheid van de VPRO en de NPO met een variatie op haasje-over. Bijna elk onderdeel van het na tien jaar geëindigde succesvolle satirische programma kwam voorbij in de laatste show, die versmelting van een uitzonderlijk getalenteerde presentator, nauwelijks minder begaafde vaste medewerkers in beeld als Tex de Wit en Jonathan van het Reve, een ijzersterke redactie en steengoede tekstschrijvers.
Het was nog één keer genieten van de soms uitzinnige combinatie van harde grappen en onbetwistbare feitelijkheden over ingewikkelde maatschappelijke kwesties, samengebracht in rubrieken als En nou is het afgelopen, Tot op de bodem, Dossierkennis, Kijkersvragen, de slimme, ironisch-gewichtige en grofgebekte parlementair verslaggever Soumaya Ahouaoui, en – moeilijk te overtreffen hoogtepunt – Sport Studio met de gortdroge Diederik Smit.
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.
Vier keer per week een half uur Avondshow, dat gaat de publieke omroep met Lubachs overstap naar RTL nog vreselijk missen. In de laatste aflevering bracht Lubach alles in stelling om korte metten te maken met het sentiment dat ‘alles vroeger beter was’. Boomers die droomden over het touwtje uit de brievenbus van Jan Terlouw en klaagden over de jeugd, het gebrek aan gemeenschapszin, het kopje soep dat vroeger wél bij de zieke buurvrouw werd gebracht, maar nu niet meer. Ze zaten er, bewees De avondshow, helemaal, echt 100 procent naast.
Neem het gevoel dat er nu meer oorlog is dan ooit: ‘Het is nu natuurlijk verschrikkelijk, met Oekraïne en het Midden-Oosten, maar vroeger waren de oorlogen veel erger: Korea in de jaren vijftig, Vietnam in de jaren zestig en zeventig, Iran-Irak in de jaren tachtig, Congolese burgeroorlog, vijf miljoen doden, in de jaren negentig, en, typisch Lubach: ‘Supermarktoorlog in 2000, duizend producten in prijs verlaagd’.
Geen grappen navertellen, hield ik mezelf voor, want humor op televisie vangen in woorden, dat is geen doen. Maar toch. Dromen over vroeger? ‘We leven tien jaar langer dan in de jaren vijftig. Kunnen we tien jaar langer zeiken dat vroeger alles beter was.’ Kindersterfte? Dramatisch gedaald. Verkeersongelukken? In de jaren zeventig nog drie keer zoveel doden als nu, ‘en toen hadden ze nog geeneens een fatbike’. Stijgende criminaliteit? ‘Het aantal misdrijven neemt al twintig jaar af.’ Saaie, maar overtuigende statistieken in beeld stutten het betoog.
Behoorlijk raak was ook het vermeende tekort aan kritische zin bij parlementair verslaggevers. Nee, dan vroeger! Ahouaoui toonde archiefbeeld over het bezoek van premier Beel aan Nederlands-Indië tijdens de politionele acties. Eerste vraag van de reporter: ‘Heeft u een goede reis gehad?’ Tweede: ‘Strekken uw plannen zich ook uit tot buiten Batavia?’ Na het antwoord volgde een ‘Dank u wel’ van het knipmes.
Nee, vroeger was heus niet alles beter: troostrijke relativering in deze klaaglijke jaren. Maar toch: naar die jaren met Lubach op de NPO zullen we echt nog weleens weemoedig terugverlangen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant