Max Verstappen en Lando Norris zetten dit weekend in Brazilië hun titelstrijd in de Formule 1-voort. Verdedigende acties van de Nederlandse WK-leider liggen nog altijd onder een vergrootglas, wat volgens Verstappen ook door zijn nationaliteit komt. Een nadere blik op Britse vooroordelen en botsende culturen.
In het voetbal bestaat het fenomeen 'tactische overtreding': iemand bewust neerhalen om gevaar te neutraliseren. In de voetballerij doet niemand daar moeilijk over. Trainers geven hun speler eerder een uitbrander als ze het nalaten, en analisten praten er niet nog dagen over na.
Nu zijn voetbal en Formule 1 lastig te vergelijken. Toch kun je Verstappens acties richting titelrivaal Lando Norris als een tactische overtreding zien. De Limburger draaide er in Mexico al niet echt omheen dat dit soort middelen, bij een gebrek aan snelheid, nodig zijn. "Soms win je en soms verlies je", wees hij op de opgelegde tijdstraffen. Daar leek hij niet echt mee te zitten, alsof het ingecalculeerd werd.
Toch borrelde er donderdag in São Paulo natuurlijk nog het nodige na over de race van afgelopen zondag. Lewis Hamilton werd maar weer eens gevraagd wat hij van Verstappens verdedingsstijl vond. "Luister mijn boordradio's uit 2021 maar terug", reageerde de Mercedes-coureur gevat.
De Brit liet zich nog ontvallen dat het huidige titelduel "steeds meer op 2021 begint te lijken", maar Hamilton wilde verder vooral uit de discussie blijven. Dat gold niet voor andere analisten; oud-coureurs die hun zegje over Verstappen hadden gedaan.
Damon Hill bijvoorbeeld. De wereldkampioen van 1996 vergeleek Verstappen met cartoonfiguur Dick Dastardly van de Wacky Races en zei dat de WK-leider "niet in staat is om eerlijk te racen". Dat de Brit een andere kijk op racen heeft dan coureurs van Verstappens kaliber kwam al tot uiting in zijn duels met Michael Schumacher. De Duitser was midden jaren negentig duidelijk bereid een stapje verder te gaan dan Hill.
De kampioensrace in 1994 werd zelfs beslist met de overtreffende trap van een 'tactische overtreding'. Schumacher gooide in de straten van Adelaide in leidende positie de deur hard dicht, terwijl Hill er al tussen zat. De uiteindelijke wereldkampioen belande in de bandenstapels, Hill bleek in de pits niet verder te kunnen. Bij een zege was híj kampioen geweest.
Hill zal vast iets van zijn oude rivaal herkennen in Verstappen. Het zijn allebei coureurs die nóg succesvoller zijn dan de 22-voudig Grand Prix-winnaar. Meedogenloosheid speelt daar ongetwijfeld een rol in. Verstappen kan misschien weer iets van zijn huidige titelrivaal herkennen in Hill. Norris zit duidelijk op de lijn van zijn landgenoot, en benadrukte donderdag nog maar weer eens dat Verstappen "weet dat hij fout zat" in Mexico. Al gaf hij ook toe soms "de prijs te betalen" voor een gebrek aan agressie.
Waar Hill slechts een analyserende rol bekleedt en Norris als actief coureur natuurlijk recht van spreken heeft, wringt de schoen vooral bij Johnny Herbert. Ook die oud-coureur gaf zijn mening de afgelopen dagen, tegenover het verder onbekende Action Network.
Herbert is echter ook rijderssteward van de FIA, onder meer in Singapore, Mexico en dit weekend in Brazilië. De Brit ziet bij Verstappen soms een "afschuwelijke mentaliteit". Of de FIA echt blij moet zijn met deze uitspraken is de vraag. De schijn van bevooroordeeldheid zou bij de wedstrijdleiding toch te allen tijde moeten worden voorkomen.
Verstappen wilde er niet te veel woorden aan vuilmaken. "Het zijn mensen die het willen opstoken. Die zijn vervelend, maar ik negeer ze." Dat analisten in de categorie Hill een vooroordeel over hem hebben, daar ligt de WK-leider niet wakker van. "Sommige mensen hebben nou eenmaal een voorkeur. Dat begrijp ik ook wel. Ik ga gewoon door met mijn leven en met presteren."
De Nederlander stelde in Mexico al dat hij "het verkeerde paspoort heeft", wijzend op de vooral door Britten gedomineerde Formule 1. Toeval of niet, de kritiek komt vooral uit Engelse hoek. Tegelijkertijd, dat de overheersende nationaliteit ook de overheersende mening uitdraagt is puur cijfermatig niet zo vreemd. Teambazen, coureurs, oud-coureurs, journalisten; de paddock van de koningsklasse loopt vol Britten.
Het is verleiderlijk om chauvinisme hieraan te koppelen, wat ook ongetwijfeld een rol speelt. Toch; kritiek op coureurs die een stapje verder willen gaan om te winnen is niet nieuw. Ayrton Senna kreeg veel lof, maar ook kritiek op zijn harde stijl. Zijn legendarische uitspraak "als je niet meer voor een gat gaat, ben je geen coureur meer", was op vragen van de Schotse oud-wereldkampioen Jacky Stewart.
Dat gebeurde wel nadat Senna in 1990 medogenloos Alain Prost van de baan had gereden, zoals de kritiek op Schumacher toenam na de eerder vermelde controversiele aanvaring met Hill. Verstappen lag in 2018 al even onder vuur, maar dat ging pas echt branden toen hij in gevechten met Hamilton zijn bereidheid liet zien om ver te gaan.
Britse coureurs met die bereidheid zijn er de afgelopen decennia niet of nauwelijks geweest. Hamilton, Norris, Hill, Herbert, Jenson Button, David Coulthard: het zijn stuk voor stuk coureurs zonder spijkerharde reputatie.
Het lijkt daarom vooral ook een botsing van culturen. Een botsing tussen Engeland, waar autosport altijd een bezigheid was van keurige gentlemen, en de rauwe realiteit van andere nationaliteiten die alles doen om te winnen. Schumacher, Senna, Sebastian Vettel en Fernando Alonso kregen vroeg of laat met die botsing te maken. Verstappen hakt inmiddels al een paar jaar met hetzelfde bijltje en ligt er verder totaal niet wakker van.
Source: Nu.nl algemeen