Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van haar nieuwe kerstfilm negen dilemma’s voor cabaretier Laura Bakker (28). Met drie Gouden Kalveren en een cabaretprijs op zak blijft zij zichzelf het liefst zien als een beginneling.
is verslaggever van de Volkskrant. Ze schrijft over stand-upcomedy & cabaret en populaire cultuur.
Het Kalf voor beste bijrol in Dit is geen kerstfilm of voor beste hoofdrol in de korte film Marleen?
‘Ik ben natuurlijk blij met allebei, maar als ik moet kiezen: het Gouden Kalf voor de korte film. Omdat ik het de makers van korte films gun dat meer mensen hun werk zien.
‘Voor allebei de films geldt dat nog bijna niemand ze heeft gezien, dat voelt wel raar als je er al wel een prijs voor hebt gewonnen. Dit is geen kerstfilm ging in première op het Nederlands Film Festival in september, maar staat pas in december op Prime Video.
‘Het is een soort Alles is liefde, maar dan van nu. En grappiger, vind ik, al moet ik zeggen: Carice van Houten als Kiki in Alles is liefde is natuurlijk iconic. Hoe vaak ik die scène van Kiki op de wc in de Bijenkorf, met prins Valentijn voor de deur, wel niet in mijn hoofd heb nagedaan.
‘Door die scène wilde ik naar de toneelschool. Carice van Houten is zó goed in het naar buiten brengen van een ingehouden binnenwereld, alsof zij voor de helft haar personage is, en voor de andere helft zichzelf.
‘Dat inspireert me. Ik geloof acteurs die zeggen dat ze in de huid van iemand anders kruipen of helemaal in een personage transformeren ook nooit. Bullshit. In elke rol die je speelt, neem je dingen van jezelf mee.’
Home Alone of Love Actually?
‘Love Actually, love it! Ik heb niks met Home Alone.’
Film of theater?
‘Op dit moment film. De afgelopen twee jaar heb ik getoerd met een cabaretvoorstelling, als de helft van het duo n00b. Dat was te gek, en ook… intens. We hadden meestal vier, soms vijf shows per week. Ik vond de voorstelling spelen fantastisch, meteen reactie krijgen van het publiek, daarop inspelen, de show beter maken tijdens het spelen.
‘Maar het was wel heftig om bijna elke dag naar een ander theater in Nederland of België te rijden. Soms dacht ik: waar zijn mijn vrienden? Ik moet ook nog chillen met mensen. Maar wanneer?
‘Toen Isabelle Kafando en ik in ons afstudeerjaar de Wim Sonneveldprijs wonnen op het Amsterdams Kleinkunst Festival, wist ik al wel: ik hoef niet voor de rest van mijn leven alleen maar cabaretier te zijn. Dat was ook niet mijn plan toen ik naar de toneelschool ging. Ik bewonderde Alex Klaassen, Martine Sandifort, Rundfunk en Henry van Loon, die ook allemaal op de toneelschool hadden gezeten. Maar ik vond film en cabaret allebei interessant.’
Een tweede voorstelling met n00b of dit was het?
‘Dat onze eerste voorstelling zo aansloeg was echt een droomscenario. We hebben in de auto zitten gillen toen we vijf sterren kregen in de Volkskrant. Er kwamen ook meteen verwachtingen bij kijken voor de toekomst. Zo werkt het plannen van een theatertour: al voor het repriseseizoen is begonnen, wordt bepaald wanneer de première van je tweede show is. Ik merkte dat mij dat een beetje benauwde.
‘Wat n00b betreft, er begint nu even niks. Ik ben vet trots op ons en wat we samen hebben gedaan, maar voor nu gaan we ieder onze eigen weg.’
Alleen maar lof of ook boze mensen?
‘Er zijn mensen weggelopen bij onze show, ja. Vooral bij de sketch waarin we twee corpsballen speelden die over hun seksleven opscheppen, en bij het lied Mijn kutje stinkt. Het ongemak, aan een zaal merken dat het schuurt, dat vond ik héél leuk.
‘We kregen ook berichten op Instagram. Het is toch komisch dat mensen zich zo kwaad kunnen maken om iets wat iemand voor de grap heeft verzonnen?
‘Iemand schreef dat hij mijn stem hoorde in zijn nachtmerries, een ander dat ik rattenhandjes heb. O ja, één reactie die ik me nog letterlijk, herinner omdat ik ’m zo fantasierijk vond: ‘Als jij in de toekomst gaat solliciteren, zal jouw werkgever dit filmpje zien en je niet aannemen.’
Ik zie het al voor me, dat ik op mijn 50ste ineens alsnog het kantoorleven in wil, en dat ik dan afgerekend word op Mijn kutje stinkt.’
Vastleggen of de vrije loop laten?
‘De vrije loop! Ik gun mezelf nu de vrijheid om kortlopende projecten te doen, in plaats van mezelf vast te leggen voor een lange periode. Als ik weet dat er een einddatum aan een project zit, geef ik echt alles. Ik vind het gewoon fijn om te weten dat ik daarna weer aan iets anders kan beginnen.
‘Voor het zwarte gat ben ik nog nooit bang geweest, en ik heb misschien ook makkelijk praten omdat er tot nu geen zwart gat dreigde. Maar los daarvan is mijn instelling: dan ga ik toch lekker een jaar in een café werken? Ook goed.’
Zelf maken of auditie doen? (1)
‘Zelf maken, maar het leuke van een rol spelen die iemand anders heeft verzonnen, is dat je soms kanten van jezelf tegenkomt die je anders misschien niet had ontdekt. Volgend jaar zijn de opnamen voor Floating, een nieuwe speelfilm van Quirine Racké en Helena Muskens. Ik was in eerste instantie gevraagd als acteur, maar ik word ook cocreator; ik ga meeschrijven aan het script. Dat is de ultieme combinatie, zelf bedenken én zelf spelen.
‘Ooit zei een docent op de toneelschool tegen mij: je hebt een potje met inspiratie en als je daar te veel van gebruikt, raakt de inspiratie op. Ik wilde dat jaar veel verschillende projecten naast elkaar doen. Zijn advies was: kies iets, want anders ben je over een half jaar leeg en dan lukt het je misschien niet meer om iets te maken. Toen ben ik in discussie gegaan. Je energie kan opraken, maar op inspiratie zit volgens mij geen begrenzing.’
18 of 28?
‘28. Tien jaar geleden had ik het idee dat ik overal ja op moest zeggen om er als acteur te komen. Ik ben vooral beter geworden in nee zeggen. Weten wanneer je beter nee kunt zeggen is net zo belangrijk als ja zeggen. Ik weet niet of elke ‘ja’ je écht verder helpt. Als je je grenzen kent en aangeeft, ben je uiteindelijk vrijer.’
Noob of pro?
‘Ik zie mezelf nog steeds als een noob (gamerstaal voor een beginneling, iemand die de regels nog moet uitvinden, red.). Elke nieuwe dag heb je nog nooit meegemaakt, dus op het moment dat je jezelf een pro vindt, ben je eigenlijk alweer een sukkel.
‘Ik bedoel een sukkel op de positieve manier: iemand die probeert, die kan lachen om de stomme domme shit die iedereen nu eenmaal doet in het leven, en die van zichzelf accepteert dat niet alles goed gaat. Ik denk dat het leven saai wordt zodra je vindt dat je het gemaakt hebt. En als je je beter voelt dan de rest is het einde sowieso zoek.’
Zelf maken of auditie doen? (2)
‘De notities-app op mijn telefoon staat vol met dingen waar ik misschien een keer iets mee zou willen, ideeën voor een sketch of wat dan ook.’
Pakt haar telefoon en begint voor te lezen: ‘Je bent een internethit geweest en je komt terecht in een kamer met allemaal andere mensen die een internethit waren. Soort van aftermath van een viral.’
Dan: ‘Ga ik waarschijnlijk nooit iets mee doen, maar ik vind het grappig om na te denken over wat er zou kunnen gebeuren als je die mensen bij elkaar zet.
‘Nog één: ‘Jonge vrouw wil taxichauffeur worden in Amsterdam.’ Omdat ik zo weinig vrouwelijke taxichauffeurs zie. Altijd als ik in een Uber zit, vraag ik de chauffeur wat het raarste is wat diegene achter het stuur heeft meegemaakt en of ik het antwoord mag opnemen. Eentje vertelde me dat hij een leven heeft gered, een ander was met iemand meegegaan naar een seksfeestje.
‘Geen idee of ik er iets mee ga doen, maar dat maakt niet uit. Het was sowieso een leuk gesprek.
‘In Floating moet ik straks veel Amerikaans praten. Ik speel een Nederlands meisje dat naar Amerika gaat om het als actrice te maken. Ik ben nu aan het bekijken of het mogelijk is om als voorbereiding op die rol een dag in de week bij de receptie te werken van bijvoorbeeld de ambassade, of een hotel waar veel Amerikanen komen.’ Begint te lachen. ‘Maar goed, als ik die ene haatreactie mag geloven, moet ik nog maar zien of iemand me wil aannemen.’
n00b speelt n00b is 10/11 om 22:50 uur te zien op NPO 3.
Dit is geen kerstfilm: vanaf 19/12 op Prime Video.
1996 Op 4 maartgeboren in Nieuw-Vennep
2021 studeert af aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie, wint Gouden Kalf voor haar rol in de korte televisiefilm Heartbeats. Vormt samen met Isabelle Kafando cabaretduo n00b. Ze winnen de Wim Sonneveldprijs, de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival en de Top Naeff Prijs, een aanmoedigingsprijs die onregelmatig wordt toegekend aan veelbelovend talent van de Amsterdamse Academie voor Theater en Dans
2022 n00b verkozen tot Volkskrant Comedy Talent van 2023
2023 première debuutvoorstelling n00b speelt n00b, cabaretprijs Neerlands Hoop voor veelbelovende theatermaker(s) in het cabaret, met het grootste toekomstperspectief
2024 twee Gouden Kalveren: voor haar bijrol in de speelfilm Dit is geen kerstfilm en voor haar hoofdrol in de korte film Marleen
Laura Bakker woont in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant