Volgende week rond deze tijd staat uw ochtendblad optie a) vol met columns en analyses over het naderende einde van de westerse democratie, of optie b) vol met reportages en nieuwsberichten over gewapende bendes die richting Washington trekken om daar hun onvrede te uiten.
Als Trump verliest (optie b), is de kans immers levensgroot dat de Republikeinen op eenzelfde manier de geschiedenis zullen ingaan als eerder de Filistijnen (11de eeuw v.Chr) en de Vandalen (5de eeuw n.Chr.) overkwam: namelijk als een stelletje vandalen die ooit het Capitool naar de filistijnen hielpen.
‘Godsamme’, zullen ze in de toekomst zeggen na een avondje stappen, ‘heel mijn schoenen zijn naar de republikeinen.’
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Zelf ga ik overigens uit van optie a), Trump wint de verkiezingen, en wel omdat zijn gedrag voor ongeveer 98 procent overeenkomt met dat van een van de hoofdpersonages uit de roman De tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa.
Dat boek verhaalt hoe de Siciliaanse adel halverwege de 19de eeuw peentjes begint te zweten omdat het volk steeds harder roept dat alles de schuld van de elite is. De meeste aristocraten zien dat als absolute ramp. Tancredi, de prins van Falconeri en een geboren opportunist, ziet juist een kans.
Hoewel hij de gewone man in werkelijkheid een deplorabel stuk vuilnis vindt, roept hij tegen iedereen die het wil horen dat hij voor hem zal strijden. Sterker nog: hij zal zich hoogstpersoonlijk aansluiten bij het in rode hemden gestoken leger van de revolutionairen. Als zijn geschokte oom hem vraagt waarom hij dat in hemelsnaam doet, antwoordt Tancredi: ‘Oom, als we willen dat alles blijft zoals het is, moet alles anders worden.’
Als wij, de oude elite, ook in de nieuwe tijd aan de touwtjes willen blijven trekken, moeten we ons vermommen als volk. Eventjes moeten we meebuigen met de revolutie, zoals riet in een storm, daarna kunnen we verder met het tellen van ons geld.
Donald Trump is tijgerkat Tancredi. Hoewel hij geboren is in absolute weelde en zijn daadwerkelijke motief is zo min mogelijk van zijn verworvenheden te verliezen, lukt het hem toch om miljoenen mensen te doen geloven dat hij juist voor hen opkomt.
Hij is daartoe in staat omdat tijgerkatten de beste leugenaars op aarde zijn. Sla alle toespraken en tv-optredens er maar op na: vrijwel nergens heeft de waarheid, om met Tomasi di Lampedusa te spreken, zo’n kort leven als bij Donald Trump; vijf minuten nadat een gebeurtenis heeft plaatsgehad, is de oorspronkelijke kern al verdwenen, is hij gecamoufleerd, mooier gemaakt, misvormd, onderdrukt en vernietigd door fantasie en belangen.
Wat tijgerkatten bovendien extra machtig maakt, bijna onverslaanbaar zelfs, is hun neiging bondjes te vormen. Zodra er eentje bovenmatig getalenteerd blijkt in het betoveren van het publiek, voegen de anderen zich zo snel mogelijk bij zijn kamp en helpen hem waar nodig. In ruil voor een paar miljoen dollar overtuigt de leider der tijgerkatten het gepeupel ervan dat ook zij profijt hebben van belastingverlaging voor superrijke techmiljardairs of deregulering voor bedrijven als Tesla en Starlink, waarna de andere tijgerkatten in lachen uitbarsten en elkaar glazen Château Mouton Rothschild uit 1996 beginnen in te schenken.
Ze voelen zich onaantastbaar en dat zijn ze ook, want hoewel ze allemaal zeggen te vechten voor het volk, is het altijd de gewone man die sterft in de burgeroorlog die erop volgt, nooit de tijgerkat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant