Home

Zelfs als Harris de verkiezingen verliest, valt de opkomst van vrouwen niet meer te stoppen

Toen het Amerikaanse Hooggerechtshof twee jaar geleden een streep zette door het recht op abortus, leek het evident dat dit de meest gender-georiënteerde presidentsverkiezing ooit zou worden. Maar meer nog dan over vrouwen en het recht om over je eigen lichaam te beschikken, gaan deze verkiezingen over mannen. Of om preciezer te zijn; ze gaan over wat mannelijkheid inhoudt.

Dat de Republikeinen proberen te winnen door zich te profileren als ‘mannenpartij’ was al duidelijk toen Hulk Hogan op de laatste avond van het Republikeinse Conventie vlak voor Donald Trump spreektijd kreeg toebedeeld en zijn T-shirt openscheurde. De keuze voor JD Vance als running mate, die vrouwen zonder kinderen ‘zielige kattenvrouwtjes’ noemde, wekt evenmin de de indruk dat Trump zich in zijn campagne op vrouwen zou richten.

Trump deed er nog een schepje bovenop toen hij tijdens een rally in de belangrijke swing state Pennsylvania begon over de grootte van de penis van een vroegere golfcoryfee, Arnold Palmer. Het is niet alleen dat Trump geen vrouwelijke stemmers aantrekt; hij stoot vrouwen met zijn vulgariteit ronduit af. Maar Trump rekent erop dat hij voldoende mannen naar de stembus kan lokken met die strategie.

Deze verkiezingen gaan niet over beleid, maar over cultuur. Vrouwen maken zich, net als mannen, zorgen over inflatie, immigratie en criminaliteit. Dat mannen en vrouwen tegenover elkaar staan in deze verkiezingen, komt onder meer doordat mannen worden overspoeld met misogyne podcasts waar het gedachtengoed van mannen als Jordan Petersen en Andrew Tate welig tiert.

Mannen die van Trump houden, doen dat omdat hij zich verzet tegen een ‘woke-ideologie’ die hen het gevoel geeft dat alles wat ze zeggen en doen onder een vergrootglas ligt. Van Trump mogen mannen hun slechtste zelf zijn. Bij Trump zijn seksistische grappen weer cool. Bovendien kijken deze mannen op tegen Trump omdat hij rijk is en een knappe vrouw heeft – dingen die ze zelf ook graag willen zijn of hebben.

Tijdens een verkiezingsbijeenkomst afgelopen zaterdag, richtte Michelle Obama zich tot mannen met een emotionele oproep, welhaast een smeekbede. Ze vroeg mannen om het leven van vrouwen serieus te nemen en om onze gezondheid niet uit handen te geven aan politici, voornamelijk mannen, die geen idee hebben van wat vrouwen doormaken. ‘Een stem op Trump is een stem tegen ons, tegen onze gezondheid, tegen onze waardigheid.’

Tot de eeuwwisseling hadden mannen en vrouwen in de Verenigde Staten vergelijkbare partijvoorkeuren. Maar de afgelopen twee decennia zijn vrouwen gestaag naar links opgeschoven, en mannen gestaag naar rechts. Gender is daardoor in hoog tempo een van de belangrijkste verschillen in de Amerikaanse politiek aan het worden, meer nog dan ras of opleiding. Dit zie je het sterkst onder jongeren.

Jonge vrouwen zijn naar links opgeschoven door hun toegenomen activisme over kwesties als abortus en klimaatverandering. Onder mannen is er niet zozeer sprake van een beweging naar rechts, maar eerder van een beweging weg van links. Die trend beperkt zich overigens niet tot de Verenigde Staten, maar zie je ook in landen als het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Zuid-Korea. De MeToo-beweging is een belangrijke trigger; die zorgde voor een sterke feministische ontwikkeling onder jonge vrouwen.

Terwijl vrouwen aan een onstuitbare opmars bezig zijn, raken met name witte mannen zonder een college degree (hbo of universiteit) in economisch opzicht steeds verder achterop – hoewel mannen in alle onderwijscategorieën nog steeds meer verdienen dan vrouwen met dezelfde opleiding. Bij zeven van de tien zelfdodingen in de Verenigde Staten gaat het om witte mannen zonder een college degree.

Als de belangrijkste vraag in een verkiezingsjaar is of anderen het beter doen dan jijzelf, dan is het antwoord voor veel mannen: ‘ja’. De relatieve vooruitgang van vrouwen gaat nou eenmaal per definitie gepaard met een relatieve achteruitgang van mannen. Het ongenoegen daarover, verklaart waarom mannen stemmen op Trump, de koning van het ressentiment. Trump is een groot scherm waarop mannen al hun grieven kunnen projecteren.

Vrouwen staan ’s werelds beste orkesten te dirigeren en zijn president van de belangrijkste centrale banken in de wereld. Zelf als Kamala Harris volgende week de verkiezingen verliest, valt de opkomst van vrouwen niet meer te tegen te stoppen. Wij gaan niet meer terug.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next