Feyenoordmiddenvelder Antoni Milambo (19) groeide op in De Peperklip in Rotterdam, een woongebouw dat tot voor kort als getto te boek stond. Hoe was het leven er, en hoe is het er nu? Zijn broers Yaset en Manuel vertellen.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
‘Of er hier echt vuilnis naar beneden werd gegooid vanaf de balkons? Meneer, er kwamen complete wasmachines naar beneden. Auto’s scheurden gewoon door de portieken naar het binnenplein en weer eruit. Overal rotzooi, overal drugs, hoeren en gedoe. De kelders waren roversholen. Politie wilde niet komen.’
Tot zover een beknopte samenvatting van het leven in en rond het Rotterdamse wooncomplex De Peperklip in de jaren tachtig, negentig en een deel van de jaren nul door een oudere bewoner.
Ten tijde van de oplevering in 1982 was De Peperklip het grootste socialewoningbouwcomplex van Nederland. 549 woningen waren in drie slingerende lagen op elkaar gestapeld in de vorm van een paperclip. Het rationalistische ontwerp van de Curaçaos-Nederlandse architect Carel Weeber op het noordelijkste punt van Rotterdam-Zuid was een statement ‘tegen de oprukkende truttigheid’.
Decennia stond het echter bekend als een kansloos getto, de sloophamer dreigde meermaals. Het beeld kantelt langzaam maar zeker: De Peperklip ligt er na een grondige renovatie en het uitzetten van criminelen tegenwoordig best netjes en kleurrijk bij, met veel groen in de binnentuin en zelfs op de daken.
De optimistische filmdocu Shabu over het leven van de innemende 14-jarige De Peperklip-bewoner Sharonio werd er opgenomen, er komt muzikaal talent vandaan, maar de grootste trots is het toenemende aantal succesvolle profvoetballers dat er opgroeide.
Na oud-Feyenoorders Lutsharel Geertruida en Crysencio Summerville is Feyenoordspeler Antoni Milambo de volgende parel aan de kroon van De Klip. En misschien daarna Shiloh ’t Zand, door Feyenoord uitgeleend aan Heracles. En misschien daarna wel het 10-jarige pingelaartje dat op een nabij kunstgrasveldje met paarse metalen doelen voetbalt en zegt door PSV te zijn benaderd.
Nog steeds komen ze er graag, Geertruida, Summerville, Milambo en ’t Zand. ‘Dan zien jongetjes dat zij hiervandaan komen, en dat geeft ze dan echt een boost’, vertelt Manuel Milambo (22), de oudste broer van Antoni. Op verzoek van de Volkskrant heeft hij op deze dinsdagmiddag samen met middelste broer Yaset (21) het miezerweer getrotseerd om te praten over hun broertje ‘Anto’ en hun oude vertrouwde buurtje, inmiddels steeds meer omsloten door luxueuze woontorens en een grote verscheidenheid aan horeca, scholen en winkels.
Antoni laten ze ‘lekker in zijn bubbel’. Hij speelt om de drie dagen grote wedstrijden, hij moet zich focussen, vinden ze. Manuel: ‘Het gaat hartstikke goed nu, maar hij wil zo door blijven gaan. Laat ons maar vertellen.’
De ouders van Milambo komen uit Congo en zijn Franstalig, hun drie zonen danken er hun voor Rotterdammers opvallend zachte r aan. Yaset: ‘We zijn een paar keer in Congo geweest. Er is veel armoede, en die armoede is echt heel anders dan hier. Daar hebben sommige mensen echt helemaal niets.’
Milambo debuteerde drie jaar geleden als jongste Feyenoorder ooit, maar breekt nu op zijn 19de echt door. Hij is sinds dit seizoen basisspeler en maakte al drie doelpunten in de Champions League, op bezoek bij Girona en Benfica. Tussendoor bracht hij de liefhebber in vervoering met een vanenburgiaans overstapje tegen Go Ahead Eagles. Maar vooral tegen Benfica maakte hij indruk, met zijn dynamische spel en een panna bij de Argentijnse wereldkampioen Nicolás Otamendi voorafgaand aan zijn eerste treffer.
Moeder Milambo loopt net even langs en straalt als ze gevraagd wordt naar de laatste wedstrijden van haar jongste telg. ‘Erg trots. Ja, enorm. We keken thuis, telkens als hij de bal had stonden we op, juichen.’
‘Ik kreeg hem gelukkig mee’, zei Antoni Milambo zelf na afloop over de panna die onder Feyenoordsupporters wordt gezien als een heldendaad. Het komt zelfs terug in het liedje dat voor de middenvelder is gecomponeerd op de wijze van Una paloma blanca van George Baker.
‘Antoni Milambo, opgegroeid hier op Zuid (2x) / Nu de held in De Kuip, en de schrik van de hoofdstad / Antoni Milambo scoort een goal weer in de laatste minuut / Speelt Otamendi door z’n beentjes, zorgt voor de winst in de Champions League’
Manuel en Yaset wisten niet van het bestaan van het lied. Na wat gegoogle ontdekken ze dat een oude buurtbewoner het schreef. ‘Schitterend! Antoni is een jongen van Zuid, Feyenoord is van Zuid’, zegt Manuel. Yaset: ‘Maar Anto blijft heel rustig, hoor, we zijn allemaal heel rustig.’
Dat werd ze ook opgedragen door hun ouders toen ze van 2012 tot 2022 in De Peperklip woonden. In die periode knapte de buurt al langzaam op. Manuel: ‘Maar we werden nog altijd gewaarschuwd. Pas op. Kijk uit. Niet te laat thuiskomen. Ze zijn hier steeds meer bezig met jongeren, er werden activiteiten georganiseerd, het was eigenlijk heel leuk. Iedereen kent elkaar. Natuurlijk gebeurde er nog steeds weleens wat. Maar als je van hier komt, gebeurt je niet veel.’
Jongens en meiden van De Klip steunen elkaar. Yaset doet voor de fotosessie snel zijn jasje uit zodat het merk van zijn tracksuit goed zichtbaar is. Het is opgezet door Solomon Kifle, opgeklommen tot A&R baas bij Sony, en een van de Peperklippers die zich inspannen om hun oude buurt te verfraaien, zoals Geertruida in raps en interviews zijn oude buurt positief onder de aandacht brengt en jongeren coacht.
Voetbaltalenten als Milambo werden beschermd in en rond De Peperklip. Manuel: ‘Iedereen zei: let op, hij mag niet geblesseerd raken.’ Maar als we eenmaal aan het voetballen waren op dit basketbalveldje, dan werd dat snel vergeten. Iedereen ging voor de winst. Je deelde uit en incasseerde, je vloog soms tegen het hek. Werd je hard van.’
Antoni voetbalde eerst meer met de jongeren. ‘Toen zeiden we: hij is wel een talent, dan moet hij met ons meedoen. Dan wordt hij beter. Er staan hier geen doeltjes, dus je moest tegen die basketpaal schieten om te scoren. Mooie uitdaging. Omdat wij erbij waren, mocht hij tot laat voetballen.’ Inmiddels woont het gezin in Ridderkerk. Manuel: ‘Maar we komen hier nog steeds, bijpraten met vrienden.’
Antoni was er altijd van overtuigd dat hij profvoetballer zou worden. Manuel: ‘Dat was de hele familie. Vader ging altijd mee, alle trainingen, alle wedstrijden. Wij deden dat ook zo veel mogelijk.’
Na zijn debuut moest Milambo terug naar de beloften. Hij was daar zo teleurgesteld over dat hij nog verder afgleed, naar Onder 18. Gesprekken met een mental coach hielpen hem zijn teleurstelling om te zetten in motivatie. Manuel: ‘Voor hem was het nieuw. Alles liep volgens schema. Hij moest leren omgaan met tegenslag, was lastig, maar het was goed voor zijn ontwikkeling. Lutsharel speelde ook een grote rol. Hij zei: blijf bij Feyenoord, blijf ervoor gaan, jouw tijd komt wel, broertje.’
De vorige Feyenoordtrainer Arne Slot zag het al in Milambo zitten, gaf hem kansen. De huidige coach Brian Priske stelde in de voorbereiding dat het dit seizoen moest gebeuren. Yaset: ‘Antoni zei het zelf ook: nu moet ik opstaan, alles geven.’
Hij zag Geertruida de Klassieker beslissen in 2023, op het EK spelen en een transfer maken naar RB Leipzig. Summerville werd binnengetakeld door West Ham United. Milambo wordt inmiddels genoemd bij het Nederlands elftal, maar ontbrak in de voorselectie. ‘Alles op zijn tijd’, zeggen zijn oudere broers daar kort na elkaar over.
Woensdag staat Milambo voor het eerst in de basis tegen Ajax. Jonge buurtgenoten krijgen zelfs zonder achter de radio of tv te kruipen mee wat de stand is. ‘Je hoort de Kuip hier eerder juichen dan dat je het doelpunt op tv ziet.’
Er wordt minder gevoetbald op het binnenplein van De Peperklip, valt hun op. Overal hangen ook bordjes met ‘niet voetballen’. Manuel en Yaset moeten erom lachen. ‘Onze schuld misschien. We schoten altijd tegen de muurtjes. Kwamen er mensen naar ons toe: niet doen! Gingen we netjes weg. Maar de volgende dag deden we het weer.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant