De Moto2 Grand Prix van Thailand zal voor Ai Ogura altijd een bijzondere race blijven, want in Buriram heeft hij zondag voor het eerst in zijn loopbaan een wereldtitel gewonnen. De rijder van MT Helmets-MSI had aan een tweede plaats genoeg om het kampioenschap met nog twee races voor de boeg al veilig te stellen. Titelrivaal Arón Canet wist de race op Chang International Circuit weliswaar te winnen, maar de achterstand van 60 punten op Ogura is in de resterende twee Grands Prix niet meer goed te maken. Ogura werd zondag in Thailand dan ook gekroond als de eerste Japanse wereldkampioen sinds Hiroshi Aoyama, die in 2009 de laatste wereldtitel in de 250cc veroverde.
Met de wereldtitel op zak weet Ogura dat hij de laatste twee Moto2-races van het seizoen ontspannen kan benaderen en als voorbereiding kan gebruiken op zijn MotoGP-avontuur, dat twee dagen na de Grand Prix van Valencia begint met een collectieve testdag op Circuit Ricardo Tormo. In augustus werd de 23-jarige rijder uit Tokio aangekondigd als de nieuwe teamgenoot van Raúl Fernández bij Trackhouse Racing. Het satellietteam van Aprilia trok hem aan als de vervanger van Miguel Oliveira, die zijn MotoGP-loopbaan voortzet bij Pramac - dat volgend jaar de Ducati's verruilt voor Yamaha's.
Met Ogura kozen Trackhouse en Aprilia niet voor de grote favoriet voor dat zitje. De rijder die ervoor het meest in verband werd gebracht met dat zitje, was Joe Roberts. Met zijn Amerikaanse nationaliteit leek hij de ideale kandidaat te zijn om Oliveira op te volgen bij het eveneens Amerikaanse team. Bovendien kende Roberts tot dat moment zijn beste seizoen in de Moto2 met een zege in Mugello en daarvoor al drie tweede plaatsen op rij in Portimão, Austin en Jerez. Tijdens de TT van Assen liet uittredend Trackhouse-teammanager Wilco Zeelenberg nog aan deze site weten dat Roberts op het lijstje stond voor een zitje, maar hij noemde ook enkele andere namen.
"Is Joe de beste Moto2-rijder op dit moment? Ik denk het nog niet. Dat moet nog blijken", vertelde Zeelenberg destijds toen hij gevraagd werd naar mogelijke interesse in het aantrekken van Roberts. Rijders die in zijn ogen eerder in aanmerking kwamen om zich de beste Moto2-rijders te mogen noemen, waren Alonso López en Sergio García. Vooral laatstgenoemde was tot dat moment bezig met een uitstekend seizoen door in de eerste acht races van het seizoen twee keer te winnen en in totaal vijf podiumplaatsen te verzamelen. De Spanjaard, teamgenoot van Ogura bij MT Helmets - MSI, ging daardoor ook aan kop in het kampioenschap en leek op basis van zijn prestaties ook een kandidaat voor promotie te zijn.
Hij moest er in Thailand hard voor knokken, maar Ogura haalde de titel uiteindelijk overtuigend binnen.
Foto door: Gold and Goose / Motorsport Images
Kort voor de Oostenrijkse Grand Prix hakte Trackhouse echter de knoop door om met Ogura in zee te gaan. Die keuze leek ietwat verrassend, aangezien teamgenoot García op dat moment het kampioenschap aanvoerde en Roberts nog altijd op de derde plaats in de titelstrijd bivakkeerde. Sinds de aankondiging heeft Ogura echter meer dan bewezen dat Trackhouse en Aprilia de juiste keuze hebben gemaakt door hem aan te stellen als de nieuwe teamgenoot van Fernández. De race in Oostenrijk miste hij weliswaar door blessureleed, maar daarna eindigde hij in alle races in de top-tien. Ook stond hij in totaal vier keer op het podium in de zeven races die hij sinds de bevestiging van zijn promotie reed, waaronder één overwinning.
Deze prestaties passen helemaal binnen het zeer consistente seizoen dat Ogura heeft afgeleverd in 2024. In de achttien Grands Prix die tot nu toe werden verreden, miste hij er eentje. In de overige zeventien races haalde Ogura iedere keer de finish en ook scoorde hij in iedere uitgereden race punten. Sterker nog, op een veertiende plek in Silverstone na eindigde hij iedere race in de top-acht. Met drie overwinningen steekt Ogura niet per se boven de concurrentie uit, want ook Canet en Fermín Aldeguer zegevierden driemaal. Wel slaagt de Japanner er simpelweg in om consistenter in de voorste gelederen te rijden zonder te veel crashes te riskeren.
Bovendien staan de prestaties van García en Roberts sinds de bevestiging van Ogura bij Trackhouse in schril contrast met wat de uiteindelijke kampioen presteerde. Twee zesde plaatsen zijn het beste resultaat van Roberts, die in Australië en Thailand geblesseerd langs de kant stond en mede daardoor is teruggezakt naar de zevende plaats. Het verval van García is zo mogelijk nog groter. Na in de eerste tien Grands Prix niet te zijn uitgevallen en niet lager te zijn geëindigd dan zevende, viel hij sinds de aankondiging liefst driemaal uit met een negende plek in Australië als beste resultaat. Het valt daarbij ook niet uit te sluiten dat García een mentale klap heeft gekregen doordat hij gepasseerd werd voor het plekje bij Trackhouse en juist daardoor minder gepresteerd heeft.
Terugkijkend op de afgelopen maanden is het niet meer dan logisch dat Ogura als een underdog werd gezien voor het zitje bij Trackhouse. Dat er vraagtekens werden gezet toen hij werd aangekondigd, valt wat dat betreft ook goed te begrijpen. In de tweeënhalve maand die sindsdien verstreken is, heeft Ogura echter bewezen dat hij zeer consistent en op een hoog niveau kan presteren, iets waar zijn belangrijkste tegenstanders niet in slaagden. Wellicht hadden Trackhouse en Aprilia vooruitziende gaven, maar vast staat in ieder geval dat Ogura heeft bewezen waarom het Amerikaanse team en de Italiaanse fabrikant meer toekomst in hem zien dan in zijn huidige Moto2-concurrenten.
Source: Motorsport