Van Batenburgs erotische films Pruimenbloesem (1982) en ’n Schot in de roos (1983), met Diane de Koning in de hoofdrol, trokken wel tweehonderdduizend bezoekers naar de Nederlandse bioscopen.
De Utrechtse filmmaker Willem van Batenburg, die zoals vandaag bekend is geworden op 5 oktober op 82-jarige leeftijd is overleden, was behendig in het verzinnen van titels die tegelijk onschuldig en schunnig waren. En dat kwam goed uit als een van Nederlands bekendste pornografen. In 1982 pionierde hij met de eerste lange Nederlandse pornofilm Pruimenbloesem, die in de markt werd gezet als de Nederlandse Deep Throat, de Amerikaanse klassieker in het genre uit 1972. Op de première gooiden vrouwelijke actievoerders met een fles poep.
De combinatie van deze ophef, de titel en porno van Nederlandse makelij in reguliere zalen trok uiteindelijk 200.000 bezoekers naar de bioscoop. Een jaar later kwam hij met een opvolger die ’n Schot in de roos heette, alweer met erotisch model Diane de Koning in de hoofdrol. In 2013 bezocht filmjournalist Floortje Smit de Amerikaanse biopic Lovelace, over Deep Throat hoofdrolspeler Linda Lovelace, met Van Batenburg en De Koning, om hun perspectief op de porno-industrie te vernemen.
De door Lovelace in haar eigen biografie beschreven dwang en harde hand op de set, werd door De Koning niet herkend. ‘Mijn vriend had al wat filmpjes gemaakt. Ik hoorde dat Willem modellen zocht en dat vond ik wel spannend.’ De Koning noemde de sets van Van Batenburg ‘leuk’, en ‘gezellig’ zelfs. Van Batenburg noemde de opkomende aidscrisis als de voornaamste reden waarom er geen derde film kwam: te onveilig op de set voor de performers. Hij noemde zelf ’n Schot in de roos de eerste mainstreampornofilm waarin een condoom werd gebruikt.
Zijn liefde voor cinema ontstond in Utrechtse buurtbioscopen waar hij niet alleen westerns, maar ook Russische films zag. Zonder met zijn ogen te knipperen haalde hij de Zweed Ingmar Bergman en de grote westernregisseur Sam Peckinpah aan als zijn favoriete regisseurs.
Hij werd afgewezen bij de filmacademie en begon in 1967 als bedrijfsleider van de Utrechtse bioscoop Palace, met een voor die periode gebruikelijk pakket van actiefilms, westerns en erotische films. Hier ontstond het idee dat hij mogelijk zelf talent had voor dit laatste genre, waarin wat hem betrof heel wat te verbeteren viel.
Zijn autobiografie uit 2006 had de titel Het komt allemaal weer omhoog - De memoires van een erotisch filmmaker. In 2014 schonk hij zijn uitgebreide collectie erotische literatuur aan de Universiteit van Amsterdam, voor de afdeling ‘Bijzondere collecties’. Zijn twee lange speelfilms zijn ondergebracht in het Collectiecentrum van Eye Filmmuseum in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant