Een verstandiger columnist was naar Den Haag gegaan om nieuwtjes te scoren over de asielcrisisdraaikolk waarin de politiek verdwijnt, mede dankzij de hongerige media. Toch zet ik koers in tegenovergestelde richting, naar Meppel, waar een rijtjeshuis is ontploft.
Daar zijn ministers noch opgewonden duiders te bekennen, ook al is de achterpui gesneuveld en hangt de voorpui in de touwen; hoeveel gewone huizen in gewone wijken met gewone mensen ook ontploffen, een crisis wordt het niet. Wat je daar ziet: een wond waaraan werkelijk geen dokter zich durft te wagen.
Het is in een nette huurbuurt, de ruime huizen zijn vijf jaar oud en op het zuiden rijkelijk belegd met zonnepanelen die fraai wegvallen in de antracieten daken. Gasloos, dat is een geluk. De straten zijn met trots verkeersveilig ingericht, het parkje heeft publieke picknickbanken en een groot houten bijenhotel. Geen plek om drugs te koken, of wel?
Over de auteur
Toine Heijmans is rondreizend columnist van de Volkskrant. Daarnaast is hij romanschrijver.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het was een 41-jarige man met gemillimeterd haar. Ze zagen hem zelden. Een buurvrouw laat op haar telefoon foto’s zien van het opengereten en nu dichtgetimmerde huis: in een slaapkamer liggen teddyberen, de grootste hangt half naar buiten. Twee uur ’s nachts, ze werd wakker van een doffe knal. De straat is meer dan bekend met drugsoverlast en klaagde vaak, zegt ze, maar de autoriteiten spreken dat tegen. Schuldig aan het ontploffen van dat huis is de dader, zij niet.
Met de ‘signalen’ van de bewoners kon de corporatie weinig. ‘Wij zijn maar een simpele woningverhuurder’, zei de directeur van Woonconcept. De politie kan geen meldingen vinden in de ‘bedrijfsprocessensystemen’, zei de korpschef, dus die waren er ook niet. De burgemeester zal het pand sluiten nu het onbewoonbaar is, ‘dat moet deze week verder ordentelijk worden geformaliseerd’.
Voor zover bekend is hij niet langs de deuren geweest om de buurtbewoners ordentelijk een hart onder de riem te steken.
Het huis is ‘keurig’ ontploft, de achterpui kwam netjes in de tuin terecht alsof het vooraf zo was berekend. De voorgevel bolt naar buiten, maar is met blankhouten balken vakkundig gestut. De schooljeugd die opgewonden komt kijken druipt snel af: er is weinig te beleven. De kliko’s, in drie kleuren voor het eenvoudig afvalscheiden, staan alweer fatsoenlijk naast elkaar.
Een antitank-brisantgranaat in Eindhoven. Een ontploft cokelab in een Rotterdamse kelderbox. En elke nacht wel ergens een aanslag, ondanks het woud van opgerichte burgemeesterscamera’s: de zware criminaliteit vreet zich in de wijken als een gezwel, en niemand heeft de juiste chemotherapie.
Hekken met zwart zeil proberen het karkas aan het zicht te onttrekken – het wordt er alleen maar zichtbaarder van. Twee handhavers dichten de gaten met tie-wraps. Een van hen zegt dat mensen graag naar series kijken als Undercover en Breaking Bad, terwijl het gewoon bij de buren gebeurt. Hij draagt een bodycam en handboeien, maar helaas geen wapenstok, ook al moeten boa’s de leemte vullen die het verdwijnen van wijkagenten achterliet.
Voor de buurt is dit ingrijpend, zegt hij ook, ‘want dit is letterlijk je huis en haard’.
Ze hadden al veel langer last van drugshandel in de straat, zegt de buurvrouw, ook in een ander pand, ‘het had veel erger kunnen aflopen’.
Voormalig justitieminister Dilan Yesilgöz (VVD) was net als haar voorgangers erg bezig met ‘daadkracht’ in de aanpak van de narcostaat, waarna ze het kabinet liet ontploffen op een komma in de asielproblematiek. Sindsdien is er spanning in Den Haag, minutieus gevolgd door de media, maar niet over de zware drugscriminaliteit.
Huidig justitieminister David van Weel (VVD) komt wat dat betreft wel ‘op termijn’ met ‘een campagne’ om de ‘bewustwording’ te vergroten. Want ‘als die samenleving ons zelf niet die signalen geeft, en niet zelf ook acteert, dan kunnen we de politie verviervoudigen, maar dan lossen we dit probleem niet op’.
Dus zolang die wanhopige meldingen niet in de bedrijfsprocessensystemen staan, heeft de buurt het gedaan.
Ai, toch nog bijna het nieuws gemist, had ik maar niet naar Meppel moeten gaan. Tijdens alweer een crisisministerraad in Den Haag meldt de minister ineens dat hij de drugscriminelen nu echt een slag gaat toebrengen. De maximumcelstraffen gaan omhoog. Dat zal ze leren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns