De nieuwe minister van Volkshuisvesting, Mona Keijzer, wil alles op alles zetten om het woningtekort te lijf te gaan. Donderdag in de Tweede Kamer zegt ze dat zij de pijn voelt van mensen die geen huis kunnen vinden. ‘Ik ga door roeien en ruiten om voor elkaar te krijgen dat die woningen er gaan komen – in welke vorm dan ook.’
is politiek verslaggever van de Volkskrant.
De toon wordt meteen gezet als minister Mona Keijzer (BBB) donderdag het woord neemt in het Kamerdebat over de begroting voor Volkshuisvesting. ‘Iedereen kent inmiddels wel iemand die op zoek is naar een woning en die niet vindt. Ik krijg het uiteraard ook van dichtbij mee bij mijn kinderen, twintigers, bij hun vrienden en vriendinnen, bij buren en familie’, zegt de minister. Het grijpt haar aan, onthult ze in een persoonlijke noot.
‘Ik zat een tijd naar hen te luisteren en op een gegeven moment realiseerde ik mij dat ik het voelde in mijn eigen lijf’, zegt ze over het gesprek dat ze afgelopen week heeft gevoerd met een groep radeloze jongenorganisaties die vertelden over de vaak vruchteloze zoektocht van hun leden naar een dak boven hun hoofd.
‘Jonge mensen die geen huis kunnen vinden en niet met hun leven kunnen beginnen, zoals ik dat wel kon toen ik midden twintig was en velen die hier aanwezig zijn ook’, zegt Keijzer aangeslagen. Ze stelt dat het kabinet het woningtekort daarom heeft gebombardeerd tot ‘onze eerste prioriteit, samen met migratie.’
De minister pauzeert even en kijkt de zaal rond, alsof ze zeker wil weten dat iedereen luistert. En dan doet ze voor Haagse begrippen een forse belofte: ‘Ik wil oplossingen proberen te vinden voor deze woningnood. Wat mij betreft ga ik door roeien en ruiten van bestaande wetten en praktische bezwaren om voor elkaar te krijgen dat die woningen er, in welke vorm dan ook, gaan komen.’
Alles over politiek vindt u hier.
Doorgaans zijn bewindspersonen niet zo scheutig met beloftes, omdat ze weten dat er meestal een levengroot gat gaapt tussen een politieke wens enerzijds en de harde realiteit anderzijds. Maar Keijzer ljkt het deze donderdag niet te deren. Ze blijft de Kamerleden van links tot rechts aanlijken en roept hen op om – los van hun politieke voorkeur – mee te helpen, en met haar mee te denken hoe dit drama verholpen kan worden.
‘Het is echt aan ons om wissels om te zetten en om snelle en concrete maatregelen te nemen waardoor het woningtekort gaat verminderen’, zegt de de woonminster. Ze is wel klaar met praten over de problemen en nog meer rapporten en analyses. ‘Ik wil toe naar knopen doorhakken en eerste palen de grond in slaan.’
Een paar suggesties doet de bewindsvrouw donderdag alvast om het woningtekort te tackelen. Ze hoopt voornamelijk dat de Kamerleden bereid zijn om samen met haar de regels te versoepelen die woningbouw in de weg zitten. Want waarom zou er bijvoorbeeld op boerenerven niet makkelijker bijgebouwd kunnen worden voor kinderen van de eigenaar? En waarom zoveel regels die het splitsen van woningen tegenwerken?
Ook hoopt de minister dat Kamerleden voortaan de belangen van woningzoekenden beter in het achterhoofd houden als ze nieuwe plannen en wetten bedenken. ‘Er worden telkens nieuwe regels bedacht, met als nettoresultaat dat er weer een hobbel is te nemen in het realiseren van woningen.’
Strenge milieu-eisen die de bouw blokkeren worden wat haar betreft dus ook heroverwogen. ‘Hoe zorgen we er bijvoorbeeld voor dat vleermuizen niet langer gaan boven het belang van jonge mensen die een gezin willen gaan starten?’
Uiteindelijk heeft de woonminister een Kamermeerderheid nodig om deze zaken anders te organiseren, erkent Keijzer donderdag. Eind dit jaar komt ze met een uitwerking van enkele suggesties die ze deed. Toch is ze ook al een eind op weg.
De nieuwe Wet Regie op de Volkshuivesting, die begin volgend jaar ingaat, geeft haar bijvoorbeeld de mogelijkheid om bouwlocaties die zij van ‘nationaal belang’ acht door te drukken, indien provincies en gemeenten daar zelf teveel over aarzelen.
‘Ik loop dan dwars door het huis van Thorbecke heen’, zegt ze, doelend op de drie bestuurslagen in Nederland: Rijk, provincie en gemeente. ‘Maar volgens mij is dit wel het gesprek dat ik moet gaan voeren met gemeenten en provincies.’
Het uiteindelijke doel van Keijzer is ambiteus. Jaarlijks moeten er honderdduizend woningen bij komen, waarvan tweederde in een prijsklasse die ‘betaalbaar’ is voor mensen met een laag of middeninkomen. Het is Keijzers voorganger Hugo de Jonge niet gelukt om datzelfde doel te halen. Maar de bewindsvrouw hoopt met de nieuwe Regiewet die de Jonge voor haar achterliet verder te komen dan hij.
Het kabinet maakt jaarlijks 1 miljard euro vrij voor de woonplannen. Ook wordt er 2,5 miljard euro uitgetrokken voor nieuwe infrastructuur om de grote nieuwe woninglocaties te ‘ontsluiten’.
Opvallend is dat zowel de coalitie- als de oppositiepartijen het Keijzer niet eenmaal echt moeilijk maken terwijl zij donderdag haar woonplannen toelicht. De meeste ideeën kunnen op instemming rekenen, al zijn er altijd partijen die meer willen.
Naast het bouwtempo baren vooral de huurpijzen zorgen. De Wet Betaalbare Huur, die nog door het vorige kabinet is bedacht en sinds deze zomer een maximale huurprijs regelt voor het middensegment, heeft volgens sommige critici nadelige bij-effecten.
Zo blijken in de praktijk veel huurhuizen te worden verkocht, omdat verhuurders zeggen dat ze er op toe moeten leggen als ze een maximale huurprijs van circa 1.150 euro per maand mogen vragen. Keijzer deelt de zorgen om de huurwet en komt begin volgend jaar met een evaluatie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant