Feyenoord treft woensdagavond Benfica. Die ploeg was in eerdere Europese ontmoetingen te sterk voor de Rotterdammers. Toch bewaart Feyenoord vooral mooie herinneringen aan de Portugese topclub.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De man in Feyenoord-tenue kust een vaasvormige beker alsof het zijn geliefde is. Pierre van Hooijdonk voltooit in de lente van 2002 een waar kunststuk, zelden had een speler zo’n grote rol bij het veroveren van een Europese prijs als Van Hooijdonk bij de Uefa Cup-winst van Feyenoord in 2002.
Het is de laatste Europese prijs die Feyenoord won. De meest onverwachte ook. Van Hooijdonk maakte zich tien maanden eerder op voor trainingen met het tweede van Benfica, waar hij nog twee jaar onder contract stond.
Er was flinke ruzie in de tent. De toen al ervaren zaakwaarnemer Rob Jansen sprak van een ‘zakelijke oorlog’. De toen al ervaren spits Van Hooijdonk ‘kookte van woede’. Van Hooijdonk kreeg nog achterstallig salaris en tekengeld. ‘Ik dacht: ik blijf daar totdat ik dat krijg.’
Benfica had Van Hooijdonk een seizoen eerder overgenomen van Vitesse, voor (omgerekend) 8 miljoen euro. De spits had met negentien goals ‘geleverd’, zoals hij dat overal had gedaan in een ‘behoorlijk moeizaam, onrustig seizoen’.
Feyenoord rook een buitenkans, maar had al veel geld uitgegeven aan later geflopte backs Pieter Collen en Ramon van Haaren. In over twee dagen uitgesmeerde onderhandelingen in Lissabon, waarbij Van Hooijdonk zich gesteund wist door Jansen, advocaat Harro Knijff en een Portugese jurist, kwam er alsnog een akkoord voor slechts 2 miljoen euro.
De dealmaker: uiteindelijk besloot Van Hooijdonk zelf af te zien van zijn geld. De motivatie van de international: ‘Ik wilde prijzen winnen.’
Er was scepsis. Van Hooijdonk was al 31 jaar, de ploeg leek niet op hem ingericht, trainer Bert van Marwijk was nog onervaren. Maar de Brabander tartte elk denkbaar scenario met acht doelpunten in acht razend spannende, onvergetelijke wedstrijden.
En dat allemaal door de financiële janboel bij Benfica waarvan een oud-voorzitter was opgepakt vanwege oplichting. De club stevende op een bankroet af, maar richtte zich daarna toch weer op.
Van Hooijdonk, reconstruerend: ‘Op een gegeven moment waren de mappen dichtgeklapt. Ik zag me op 16 juli al trainen met het tweede elftal, maar toen zette de advocaat van Benfica de deur weer op een kier.’
Leidend dus tot de zoen op de beker, de kiek is nog steeds de profielfoto van Van Hooijdonk op Instagram.
De vrouw draagt een donkere jurk met daarop in grote witte letters ‘Met Feijenoord op naar Benfica’. De zin begint in haar hals en eindigt op haar knieën. Ook op haar matrozenpet staat Feijenoord, in haar ene hand draagt ze een Nederlandse vlag, in haar andere een koffer. Ze lacht uitbundig. Deze zwart-witfoto uit 1963 plaatste Feyenoord maandag zelf op sociale media met de tekst: ‘Koffers pakken voor Benfica, net als in 1963.’
Het is een iconische reis die de vrouw, en met haar 1.600 anderen, maakte naar Lissabon. Speciaal voor de return van de halve finale van het Europa Cup I-toernooi tussen Feyenoord en Benfica had de sociaaldemocratische krant Het Vrije Volk twee boten gecharterd. In Rotterdam was het 0-0 gebleven.
Tegenwoordig vlieg je er binnen drie uur heen, destijds duurde zo’n enkele reis per schip vijf dagen. Een ander verschil: ze werden door honderdduizend mensen uitgezwaaid, tot aan Hoek van Holland aan toe, en in Lissabon opgewacht door de Feyenoord-selectie, sommige spelers hadden tranen in de ogen.
De Rotterdamse accordeonist Jaap Valkhoff zorgde samen met de de Amsterdamse komiek Johnny Kraaijkamp en zanger Max van Praag voor vertier. Ontelbare keren klonk het door Valkhoff gecomponeerde Hand in Hand, een meegereisde Ajax-seizoenkaarthouder zong vrolijk mee.
Er werd ontzettend veel gedronken, maar de sfeer bleef altijd gezellig. Er waren een pastoor en een dominee mee, alsmede enkele dames van lichte zeden.
Bijna aan wal gooiden de Nederlanders enthousiast sigaretten naar de hen opwachtende Portugezen. Sommige Nederlanders werden daarop een paar dagen op sleeptouw genomen en zelfs de kost gegeven door Benfica-supporters.
Feyenoord verloor van het Benfica van Eusebio afgetekend met 3-1. Maar de sfeer was ook op de terugreis voortreffelijk, hoewel de reis veel passagiers een maandsalaris en al hun vakantiedagen had gekost.
De avonturen op De Groote Beer en De Waterman werden ontelbare keren doorverteld. Sindsdien is er een run op kaarten voor Europese uitwedstrijden van Feyenoord. Ook op dinsdag en woensdag klinkt in Lissabon op de luchthaven, op pleinen en rond het Da Luz-stadion het Hand in Hand.
De twee jongemannen in het rode tenue van O Glorioso vormen het kloppend hart van de ploeg. Toch zullen hun namen woensdagavond vooraf ook gescandeerd worden door het uitvak, zo is de verwachting.
Fredrik Aursnes vertrok in 2022 van Feyenoord naar Benfica, Orkun Kökcü volgde dezelfde route in 2023. Rond de 45 miljoen euro zou er zijn betaald, en daarbij nog een fors doorverkooppercentage bedongen.
Nimmer bracht een club zoveel geld in het laatje bij Feyenoord als Benfica. De middenvelders vertrokken ook heel anders bij Feyenoord dan Van Hooijdonk 23 jaar eerder bij Benfica. Vooral Kökcü werd de overstap van harte gegund, nadat hij als aanvoerder de kampioensschaal had geheven.
Mede door het geld van Benfica is Feyenoord een club die ook financieel weer blaakt van gezondheid. Enig minpuntje aan de relatie met de Portugese titelrecordhouder uit Feyenoord-oogpunt is de sportieve balans. Ook in 1972 was Benfica in de Europa Cup I veel te sterk (5-1). Vlak voor dit seizoen werd het in een vriendschappelijke wedstrijd 5-0. Van Hooijdonk, als analyticus naar Lissabon afgereisd, vindt Feyenoord nog steeds ‘broos’, en wijst op het thuisvoordeel van Benfica. ‘Wat dat betreft lijken de clubs op elkaar. De loyaliteit van de supporter is er altijd en overal, in goede en slechte tijden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant