Het ziekenhuis waar ik word bestraald is prachtig, maar de omgeving is dat niet. Mistroostige grijze blokken, die op een mistige ochtend weinig troost bieden.
Bij een van de blokken stond een groep hangjongeren. Ze keken slaperig en chagrijnig, en ik concludeerde dat ze zich om acht uur moesten melden omdat ze iets verkeerd hadden gedaan op de opleiding waar ze sowieso tegen hun zin op zaten.
Dichterbij gekomen zag ik dat ze allemaal, maar dan ook allemaal, in het zwart gekleed waren. Daarna constateerde ik dat hun kleren net iets te ingewikkeld waren voor ‘melden bij de conciërge’ en daarna viel het kwartje. Voor deze mensen was het niet vroeg, maar juist heel erg laat. Ze hadden er een nacht Amsterdam Dance Event opzitten, en nu wilde de Uber niet komen. Vandaar dat vermoeide, dat chagrijnige. Ze zagen hun uitgaansgelegenheid nu voor het eerst in het daglicht, en ook dat viel niet mee.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns