Bij de marathon van Amsterdam eindigde Filmon Tesfu zondag als 13de. Dat zou zomaar een omwenteling voor zijn loopbaan kunnen betekenen: van amateur naar prof.
Meestal gaat het in de sport om winnen en om de besten. Maar soms kan juist een minder opvallende uitslag een serieuze omwenteling betekenen. Dat hoopt in elk geval Filmon Tesfu, nadat hij zondag bij zijn marathondebuut in Amsterdam de wedstrijd in 2.10.58 heeft voltooid en als 13de is geëindigd. De 31-jarige loper wil dolgraag prof worden en dit zou zomaar het moment kunnen zijn dat dat gaat lukken.
Tesfu komt ruim 4 minuten na de winnaar bij de mannen over de finish. Tsegaye Getachew (2.05.38) is, net als in 2022, de beste in Amsterdam, al gaat het nog bijna mis als hij vlak voor het binnengaan van het Olympisch Stadion een verkeerde afslag neemt. Bij de vrouwen wint Yalemzerf Yehualaw in een nieuw parcoursrecord 2.16.50. Zij is niet de minste. Yehualaw won in 2022 de prestigieuze marathon van Londen.
Over de auteur
Erik van Lakerveld is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft met name over olympische sporten als schaatsen, atletiek en roeien.
Hun zondagse zeges zullen zonder al te grote gevolgen voor hun carrière zijn. Zij zijn al gekende toplopers, met sponsorcontracten en zij kennen de luxe van startgeld. Tesfu niet. Hij is, zoals zoveel Nederlandse subtoppers in de atletiek, in feite amateur.
Het is niet dat Tesfu een krabbelaar in de marge is. Negenmaal stond hij op verschillende afstanden en disciplines op het podium bij Nederlandse kampioenschappen. Driemaal vertegenwoordigde hij Nederland bij internationale toernooien. Hij liep de halve marathon bij de EK van afgelopen zomer in Rome en nam tweemaal deel aan het EK veldlopen. Maar zijn geld verdient hij vooralsnog als lasser. Drie dagen in de week is genoeg om in zijn onderhoud te voorzien. Hij maakt van alles, van stalen hekken tot kozijnen.
Tesfu vluchtte vanuit Eritrea naar Nederland en werd door zijn voetbalvrienden in het asielzoekerscentrum in Den Helder bewonderd. In 2017 besloot hij het hardlopen eens te proberen bij de plaatselijke atletiekclub. Sinds een jaar of vier heeft hij de Nederlandse nationaliteit en is hij aan een opmars in de Nederlandse atletiek bezig en via de marathon hoopte hij op een sponsorcontract.
Hij wist dat hij bij zijn eerste marathon in elk geval niet te hard moest beginnen, dat hij reserves in moest bouwen. ‘Ik was bang dat ik in de laatste kilometers kapot zou gaan. Dat zou zonde zijn geweest.’
De marathon is onvergelijkbaar met de halve afstand of en de nog explosievere crosses. Het zijn niet, zoals op de 10 kilometer, de longen die gaan schrijnen of het hart dat het zwaar te verduren krijgt, legt Tesfu uit nadat hij als tweede Nederlander na Khalid Choukoud (2.09.30) over de streep is gekomen. ‘Bij de marathon gaat het om het hele lichaam.’
Na 30 kilometer kreeg hij wat last van zijn kuit, net op het moment dat hij geen gangmakers meer over had. ‘Dat was zwaar, maar ik wilde het tempo vasthouden.’ Hij werd gesteund door het publiek langs het parcours. ‘Veel mensen riepen mijn naam. Ik heb echt genoten. Dit was een mooi debuut, een mooie ervaring.’
Slechts dertien Nederlanders waren ooit rapper dan hij zondag. Maar het kan nog sneller, daar is Tesfu van overtuigd. ‘Ik heb geen hoogtetrainingen gedaan. Ik moest het naast mijn werk doen. Wie weet wat er mogelijk is in een volgende marathon als ik gewoon in de ochtend kan trainen, zonder dat ik hoef te werken.’
Hoe zit dat? Kan hij het lassen inderdaad vaarwel zeggen? ‘Mijn manager zei van tevoren: je moet 2.10 lopen’, zegt hij. Hij houdt wat dat betreft met zijn 2.10.58 keurig één seconde marge. Zijn manager kan dus aan de slag, zegt Tesfu lachend. ‘Ik heb mijn werk gedaan.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant