is chef van de politieke redactie van de Volkskrant.
Het plompverloren schrappen van de pandemische paraatheid zegt veel over de kortademigheid die de kabinetsformatie in de greep had. Het goede nieuws is dat minister Fleur Agema inmiddels zelf ook in de maag zit met die inconsequentie van beleid.
Het is misschien flauw om ministers te blijven confronteren met opvattingen die ze koesterden toen ze nog Kamerlid waren, maar minister Fleur Agema van Volksgezondheid (PVV) maakt het lastig om het níet te doen.
Gedurende de coronajaren maakte zorgspecialist Agema onvermoeibaar, consequent en volkomen terecht korte metten met het pijnlijke gebrek aan voorbereiding van de regering op een pandemie. Diep verontwaardigd was ze over het tekort aan beschermingsmiddelen, over het gebrek aan flexibele IC-capaciteit, en over de haperende opstart van de vaccinatiecampagne.
En ze liet het er niet bij zitten. Toen de rust in 2022 weer wat was teruggekeerd, schreef ze een initiatiefnota waarin werd aangedrongen op beterschap. ‘We hebben een reserve aan mensen, gebouwen en spullen nodig, die in geval van een pandemie, ramp of terroristische aanslag kan worden ingezet.’ Tot haar ontzetting reageerde het kabinet aanvankelijk terughoudend. ‘Het ergerlijke van dit alles is dat het kabinet niets leert van gemaakte fouten. De paraatheid is niet op orde’, stelde het Kamerlid vast.
Over deze rubriek
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Dat was wat te streng voor toenmalig minister Ernst Kuipers. Want íéts had hij toch wel geleerd. Rutte IV maakte uiteindelijk structureel 300 miljoen euro vrij voor het ‘Programma Pandemische Paraatheid’: een investering in het versterken van de regionale gezondheidsdiensten, die tijdens de coronacrisis zo’n belangrijke rol innamen in de infectieziektebestrijding.
Ook kwam er budget om medisch personeel op te leiden voor crisissituaties, voor de beschikbaarheid van geneesmiddelen, vaccins en beschermingsmiddelen. En voor onderzoek naar de herinrichting van de intensivecareafdelingen, opdat ze in de toekomst sneller kunnen opschalen in geval van nationale nood.
En nu is het geld weg. Daar kan Agema zelf niets aan doen, het werd haar in mei al afgenomen, door de leiders van de regeringspartijen in hun hoofdlijnenakkoord. Maar ze heeft zich er wel stilzwijgend bij neergelegd. De Onderzoeksraad voor Veiligheid moest er in de zomer expliciet naar vragen of het klopt dat zowat het hele programma alweer overboord gaat.
Donderdag antwoordde Agema bevestigend. Enige argumentatie levert ze er niet bij. Het is niet zo dat het kabinet denkt dat er betere manieren zijn om het land voor te bereiden op noodsituaties, het is gewoon een platte bezuiniging die bovendien zeer illustratief is voor de kortademigheid die de formatie kennelijk in de greep had. Als iets niet meteen zichtbaar resultaat oplevert dat kan worden uitgevent via de sociale media, is het kennelijk niet interessant. Zou dit kabinet ooit aan de Deltawerken zijn begonnen?
Het goede nieuws is dat Agema kennelijk inmiddels ook in haar maag zit met de inconsequentie. Vrijdag liet ze alsnog weten dat ze op zoek gaat naar ‘alternatieve financiering’, waarvoor ze dan nog wel zal moeten vechten in het kabinet.
Maar dat zou goed moeten komen. Alle partijen die in de coronajaren luidkeels pleitten voor betere paraatheid, vormen samen nog altijd een zeer ruime Kamermeerderheid. Als zij nou gewoon voet bij stuk houden en hun oproep deze week bij de behandeling van Agema’s begroting in de Kamer even herhalen, kan de minister de strijd haast niet verliezen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant