Verdienstelijk bokser Joop Steenbergen (1937-2024) veranderde met zijn Kwantum Hallen de markt door als een van de eersten in te kopen in China en Korea.
Hij koketteerde graag met zijn schoolopleiding, of met een gebrek hieraan. Met twee jaar ambachtsschool had de Amsterdamse volksjongen de academici toch even mooi afgetroefd en een imperium als Kwantum uit de grond gestampt.
Joop Steenbergen veranderde de markt voor behang, vinyl en tapijt en was ook de eerste die ongeregelde partijen van sportartikelen, elektronica, fietsen en gereedschappen opkocht als de prijs hem aanstond. Hij legde begin jaren tachtig al Commodore-pc’s in de schappen voor een stuntprijs. ‘Het publiek wil koopjes. Die geef ik ze.’
Joop Steenbergen overleed afgelopen week op 87-jarige leeftijd. Een selfmade man noemde hij zichzelf. Steenbergen werd geboren in de Amsterdamse Jordaan, maar verhuisde al op jeugdige leeftijd naar de Indische buurt. Hij was een vechtersbaas die graag zijn vuisten liet spreken. Dat hij zich aanmeldde bij de boksschool van ‘ome Piet’ ter Meulen, verbaasde niemand.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Al op 16-jarige leeftijd reisde hij met het Nederlands team naar allerlei bokstoernooien over de wereld. Na twee jaar stopte hij met zijn lts-opleiding omdat hij toch te onhandig was voor het beroep van loodgieter. Hij was meer dan een verdienstelijk bokser.
Het Vrije Volk schreef in 1965 bij het einde van zijn carrière: ‘In de jaren dat Joop Steenbergen in de boksring actief is, is hij eigenlijk net onder de top gebleven. Dat komt deels door zijn lichaamsbouw. Hij heeft eigenlijk de lengte van een middengewicht. Maar hij is zwaar en daardoor is hij dikwijls gedwongen zijn geluk te beproeven onder de halfzwaargewichten. Maar niettemin heeft Joop Steenbergen als bokser een respectabele staat van dienst. Hij bokste 62 gevechten, waarvan hij er 53 won. Hij verloor slechts van de allerbesten. En wat nog meer zegt. Nooit verloor Joop Steenbergen door knock-out. Dat konden zelfs geduchte punchers als de broers Jan en Rudi Lubbers niet tegen de kleine viskoopman klaarspelen.’
Zijn incasseringsvermogen was berucht. ‘Mijn dokters zeggen dat ik een dubbele schedel heb’, riep hij.
Maar van boksen kon hij niet leven. Hij had aanvankelijk een bijbaantje in een abattoir waar hij de hoeven van de koeien weghakte om de spieren te sterken. Ook stond hij op de markt van het Waterlooplein, waar hij potten en pannen verkocht. Vervolgens had hij een haringkar bij het Muiderpoortstation.
In 1962 werd hij eigenaar van een hal in Amsterdam-West waarin hij een doe-het-zelfzaak vestigde onder de naam Houthandel Sport. Toen hij vier doe-het-zelfzaken had, besloot hij het zich te concentreren op de verkoop van tapijten en behang. Dat liep als een tierelier doordat Steenbergen het tapijt leverde met gratis ondervloeren. In talrijke Nederlandse huishoudens gingen de kokosmatten en vastgespijkerde vloerbedekking eruit en kwamen vinyl en kamerbreed tapijt daarvoor terug.
Ook de behangmarkt veranderde hij radicaal. Hij ging niet met stalen handboeken langs klanten om ze een behangetje uit te laten zoeken. In zijn hallen verkocht hij vijfhonderd soorten behang, rechtstreeks van de fabrikant.
De naam van de winkels werd in 1975 veranderd in Kwantum Hallen. Hij was een van de eerste ondernemers die op grote schaal ging inkopen in China en Korea. ‘Daar kun je nog 30 procent van de prijs af onderhandelen.’ In 1981 had hij met zestien zaken al een omzet van meer dan 0,5 miljard gulden.
Hij bleef ook actief in de bokssport. Zo begeleidde Steenbergen in de jaren zeventig en tachtig de boksers Rudi Koopmans en de razendpopulaire Antilliaan Fighting Mac.
Maar langzaam verschoof zijn aandacht in de richting van het wielrennen dat een veel bredere belangstelling had en commercieel interessanter was. Hij werd in 1984 sponsor van de wielerploeg Kwantum rond Jan Raas, die de Panasonics van Peter Post uitdaagde. ‘Post is een geweldig ploegleider. Maar de mens Post is een slecht verliezer.’ Dat soort uitspraken leverden publiciteit op. Een van de grootste successen was de wereldtitel van Joop Zoetemelk.
Hij kwam ook negatief in het nieuws door een klap uit te delen aan Peter Bonthuis, een concurrerend wielermanager. Bonthuis belandde in het ziekenhuis, maar een strafklacht werd geschikt. Ook kocht hij in 1985 Inter Football, het spelersmakelaarskantoor van Maarten de Vos waarmee hij in voetbalrechten ging handelen.
Het aantal zaken – naast Kwantum Hallen ook veertien behangzaken en vijf sportwinkels – zou onder zijn leiding stijgen tot 41. In 1986 bood de Limburgse detailhandelsgroep Macintosh (ondermeer Superconfex, Halfords en Brantono) een zo mooie prijs voor de Kwantum dat hij het bod niet kon weigeren. Hij stapte eruit. De wielerploeg Kwantum werd Superconfex.
Maar stilzitten kon hij niet. Hij was pas 48 jaar en begon een nieuwe groothandel in huishoudelijke artikelen onder de naam Hamarc, een combinatie van Handelshuis en de naam van zijn jongste zoon Marc. Toen het anti-concurrentiebeding vijf jaar later verliep, besloot hij met Netto Hal te gaan concurreren met Kwantum. Twee van zijn andere zonen Joop jr. en Ronald stapten in de holding Readen Retail.
Een succes werd het niet. Joop jr. en Ronald werden zelfs veroordeeld voor witwassen bij Neckermann.com, een van hun deelnemingen. Ook andere plannen, zoals de overname van het warenhuisconcern Ter Meulen en de oprichting van de nieuwe winkelketen Steengoed – iets tussen Action en Blokker in – mislukten. Toen Macintosh ten onder ging, wilde hij Kwantum terugkopen. Maar dit keer werd hij afgetroefd door het opkoopfonds Gilde Investments.
Kwantum floreert nog en zal volgend jaar het gouden jubileum vieren. Steenbergen zal het niet meemaken.
‘De kracht van een goede handelaar ligt bij inkoopgevoel en snelheid. Binnen een uur geef ik uitsluitsel of ik een partij wil hebben voor een bepaalde prijs.’
‘Ik heb twee linkse handen. Alles wat ik daarmee doe, word niks. Maar wat ik met mijn hoofd regel, wordt een succes.’
‘Je hebt kooplui en handelslui. Kooplui denken op korte termijn. Handelslui hebben een langetermijnvisie.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant