Wat zijn dit voor vragen? Acht dilemma’s voor actrice Sarah Janneh (30), die de show steelt met komische bijrollen in theater, film en op tv. Wordt het niet eens tijd voor een hoofdrol, of voor een solovoorstelling met eigen muziek?
Premièrestress of alles onder controle?
‘Premièrestress. Dit weekend gaat Ocean Breeze, onze nieuwe voorstelling van gezelschap Nite in Groningen, in première. De tijd tikt en er moet nog veel gebeuren. We zitten in de fase dat je grip probeert te krijgen op wat je aan het maken bent.
‘Ik ben er wel aan toe dat er publiek bij komt. Regisseur Mart van Berckel heeft het nu al heel vaak gezien, die lacht na zes weken echt niet meer om de grappen die ik maak. Maar ik heb altijd stress, hoor. Ik ben helemaal geen alles-onder-controletype.
‘Ocean Breeze zou ik omschrijven als een absurdistische dramedy, een mix van drama en comedy, met veel muziek erin. De hoofdpersoon is Monica, gespeeld door Bien de Moor, die in een groot warenhuis werkt en plotseling chronisch ziek wordt.
‘Ze heeft onverklaarbare klachten, ze valt flauw, heeft druk op haar borst. Maar in haar omgeving wordt ze niet serieus genomen: artsen kunnen geen diagnose stellen, collega’s zeggen haar dat ze ‘gewoon gestresst’ is.
‘Monica valt dan ineens buiten de maatschappij. Met Ocean Breeze willen we laten zien hoe moeilijk het voor chronisch zieke mensen is om nog mee te doen in een samenleving die altijd maar voortraast. Via Monica kun je meemaken hoe het is om buiten de norm te vallen.’
Huisarts of manager van de Bijenkorf?
‘Ik kies de huisarts. Ik ken er wel een paar, want ik ben hypochonder en hang regelmatig aan de telefoon. Ik heb minder met gelikte managers van grote warenhuizen, bij wie je alleen maar buitenkant ziet. Ik hou van echte mensen met wie je over problemen kunt praten.
‘In Ocean Breeze speel ik beide rollen: de huisarts en de manager van het warenhuis waar Monica werkt. Ze hebben allebei geen tijd voor haar. De huisarts moet door naar het volgende consult, en de manager denkt: ‘Je moet gewoon even goed bijslapen en dan kun je terugkomen.’ Deze personages staan voor de muren in het systeem, waar Monica tegenaan loopt.
‘Het zijn muzikale rollen. Ik zing, met ook veel grappen erbij. Dat soort rollen speel ik wel vaker. Ik vind dit het leukste, maar ook het moeilijkste. Laat een zaal mensen maar eens goed lachen.’
Toneel of muziek?
‘Oei, hier kan ik echt niet tussen kiezen. Mijn eerste grote liefde is muziek. Zo ben ik opgevoed, ik had al zangles vanaf mijn 7de en ging na de middelbare school studeren aan het conservatorium in Tilburg. Daar kwam ik erachter dat alleen muziek niets voor mij was. Ik wilde ook gaan acteren.
‘Ik ben in het Brabantse dorp Oisterwijk opgegroeid met musicals. Ik was een echte musicalmeid. Toen ben ik op mijn 17de aangenomen aan de Toneelschool & Kleinkunstacademie in Amsterdam. Daar kwam voor mij veel samen: dans, toneel en muziek. Dat is waar ik naar zocht.
‘Om die reden ben ik waarschijnlijk ook bij het gezelschap Nite van artistiek leider Guy Weizman in Groningen beland. Nite maakt interdisciplinaire theatervoorstellingen waarin dans, spel en muziek op een heel vloeiende manier worden samengebracht.’
Bijrol of hoofdrol?
‘Dat ligt eraan. Wat films betreft zou ik graag een keer een hoofdrol spelen. Vooral omdat ik vind dat er meer representatie moet komen van vrouwen die op mij lijken: meiden met een ander postuur of een andere huidskleur. Ik word nu nog vaak in het hokje gedrukt van de eeuwige grappige bijrol.
‘In het theater ligt het anders, daar vind ik de bijrollen de leukste rollen. Die hebben namelijk altijd de leukste scènes. In Shakespeares Othello hoef ik niet per se Desdemona te zijn, want de bijrol van dienstmeid Emilia is veel leuker om te spelen.
‘De theaterwereld is een stuk verder wat diversiteit en representatie betreft. Er kan gewoon meer, omdat het theater fantasievoller is, iedereen kan daar alles spelen. In film is het toch vaak nog een bepaald plaatje waar men aan vastzit. Ik zou denken: gooi het eens om, het is niet zo moeilijk.’
Romantische komedie of roadmovie?
‘Ik zou nu wel de hoofdrol in een romantische komedie willen spelen. Waarom niet? Het is een heerlijk genre, maar ik zou in de hoofdrollen graag andere mensen en andere verhalen willen laten zien. En het gaat niet om mijn persoonlijke ambities hoor, er zijn veel goede acteurs die dit zouden kunnen en willen spelen.
‘Als je het hebt over het opnemen van een film, dan is een roadmovie natuurlijk heerlijk. In november komt de nieuwe film De Z van Zus van regisseur Jelle de Jonge uit. Voor deze roadmovie gingen we in de zomer naar Frankrijk en Spanje om te filmen. Toen voelde ik wel: dit is een geweldig leven!
‘In De Z van Zus speel ik de volkse Kaylee. Zij gaat met een groepje van vier vrouwen per auto op reis naar Spanje. Daar willen twee zussen die centraal staan in de film, gespeeld door Elise Schaap en Bracha van Doesburgh, de as van hun overleden vader gaan uitstrooien.
‘Jawel, dit is opnieuw een grappige bijrol, maar Kaylee is wel iemand van vlees en bloed. Toen ik het script las, ging ik al snel overstag. Kaylee werkt op de markt in Rotterdam. Ze is heel grappig, maar niet omdat ze dik is. Het gaat niet om overgewicht en moeten afvallen. Dat soort rollen heb ik al gehad.
‘Kaylee heeft een normaal leven, zoals ik dat ook heb. En comedy spelen vind ik het allerleukst om te doen, hoor.’
Koningin Máxima of Peggy van kantoor?
‘Peggy van kantoor, de rol die ik wekelijks speel in een serie kantoorsketches in Het klokhuis. Peggy is nog zo kinderlijk onbevangen, ze is nog vrij van de grote menselijke problemen. En koningin Máxima heeft in haar leven toch wel echt te dealen met de grote thema’s, zoals racisme, seksisme, het leven en de dood.
‘Ik kan in mijn eigen leven soms wel terugverlangen naar de onschuld en dat kinderlijke van Peggy, die leeft in zo’n knutselachtige kantooromgeving.
‘Koningin Máxima was de rol die ik speelde in Koningshuis the Musical van Diederik Ebbinge. In deze satirische serie krijg je een kijkje achter de schermen van een musicalproductie over het koningshuis. Er komen thema’s voorbij als racisme en seksisme.
‘Ik speel de zwarte actrice Naomi, die in de musical de rol van Máxima speelt. Naomi oogt aanvankelijk als een slachtoffer van racisme, want er is controverse geweest over haar casting. Maar eigenlijk is zij behoorlijk gehaaid. Ik hoop dat je op het einde van de serie denkt: heb ik nu medelijden met haar of is ze zelf ook niet helemaal leuk en lief?
‘Deze serie is een van de allerleukste projecten die ik ooit heb gedaan. Ik speelde een actrice in een wereld die ik zelf goed ken, dus we hebben er ook heel veel inside-grappen in gestopt. Dat was allemaal heel geinig om te spelen. Bij regisseur Diederik Ebbinge werd alles in één take gedraaid, en we kregen ook heel veel ruimte om te improviseren.’
Eigen cabaretvoorstelling of eigen muziek?
‘In mijn eentje grappen maken op het podium lijkt me doodeng, dus ik kies zeker voor mijn eigen muziek maken. Momenteel werk ik bij Nite aan Brabo Leone, een solomuziekproject met mijn eigen nummers. Het wordt Nederlandstalig, maar dan wel met veel soul erin.
‘Hoewel ik ben opgeleid in kleinkunst, ben ik eigenlijk soulzangeres. De titel slaat op mijn biculturele afkomst: ik ben opgegroeid in Brabant met een witte moeder, maar mijn vader kwam uit Sierra Leone.
‘Mijn moeder heeft mijn vader leren kennen toen hij in Oisterwijk in een asielzoekerscentrum verbleef. In mijn jeugd raakte hij al snel uit beeld. Ik ben op een erg witte manier opgevoed en voelde me altijd heel Brabants.
‘Met mijn vader had ik niet zo’n goede band. Het enige wat wij deelden was de muziek. Van mijn vader heb ik de liefde meegekregen voor de grote zwarte muzikanten, zoals Nina Simone, Etta James, Bob Marley en Aretha Franklin. Die muziek was lange tijd het enige waarin ik mij zwart voelde.
‘In 2021 is mijn vader overleden in Sierra Leone, een land waar ik zelf nog nooit ben geweest. Met mijn muziekproject hoop ik dichter bij mijn roots te komen, en via de muziek ook dichter bij mijn vader. Ook wil ik graag nog een reis naar Sierra Leone maken om research te doen.’
Beyoncé of Django Wagner?
‘Haha, wat een keuze! (stilte) Ik kies Django Wagner. Ik vind hem geweldig. Dit is de Brabantse volksmuziek waarmee ik ben opgegroeid. Er is iets met zingen in je moedertaal, dat raakt iets in mij, omdat het zo is verbonden met mijn jeugd.
‘Recentelijk heb ik twee keer met Django Wagner gezongen, onder meer in het tv-programma Groenteman op zondag, waar we zijn hit Kali zongen. Ik hoop dat we in de toekomst nog vaker samen optreden. Een duet met Django lijkt mij heel leuk. Kleinkunst, soul en Brabantse volksmuziek, dat is toch een gouden combinatie?’
Ocean Breeze door Nite, 19/10 première in Groningen, daarna tournee.
Tropenjaren, seizoen 2 (BNNVara), vanaf 3/11 op NPO 3.
De Z van Zus draait vanaf 7/11 in de bioscoop.
1994 Geboren op 9 januari in Oisterwijk
2012-2016 Studie aan Toneelschool & Kleinkunstacademie Amsterdam
2016 Marathontheatervoorstelling Borgen
2017 Theatervoorstelling Fiddler on the Roof
2018-heden Rollen in de sketches van Het klokhuis
2018 Theatervoorstelling All Stars de musical
2020 Theatervoorstelling 3 zusters bij Toneelschuur
2022-heden Vast lid van ensemble Nite, rollen in Before After, Witch Hunt, Yara’s Wedding, De jacht en Ocean Breeze
2023 Deelname aan tv-programma Wie is de mol?
2024 Tv-serie Koningshuis the Musical
2024 Film De Z van Zus
Sarah Janneh woont afwisselend in Amsterdam en Groningen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant