Dat Oeganda een land is waar de doodstraf op homoseksualiteit staat, dat president Yoweri Museveni in 2020 nog vijftig burgers liet afschieten omdat ze protesteerden en dat dit hele asielzoekersplan überhaupt een kansloze manoeuvre is om de aandacht af te leiden van dat geëmmer over die noodwet, daarover had ik vandaag graag uitgebreid geschreven, maar helaas. Het zit er niet in.
Sinds ik donderdag namelijk het NOS-filmpje zag waarin Reinette Klever in zo’n beige, doctor Livingstone-achtig pak door Oeganda trok in de hoop er wat uitgeprocedeerde asielzoekers kwijt te kunnen, kan ik alleen nog maar denken aan de enorme verwarring die haar gastheer Jeje Odongo die dag moet hebben gevoeld.
Zo kan het bijna niet anders dat Odongo, de Oegandese minister van Buitenlandse Zaken, die ochtend bloedchagrijnig wakker werd. Want ja hoor, weer een vertegenwoordiger van zo’n land dat zijn continent eerst eeuwenlang heeft uitgebuit om vervolgens zijn armoede te criminaliseren.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Toen hij even later op de radio hoorde hoe diezelfde mevrouw Klever de ‘lange en goede relatie met Oeganda’ prees, moet hij zelfs rood zijn aangelopen. Want zat ze hen nou belachelijk te maken? Hij was nota bene zelf minister toen ze in 2004 dat desastreuze belastingverdrag met Nederland sloten waarna honderden Oegandese bedrijven brievenbusfirma’s openden in Amsterdam en sindsdien daar hun belasting betalen. Alleen al telecomgigant Airtel omzeilde op die manier in drie jaar tijd 25 miljoen dollar aan dividendbelasting. Dat is het jaarsalaris van twintigduizend Oegandese leraren, met je lange en goede relatie.
Die ga ik even flink de waarheid vertellen, dacht hij daarom toen minister Klever eindelijk voor hem stond. Maar toen begon ze te praten en veranderde opeens alles.
Huh, zag je Odongo denken. Eind augustus had zo’n zelfde soort minister nog met veel bombarie geweigerd een schamele hoeveelheid mpox-vaccins aan zijn land te doneren en nu, nog geen paar weken later, komt haar tweelingzus opeens gratis en voor niets aanzetten met een fantastisch verdienmodel?
Is dit een grap, fluistert hij tegen zijn assistent. Dus het enige wat we moeten doen, is ieder jaar wat werkloze jonge mannen op een boot naar Europa sturen, vervolgens een paar maanden wachten, waarna Nederland ze netjes met een KLM-vlucht terugbrengt naar Kampala en in ruil daarvoor krijgen we miljoenen euro’s?
Odongo is zichtbaar verward, want Nederland, dat is toch dat volk dat schept voorbij de schepping? Het enige volk ter wereld wiens plan beter functioneert dan dat van de natuur? Ze zijn daar nota bene in staat een bewoonbaar stuk land te creëren op een plek die miljoenen jaren lang enkel functioneerde via het instinct van de vissen en de wetten van het water. Waarom bouwen ze niet gewoon een nieuwe provincie als het daar zo druk is?
Misschien zijn het een soort herstelbetalingen, oppert zijn assistent eveneens fluisterend. Dat ze bij de afgelopen verkiezingen wroeging hebben gekregen vanwege al die scheepsladingen en ditmaal juist wat mensen terug willen sturen?
Odongo bekijkt het visitekaartje van Klever: ‘Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp’ staat erop. Zijn assistent heeft waarschijnlijk gelijk. Handel in jonge Afrikaanse mannen doen zelfs Nederlanders niet meer dus dit zal inderdaad onder het kopje ontwikkelingshulp vallen.
Moeten we die vrouw tegen haarzelf in bescherming nemen, vraagt de assistent nog, maar Odongo duwt hem al opzij en wenkt een meegereisde tv-journalist, die subiet zijn kant op draaft. ‘Tuurlijk zijn wij bereid hierover te praten’, zegt Odongo duidelijk in de microfoon. ‘Graag zelfs.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant