Na enkele zwarte seizoenen waarin weinig van de grond kwam, heeft FC Den Bosch de weg naar boven gevonden. Er wordt weer gelachen in de stad en stadion De Vliert loopt geregeld vol.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Vorig seizoen was het voetbal bij FC Den Bosch zó slecht en het beleid zó onnavolgbaar dat zelfs Wim van der Horst, clubicoon hors catégorie, dacht: wat doe ik hier? ‘Ik was de laatste van de oude stempel, de rest was al weg. Nu komen ze een voor een terug’, vertelt hij in een lounge van stadion De Vliert met uitzicht op de onder hem trainende A-selectie.
Den Bosch eindigde de laatste vier seizoenen in de eerste divisie drie keer als een na laatste, een bonte keur aan (aspirant-)eigenaren deed een onnavolgbare stoelendans. Vermakelijk om te volgen, maar voor Van der Horst en andere verstokte FCDB’ers een crime.
‘Maar de hel is toch weer een hemel geworden’, zegt Van der Horst met blozende kaken. Den Bosch staat bovenaan, won de eerste periode. De Vliert (capaciteit 7,000) is vrijdagavond tegen Vitesse voor de derde keer uitverkocht, in voorgaande seizoenen zat het roemruchte stadion maximaal halfvol.
Van der Horst verdeelt zijn tijd tussen het stadion en de Korte Putstraat, dé uitgaansstraat van Den Bosch. ‘Iedereen klampt me aan, wil weer komen, wil weer sponsoren. Dat ik dit nog mag meemaken.’
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal.
Van der Horst had vorig jaar juni een attaque. Als restverschijnsel struikelen de woorden in zijn keel als hij enthousiast wordt. ‘En ik ben nu doorlopend enthousiast.’
Om hem heen hangen tal van zwart-witfoto’s uit de vorige eeuw van Jan van Grinsven, Fred van der Hoorn, Ruud van Nistelrooij, Hans Gilhaus, Arnold Scholten. Een jonge Van der Horst staat zelf met een cornervlag in zijn hand nadat hij voor de derde keer heeft gescoord tegen Ajax. ‘Precies 41 jaar geleden’, zegt Van der Horst (68) trots.
Hij durft weer te dromen dat die tijden ooit terugkeren. ‘Met dank aan Bernard en de Chinezen.’
Hij doelt op de Bridge Group, een groep Chinese investeerders die begin april een groot deel van de club in handen kreeg, en Bernard Schuiteman als technisch directeur aanstelde.
Eerder ging ADO Den Haag op de Chinese toer. Dat eindigde met ruzie in de rechtbank. ‘Wij hebben de goede Chinezen’, meent Van der Horst. ‘Simpel. Als zij er niet waren ingestapt, was het klaar geweest, over en sluiten.’
Hiervoor waren er onbevredigende avonturen met de Georgiër Kakhi Jordania, die zijn bijnaam Knakie niet kon waarmaken, zoals ook een groep Amerikanen hun financiële verplichtingen al snel niet meer nakwam. Een flirt van de Nederlander Ebert Dollevoet die Wesley Sneijder technisch directeur wilde maken, liep op niets uit.
Den Bosch is ondanks het bourgondische stempel altijd een sportstad geweest, met grote successen in het basketbal, en nog steeds de beste hockeyclub van het land. Met de voetbalclub leek het deze eeuw van kwaad tot erger te gaan, met als dieptepunt de racistische bejegening van Excelsior-speler Ahmed Mendes Moreira in 2019.
Van der Horst wil er niet meer over praten, want ‘er was al genoeg aandacht voor’. Liever heeft hij het over zijn zeventien jaar jongere makker Bernard Schuiteman met wie hij bijna elke avond gaat eten. ‘Hartstikke gezellig. Ik ben een man alleen, Bernards vrouw woont in Wenen.’
Dan komt Schuiteman aangelopen. Hij eet taart, gekregen van een sponsor vanwege het winnen van de eerste periode.
Schuiteman was een gewaardeerd scout bij Feyenoord en Urawa Red Diamonds voordat hij instapte bij FC Den Bosch. ‘De investeerders willen meer clubs in Europa waarbij ik een rol kan spelen, al focus ik me nu volledig op Den Bosch. Wat mij aantrok is dat hun hart ligt bij opleiden, ze bestieren in China twee academies. Ik was laatst in China, een van die hoofdinvesteerders die best wel centen heeft, nam ons mee om drie, vier uur naar jeugdwedstrijdjes te gaan kijken. Dat zegt mij iets.
‘Het is ook niet van: Bernard, hier heb je wat miljoenen en ga maar wat vedettes halen om zo snel mogelijk te promoveren. Daar sta ik ook niet voor. We kijken of we dit seizoen in de top 14 kunnen komen, met eigen, gretige spelers en een aantrekkelijke manier van spelen.’
Schuiteman kreeg ook geen geld voor scouts of ondersteunende managers, en doet dus veel alleen. Toen hij de selectie zo goed als rond had, ging het licht even uit bij hem. ‘Ik kreeg een klap. Lag een dag of tien plat.’
Soms móét het gebeuren en dan is het niet zeuren, zeiden ze vroeger in bakkerij Schuiteman in Garderen waar Schuiteman als kind in de vroege ochtend meehielp.
Hij werd ook gelouterd als profvoetballer. Speelde onder Willem van Hanegem bij Feyenoord en bij Mainz onder de als coach debuterende Jürgen Klopp. ‘Het eerste wat hij deed was mij uit de ploeg gooien. Hij had een ander type nodig. Geen enkele moeite mee. Die jongen die erin kwam, Manuel Friedrich, werd later nog Duits international. Goed gezien, groot gelijk.’
Toen al dacht hij als technisch directeur, constateert hij lachend. Van der Horst: ‘Was je toen al maar hierheen gekomen. Deze reus slaapt al te lang.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant