Er is veel te horen en te zien dit vragenuur – want de vrouw om wie het in Den Haag inmiddels semi-permanent draait, wordt bevraagd: Marjolein Faber, de minister van Asiel en Migratie (PVV). Er is zoveel reuring dat de woordkeuze van Thierry Baudet (FvD) in de ene vraag die hij stelt, onopgemerkt blijft.
Kamerleden van verscheidene partijen hebben Faber dan al hard bekritiseerd om haar misstappen in Europa, de brief die ze per ongeluk aan de Europese Commissie stuurde en de borden die ze wil laten maken met ‘Wij werken hier aan uw terugkeer’. En dan stapt Baudet naar de microfoon en neemt het voor Faber op: ‘Ik heb waardering voor de inspanningen van de minister om de instroom in te perken. Ik begrijp ook werkelijk niet waar het tegenstribbelen van de Kamer, van de roomblanke Kamer, vandaan komt.’
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Het debat dendert verder. Maar Baudet zegt dit echt, recht voor je neus: volgens hem is tegenstribbelen tegen een rigide asielbeleid onbegijpelijk als je ‘roomblank’ bent.
De rest van dit stukje wijd ik aan minister Faber. Faber heeft een natuurlijke manier van praten. Dat is opmerkelijk in de Kamer, waar de ene helft te formeel spreekt en de andere helft altijd in de schreeuwstand staat.
Ze leest nooit iets op van een briefje en spreekt in gewonemensentaal. Over de minister van Duitsland, met wie ze in Europa over strengere grensbewaking sprak, zegt Faber: ‘Ik zei ook van: nou nou, het is niet de bedoeling dat er een slagboom komt.’ Ze vertelt als je tante die je bijpraat over een akkefietje met de buurvrouw, maar dan op Europees niveau.
Wat ook opvalt aan Faber is dat zij altijd letterlijk reageert. Dat werkt op de lachspieren, al is de materie niet grappig. Anne-Marijke Podt (D66) vraagt Faber bijvoorbeeld of ze een ‘blauwtje heeft gelopen’ in Brussel, waar ze geen steun kreeg voor haar opt-outplan. Faber: ‘Nou, ik was in Luxemburg.’
Vervolgens neemt ze ook het woord ‘blauwtje’ letterlijk en zegt: ‘Ik kan de vraag ook interpreteren als: vond u aansluiting binnen de Europese Commissie? Daarnaar verwijst de kleur blauw namelijk. Ik moet zeggen dat er zeker steun was voor ons strengere migratiebeleid.’
Als Podt vraagt hoeveel landen er niet enthousiast waren over Fabers opt-outplan, zegt ze: ‘Ik had geen telraam bij me.’ En als Podt Faber tenslotte verwijt symboolpolitiek te bedrijven door onuitvoerbare plannen in Europa voor te stellen, antwoordt Faber: ‘Ik stop niet met mijn symboolpolitiek.’
Huh? Erkent ze nou dat ze symboolpolitiek bedrijft? Het valt even stil. Maar Faber, de vrouw van de letterlijke repliek, legt uit: ‘Ik stop niet met mijn symboolpolitiek, want het is geen symboolpolitiek.’ Aha. Oké.
Verder werkt Faber graag met metaforen, bijvoorbeeld de windmetafoor, over de nieuwe wind die er door Europa waait. Ik neem aan dat die wind op Europees niveau vooral uit Faber zelf en Viktor Orbán komt, maar ze doelt natuurlijk ook op de extreemrechtse partijen die overal opkomen. ‘De wind draait, of er waait een andere wind’, zegt ze. En: ‘Andere partijen vinden het een gure wind, ik vind het een heerlijke, tropische wind.’
Ze heeft ook een metafoor voor wat zij ziet als de asielcrisis. Die metafoor is een rioolmetafoor. ‘Het gaat om instroom, doorstroom en uitstroom’, zegt Faber. ‘De boel zit gewoon verstopt. Op het moment dat de proppen uit de leiding komen...’ Bij de Kamerleden aan de linkerkant begint er gemor te ontstaan, maar voorzitter Martin Bosma (PVV) vraagt Faber ‘niet te reageren op dingen die er in de zaal gezegd worden’.
Samengevat: extreemrechts is een heerlijke tropische wind, vluchtelingen zijn proppen in een leiding.
Aan het eind bevraagt Christine Teunissen (Partij voor de Dieren) Marjolein Faber over recente berichten dat er kinderen in opvangcentra zitten die ondervoed zijn. ‘Dat kan ik me niet voorstellen’, zegt Faber. ‘Want als dat zo is, waarom komen die mensen hier dan heen?’
‘Omdat ze vluchten voor oorlog en geweld’, legt Teunissen haar uit.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant