De Keniaanse Ruth Chepngetich heeft zondag in Chicago het wereldrecord op de marathon met bijna twee minuten verbeterd. Zo’n grote hap eraf, kan dat eigenlijk wel?
Nadat Ruth Chepngetich in Chicago het wereldrecord op de marathon had aangescherpt, kreeg ze bij de persbijeenkomst na afloop die ene onvermijdelijke vraag. ‘Sommige mensen zullen denken dat de tijd te snel is en dat je doping gebruikt. Wat zou je tegen hen zeggen?’, vroeg Robert Johnson van het Amerikaanse hardloopplatform LetsRun. ‘Ik weet het niet’, antwoordde de Keniaanse bijna fluisterend in de microfoon. ‘Mensen praten, ik weet het niet.’
Op zondag schaafde – of beter gezegd: bikte – Chepngetich bijna twee minuten van het wereldrecord op de marathon af. Dat was vorig jaar door de Ethiopische Tigst Assefa in Berlijn op 2.11.53 gezet, maar de 30-jarige Keniaanse kwam tot een verbluffende 2.09.56.
Over de auteur
Erik van Lakerveld is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft met name over olympische sporten als schaatsen, atletiek en roeien.
‘Dit is echt een grote stap’, zegt Michel Butter, oud-marathonloper. ‘Ik kreeg ook direct allemaal berichtjes met de strekking: dit kan niet, dit is bizar.’
Hij snapt dat de vraag naar doping zich opdringt. Kenia kampt al een aantal jaar met problemen op dat gebied. Zo werden afgelopen zomer dertig Keniaanse sporters, niet uitsluitend atleten, geschorst. Onder hen ook Joshua Belet, de man die vorig jaar de marathon van Amsterdam won. De lijst met gestrafte hardlopers is sowieso behoorlijk lang.
‘Er worden nu vrij regelmatig mensen uit Kenia betrapt. Dus het is niet onlogisch dat mensen zich dat afvragen. Ik heb in mijn eigen loopbaan nooit gezien dat iemand iets gebruikte, maar wel gezien hoe de dopingcontroles daar gaan. Daar kun je je vraagtekens bij zetten.’
De antwoorden zouden moeten komen van de instanties die over eerlijkheid in de sport gaan, vindt Butter: World Athletics en het internationale anti-dopingagenstschap Wada. Het heeft geen zin om als atletiekvolger bij elke uitmuntende prestatie wantrouwend te zijn. ‘Ik wil er niet voor mezelf steeds een oordeel aan hangen.’
Bovendien zijn er ook andere verklaringen te vinden voor de scherpe tijd dan stimulerende middelen. ‘Het was al een tijdje zo dat de ontwikkeling bij de vrouwen tegenviel als je het vergeleek met de mannen.’
Daar waar onder invloed van de in 2016 geïntroduceerde superschoenen, met schuimrubberen zool en carbonplaat, de mannen al snel richting de grens van 2 uur stoven, bleven de vrouwen hangen. Het wereldrecord bleef sinds 2019 jarenlang steken op de 2.14.04 van Brigid Kosgei.
Dat is traag, legt Butter uit. Hij neemt de tijden van de halve marathon als uitgangspunt. Daar staat bij de vrouwen het wereldrecord op 1.02.52 op naam van Letesenbet Gidey. Zij verbrak in het najaar van 2021 het oude record van Chepngetich, die eerder dat jaar 1.04.02 had gelopen. ‘Als een man een halve marathon in 1.03 loopt, dan zeg je van een tijd van 2.14 dat het tegenvalt.’
Zeker als je in ogenschouw neemt dat vrouwen de hele 42.195 meter lang een gangmaker mee kunnen hebben, zouden vrouwen die de halve marathon in iets meer dan een uur lopen, in de buurt van de 2.10 moeten kunnen komen. ‘De tijden die nog veel gelopen werden, 2.16 en 2.18, dat paste eigenlijk al niet meer.’
Het effect van de moderne hardloopschoenen is niet te onderschatten, denkt Butter. Allereerst worden de marathons zelf minder zwaar. ‘Ik zie bijna nooit meer iemand helemaal kapot gaan in de laatste kilometers’, zegt Butter. Maar dat effect is er ook in training. Met de verende schoenen is het mogelijk om veel meer te trainen omdat er minder hersteltijd nodig is. ‘De sport is sinds 2016 echt veranderd.’
‘Ik kan het niet op de persoon beoordelen’, zegt Butter. Hij kent Chepngetich niet persoonlijk, weet niet hoe de vrouw, die naar eigen zeggen haar eigen coach is, precies traint. En ook binnen de door hem geschetste ontwikkelingen is de doorbraak van de 2.10-grens een ‘uitschieter’. Evengoed wil Butter nog één ding wel benadrukken, naast alle twijfels die er zouden kunnen bestaan. ‘Het kan ook wél.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant