De lezersbrieven, over contacten met buitenaards leven, columnistenfitties, belastingteruggaves, eau de cologne en de juiste Lodewijk.
En daar is ie weer: cliffhanger-koning George van Hal, met een verhaal
over buitenaards leven. De kop: ‘Speuren naar leven onder
ijs Jupitermaan’. In de tekst: ‘En met stip bovenaan de wensenlijst, het
antwoord die ene vraag: zijn we alleen in het universum?’
Ik zal de spoiler maar alvast geven: ja, dat zijn we. ‘Alleen’ betekent in dit
geval: het kan best zo zijn dat er ergens in het heelal organisch leven
is, maar dat is sowieso héél ver van ons vandaan (dus niet bereikbaar),
en als het er is, is het wellicht pre-biotisch of micro-organisch, dus
dat wordt geen spectaculaire ontmoeting. Maar stel, er heeft zich ergens
leven ontwikkeld zoals op aarde, dan is ook dat zó ver weg dat het
elkaar opzoeken langer duurt dan het opkomen en ondergaan van dat leven.
Maar het wordt nog onwaarschijnlijker, want dan zouden die
ontwikkelingen van dat leven hier en daar ook nog synchroon moeten zijn.
Je snapt: de kans nadert nul. Kortom: er is leven, maar te ver weg in
afstand en tijd. Mensen kunnen maar moeilijk bevatten wat miljoenen en
miljarden lichtjaren in afstand zijn, en wat miljarden jaren
ontwikkeling van mogelijk leven omvat. Dus nee, in de geschiedenis van
de mens zal contact met buitenaards leven niet gebeuren. Dat is
wensdenken, met name om deze tak van journalistiek en wetenschap in
stand te houden. Maar niet getreurd; als je het onderwerp leuk vindt, is
er genoeg sciencefiction te lezen en te kijken.
Jan Eberg, Utrecht
Goede oproep van Arie Elshout in zijn column. ‘Hou mensen een beetje heel, man.’ Hij had voor mij die oproep best ook tot rechts mogen richten. Totdat ook aan die kant Aries wens in vervulling gaat, ben ik erg blij met de columns van Sander Schimmelpenninck. Zo komt er tenminste nog van iemand een assertief tegengeluid.
Frans de Jeu, Hilversum
Arie Elshout noemde het in z’n column ‘een sprankje hoop’, dat prominente sociaaldemocraten zich verzetten tegen het definitieve einde van hun PvdA ‘als de volkspartij van mijn voorvaderen’. Ongewild raakt Elshout de kern van het probleem: tóén was het een volkspartij, nu allang niet meer. Toch ook een generatie-dingetje dus, zijn fittie met Sander Schimmelpenninck. Maar niet voor in de krant, alsjeblieft.
Roeland Loosen, Nijmegen
Met dit kabinet word je ongewild steeds cynischer. Feiten of belevingen, wat bepaalt de koers? Blijven vragen naar de reden van de noodwet? Het echte antwoord is ‘we rollen de ondemocratische rechtse agenda van Orbán uit’, maar kan niet genoemd worden als dragende motivering. In dat cynisme is het misschien een goed idee om vliegveld Lelystad overloop van Ter Apel te maken. Sanitair en keuken goed geregeld, logistiek ook. Afhankelijk van je politieke voorkeur kun je de Aankomsthal of juist Vertrekhal gebruiken als ingang.
Marion Stein, Voorburg
Welgesteld Nederland kan te veel betaalde belasting terugvorderen. Heerlijk zo’n meevallertje, toch? Het aantal dak- en thuislozen neemt toe, terwijl de voedselbanken een toename van cliënten registreren. Bijna één miljoen landgenoten leven onder de armoedegrens. Rijke Nederlanders hebben vanaf2017 te veel belasting betaald over hun vermogen. Hoe rijker je bent, hoe meer je kunt terugvorderen. 14 miljard euro gaat overgeheveld worden naar mensen, die te veel op hun beleggingen of spaartegoeden hebben afgedragen.
Bovendien kost het de overbelaste Belastingdienst enorm veel werk. Miljoenen aanslagen moeten vanaf 2017 opnieuw beoordeeld worden, terwijl tienduizenden toeslagenouders nog wachten op compensatie voor geleden schade. Eerlijker zou zijn: stop de 14 miljard in betaling van de toeslagouders.
Jan Bouman, Zeist
Met belangstelling en herkenning las ik over het Huis van Herinnering. Als gepensioneerd docent zorg op een roc heb ik in mijn lessen aandacht besteed over over het nut van herinneringen ophalen van vroeger bij dementerende mensen. Maar toen dacht ik al: hoelang hebben we het nog over de geur van eau de cologne, Twee Motten van Dorus, de sanseveria en de flessen voor de melkboer? Die generatie is aan het uitsterven. Ik ben nu 67 en welke tastbare herinneringen zijn er straks voor mijn generatie over pakweg vijftien jaar? Zelf dacht ik aan visnetten bij feestjes, de geur van een jointje, White Rabbit van Jefferson Airplane, lange India-jurken en zitzakken.
Mariela Don-de Wild, Heemstede
Als zoon van een arbeidsmigrant (mijn Italiaanse vader werd in 1963 naar Nederland gehaald), verbaas ik me al veertig jaar hoe achterlijk de meeste Nederlanders zijn als het gaat over arbeidsmigratie. Merel van Vroonhoven noemt ons in haar column een ‘grootgebruiker van personeel als wegwerpproduct’. Een uitbuitingseconomie. De samenleving draagt al zestig jaar de lasten. En slechts een kleine groep mensen wordt er heel rijk van. Wat een beschaving.
Raffael Argiolu, Nijmegen
Jan van der Klooster verwart Lodewijk XIV (l’état, c’est moi) waarschijnlijk met Lodewijk XVI, die werd onthoofd. De Zonnekoning is dankzij of ondanks zijn uitspraak, gewoon in zijn bed overleden.
Diederick Kortlang, Arnhem
‘De Turkijedeal was een plan van links’, aldus Diederik Samsom, voormalig PvdA-politicus, afgelopen week in zijn column. Hij benadrukt dat terwijl (extreem-)rechts zich luidkeels fixeert op ‘asielcrises’ en grenssluitingen, het juist linkse politici zijn die resultaten boeken in migratiemanagement.
Maar hoe trots is Samsom nu, na het laatste onderzoek van het journalistieke collectief Lighthouse Reports? Dit rapport laat zien dat de EU-Turkijedeal is verworden tot een succesvolle oefening in het vasthouden van miljoenen ontheemden en een dekmantel voor illegale deportaties. Vooral Syriërs en Afghanen worden teruggestuurd naar hun door oorlog verscheurde landen – een schending van internationale mensenrechten- en vluchtelingenwetgeving.
Dit is niet alleen een moreel, maar ook een juridisch falen. Toch verbaasde het Lighthouse Reports niet. Kijk naar Libië: daar financiert de Europese Unie de Libische kustwacht om migranten te onderscheppen en terug te sturen naar inhumane omstandigheden, terwijl de EU ook de evacuatie van deze migranten uit diezelfde omstandigheden financiert.
Wat is de oplossing? Het is niet eenvoudig. Maar op zijn minst moet de Europese Unie het internationaal recht respecteren. Geen verheven idealen of morele verplichtingen – gewoon de basis: de afspraken die zijn gemaakt na de Tweede Wereldoorlog, toen we collectief zeiden ‘dit nooit meer’. Kunnen we het daarover eens zijn?
Evelien van Roemburg, directeur van het EU-kantoor van Oxfam in Brussel
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant