In de rechtbank in Maastricht is de rechtszaak begonnen over de moord op de 9-jarige Gino van der Straeten. De verdachte praatte volop over de verdenking, maar liet volgens het OM niet het achterste van zijn tong zien.
Het scheelde weinig of Donny M. had de 9-jarige Gino niet misbruikt en vermoord. Dat beweert de 24-jarige verdachte maandagochtend in de rechtszaal in Maastricht, waar hij zich moet verantwoorden voor een zaak die Nederland twee jaar geleden schokte. Er is zoveel belangstelling dat er ook een videoverbinding is naar een buurtcentrum, waar tientallen belangstellenden de zitting volgen.
M. geeft al snel toe dat hij Gino van der Straeten op 1 juni 2022 heeft ontvoerd in Kerkrade, in zijn blauwe Volkswagen Lupo, en de jongen dwong om gebukt naast hem te zitten. Dat was al bekend. Maar hij voegt er iets opmerkelijks aan toe: ‘Er was veel paniek. Ik werd helemaal gek van zijn gehuil en geschreeuw. Zo gek dat ik naar een plek zocht om hem uit de auto te zetten.’
Over de auteur
Menno van Dongen is politie- en justitieverslaggever van de Volkskrant.
Die plek vindt hij even later bij een zwembad in Landgraaf. Daar gooit de verdachte de step van Gino uit zijn auto en denkt hij: nu ga ik die jongen vertellen dat hij weg mag. Maar dan komt er een auto met twee vrouwen aanrijden, die hem wantrouwend aankijken. Ze hebben hem door, denkt M. Dus rijdt hij even later snel weg en gaan ze alsnog naar zijn appartement in Geleen.
Tien procedurele zittingen zijn aan de inhoudelijke behandeling voorafgegaan. Daarin is al aan de orde gekomen dat M. bekent dat hij de ontvoerder, moordenaar en misbruiker is van de 9-jarige Gino van der Straeten, een blonde jongen met blauwe ogen die dol was op voetbal en zijn speelgoedgeweer bijna overal mee naartoe nam. Nu vertelt de verdachte zijn verhaal voor het eerst gedetailleerd in het openbaar.
Donny M., een gezette Limburger met een stoppelbaardje, komt bedeesd over. Misschien omdat hij niet alleen wordt omringd door nabestaanden, maar ook door tientallen journalisten. ‘Ik zal proberen zo goed mogelijk antwoord te geven’, belooft hij met een zachte stem.
Kort voordat Gino verdwijnt, heeft M. naar eigen zeggen cocaïne en xtc gebruikt, en de drugscocktail Blue 96, waarvan je – zo heeft hij gehoord – ‘extreem geil’ wordt. Daar is hij benieuwd naar.
Als de verdachte even later doelloos rondjes rijdt in de auto, ziet hij ineens Gino lopen. ‘Het was alsof er een knop omging’, zegt hij. ‘Mijn focus was vanaf dat moment op hem. Ik wilde iets met hem doen, op seksueel gebied. Het was alsof er stemmen in mijn hoofd zaten die zeiden dat ik dat moest doen.’
M. achtervolgt de jongen een tijdje en voetbalt uiteindelijk met hem en enkele kinderen, op een speelveldje. ‘Toen Gino zei dat hij naar huis moest, bood ik aan hem naar huis te brengen met de auto.’
Dat dit een leugen is, blijkt als de Volkswagen doorrijdt naar de woning van M. Daar gebruikt hij nog meer drugs en dient de verdachte Gino xtc en een erectiepil toe. Hij hoopt dat het de jongen in de stemming zal brengen. Maar van het geplande misbruik komt weinig terecht, beweert hij, omdat zijn drugsgebruik erectieproblemen veroorzaakt.
Het OM denkt dat het slachtoffer nog ruim twee uur in leven is geweest in de woning van M. is geweest, voordat hij is vermoord. De jongen is gesmoord met een kussen, zo lijkt het. De verdachte legt uit dat hij ‘helemaal gek’ werd van het geschreeuw van Gino en hem daarom het zwijgen oplegde.
Even later bindt M. de polsen en benen van de jongen met tape aan elkaar, zegt hij, doet er vuilniszakken omheen en dumpt het lichaam 89 meter verderop, in de achtertuin van een afgebrand huis. Aanvankelijk met het idee het een tijdje later in de brand te steken, maar dat gaat hem bij nader inzien te ver.
Op M.’s telefoon staan volgens de politie foto’s van met touw en tape vastgebonden kinderen. De verdachte houdt vol dat hij Gino’s armen en benen pas na diens dood heeft vastgetapet, maar het OM heeft grote twijfels bij dat verhaal en de bewering dat de verkrachting zou zijn mislukt. Steeds als het over pijnlijke details gaat, legt M. wisselende verklaringen af of laat zijn geheugen hem in de steek, constateert een aanklager.
Bij de ruim 128 duizend kinderpornografische afbeeldingen die de politie aantrof bij M. zat ook een filmpje dat hij zelf had gemaakt. Daarin is te zien dat hij het onderlichaam van een andere jongen, van 16 of 17 jaar, onzedelijk betast. Het slachtoffer, dat hem beschouwde als zijn beste vriend, was op dat moment niet bij kennis. Door drugsgebruik, is het verhaal. De jongen zit ook in de rechtszaal in Maastricht en heeft het zichtbaar moeilijk.
Dat hij het leven van dit slachtoffer ‘kapotgemaakt’ heeft, vindt M. erg, zegt hij aan het eind van de middag. Het is voor het eerst dat er tijdens de zitting iets van spijt te horen is.
Voor de strafzaak zijn vier dagen uitgetrokken. Dinsdag gaat het onder meer over de persoonlijke omstandigheden van M., die is geboren als kind van een drugsverslaafde vrouw en meermaals in aanraking is gekomen met de politie. Voor seksueel misbruik van een minderjarige in 2017 kreeg hij 139 dagen jeugddetentie.
Experts omschreven hem destijds als zwakbegaafd en iemand die veel begeleiding en toezicht nodig heeft. Vorig jaar bleek uit onderzoek dat instanties die voor hem verantwoordelijk waren, niet goed samenwerkten en cruciale informatie verloren lieten gaan.
Woensdag formuleert het OM een strafeis tegen M., die volgens deskundigen verminderd toerekeningsvatbaar is. De uitspraak wordt verwacht op 27 november.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant