Wat begon als een wild idee in coronatijd, is inmiddels een revelatie in de nautische wereld. Een Fries bedrijfje gooit het fabricatieproces van boten over een andere boeg. Elke 3D-geprinte boot kan ongeveer acht keer worden gerecycled. ‘Hoe groen wil je het hebben?’
Toen Marieke de Boer enkele jaren geleden nog voor een grote snoepfabrikant werkte, werd ze een keer ingezet bij een fabriek in het buitenland waar een kauwgommachine telkens vastliep. Het apparaat verslikte zich af en toe in een kauwgompje met een afwijkende vorm. Hierdoor liep de productie in de soep, wat veel geld kostte.
Echt een klusje voor De Boer, die binnen het bedrijf een naam had opgebouwd als probleemoplosser. ‘Omdat de misvormde kauwgompjes in een container lagen tussen honderdduizenden andere kauwgompjes, hadden medewerkers ter plaatse de moed opgegeven het probleem op te lossen’, zegt ze.
Over de auteur
Bard van de Weijer is economieredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over de energietransitie en de impact daarvan op het dagelijks leven. .
Na lang zoeken werd de oplossing gevonden. Niet omdat De Boer verstand heeft van kauwgommachines, maar omdat ze erin slaagde de bedrijfscultuur zo te veranderen dat medewerkers er schik in kregen de averij te verhelpen.
De Boer (35), opgegroeid tussen de sluis en de brug in het Friese Workum, houdt van uitdagingen.
Toen ze voor een andere klus in Zweden zat en de coronapandemie uitbrak en ze door het bedrijf werd teruggehaald naar Nederland, zat ze ineens thuis met haar vriend Jörgen de Jong en hun pasgeboren dochter. Het thuiszitten ging het stel al snel vervelen. Juist dan begint het te borrelen bij De Boer.
We kunnen nergens heen, zeiden ze tegen elkaar. Maar we zijn hier in Friesland omringd door water. Laten we een boot bouwen.
Hun enige ervaring met het nautische was het watersportbedrijf van haar vader. Maar, zegt de Friezin, botenkennis is niet eens zo belangrijk. Je moet vooral mensen zien te vinden die weten wat ze doen en je verder kunnen helpen.
Wat ze wel wist: duurzaamheid was nog niet erg in zwang bij de pleziervaart. En ‘hun’ boot moest groen worden. ‘Waarom koopt iemand een boot die je niet kunt recyclen, terwijl je er bij de aanschaf van een koelkast zelfs voor betaalt om hem aan het einde van zijn leven te recyclen?’, stelt ze de retorische vraag, zittend in het kantoor van hun bedrijf Impacd Boats. ‘En een beetje sloep is nota bene zeven of acht koelkasten groot.’
Het idee ontstond een familiesloep te bouwen van gerecycled materiaal, geprint met een 3D-printer. Leuke uitdaging, want niemand had dat toen nog succesvol uitgevoerd. Het stel vond een bedrijf met een grote 3D-printer en een leverancier van gerecycled plastic, zoals pet of polypropyleen.
Een jaar later hadden De Boer en De Jong hun eerste 3D-geprinte sloep, opgetrokken uit plastic van oude Nederlandse keukens. Het schip was relatief smal met zijn 1,90 meter. De 3D-printer reikte toen nog niet breder.
De sloep bleek prima te varen en al snel kwam de eerste vraag of ze niet nog zo’n boot konden maken. De Boer: ‘We zijn hier nooit mee begonnen met het idee een bedrijf op te zetten.’
Maar toen de verzoeken binnen bleven stromen, rekenden ze uit dat ze in korte tijd tien sloepen konden leveren. Banken geloofden in hun verhaal. En De Boer intussen zelf ook: Nederland kent best veel wijken waar mensen in energiezuinige huizen wonen met zonnepanelen en een elektrische auto. ‘Voor mensen die aan het water wonen en de duurzame levensstijl willen uitbreiden, hebben we de ideale boot.’
De sloepen van Impacd Boats zijn niet alleen van gerecycled materiaal, ze zijn ook elektrisch en daarmee emissievrij. Nu weet De Boer ook wel dat duurzaam in trek is, maar dat het niet veel duurder mag zijn. ‘We wilden daarom per se dat onze 3D-sloep hetzelfde zou kosten als een vergelijkbare elektrische boot.’
Dat is tot nu toe gelukt. Impacd (de herkomst van de D laat zich raden) Boats telt inmiddels zes modellen, van 2,50 tot 6,80 meter lang en variërend in prijs van 20- duizend tot 80 duizend euro.
Het mooie is dat het ontwerp van hun sloepen makkelijk tussentijds is aan te passen: moet de instap wat lager of de rugleuning juist iets hoger, dan hoeft alleen de tekening aangepast en voert de 3D-printer het uit voor de volgende boot. Zoiets is onmogelijk bij een mal waar normaal gesproken polyester boten mee worden gemaakt, omdat zo’n mal tonnen kost en niet zomaar even aan te passen is.
In de toekomst wil het bedrijf individueel geprinte boten bouwen, precies afgestemd op de wens van de klant. Maar nu nog niet. ‘We moeten eerst een goede omzet halen om uit de opstartkosten te komen, daarom moeten we zo efficiënt mogelijk bouwen.’
De 3D-sloepen kunnen in elke kleur worden geleverd, behalve in wit. ‘Om het materiaal wit te krijgen, moet je veel milieuonvriendelijke ingrediënten toevoegen en dat is niet duurzaam.’ In ruim drie jaar tijd staat de teller nu op 45 geleverde stuks.
Nog een voordeel van printen: doordat het materiaal door en door gekleurd is, leidt een botsinkje niet meteen tot een lelijke contrasterende kras.
En gaat het tijdens de productie eens mis met een exemplaar, dan vershredder je hem en print je een nieuwe. Elke boot kan ongeveer acht keer worden gerecycled, zegt de Boer. ‘Dan ben je dus tweehonderd jaar verder. Hoe groen wil je het hebben?’
Bedrijf:
Impacd Boats, 3D geprinte sloepen van gerecycled plastic
Waar:
Woudsend
Sinds:
2021
Aantal medewerkers:
5
Omzet:
het bedrijf verwacht in 2026 1,5 miljoen euro omzet te draaien
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant