Ze zaten vooraan in de Amsterdamse synagoge: Dilan Yesilgöz, Caroline van der Plas en Geert Wilders. Laatstgenoemde had zelfs een keppeltje op; het ene ‘kopvod’ is het andere niet, zullen we maar zeggen. De drie regeringspartners buitelen al weken over elkaar heen om op te komen voor de Joden en de Israëlische staat. Bij sommigen heeft dat óók persoonlijke redenen, bij alle drie is het opportunisme.
Yesilgoz beweerde dat iedereen die via een watermeloen-emoiji steun uitspreekt voor de Palestijnse zaak een antisemiet is, vond dat burgemeesters die protesten op 7 oktober toestonden ‘antisemitisme faciliteren’, en schoffeerde indirect de NS en haar werknemers door te verwijzen naar de Tweede Wereldoorlog. Ongehoord en leugenachtig, maar in de schaduw van de politieke hooligan Wilders kijkt niemand er nog van op.
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
De vraag is echter waarom de drie regeringspartijen VVD, BBB en PVV zo enorm agressief pro-Israël zijn, en doen alsof elke vorm van kritiek op de Israël per definitie antisemitisme is. Dat is het natuurlijk niet, en dat snapt vrijwel iedereen, zelfs de kiezers van die partijen.
Uiteraard, radicaal-rechts heeft een hekel aan moslims, en indachtig het motto ‘de vijand van mijn vijand is mijn vriend’ zou je het logisch kunnen vinden dat deze drie partijen daarom pro-Israël zijn. Maar ik geloof er niks van dat de achterban van deze partijen nou zo enorm begaan is met het lot van de Joden. De populistische aso maakt heus geen onderscheid in zijn xenofobie: moslims horen hier niet, maar Joden eigenlijk ook niet, zo vindt de Hollandse kleinburger al sinds jaar en dag.
Antisemitisme is en blijft toch vooral een hobby van extreemrechts. Denk aan alle complotten rondom het World Economic Forum; niets meer dan een glossy heruitgave van de Protocollen van de Wijzen van Sion.
Overigens is het medeleven met de Palestijnen zeker niet voorbehouden aan ‘islamo-links’ en ‘woke’, zoals de prostaatpopulisten van De Telegraaf hun lezers willen doen geloven; de support voor Palestina is hartstikke divers. De Nederlander heeft nu eenmaal een diepgewortelde voorkeur voor de underdog, en dat is Israël bepaald niet.
Maar belangrijker nog: het leeuwendeel van de rechtse kiezers is simpelweg niet zo geïnteresseerd in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Het buitenland is ver weg voor de rechtse kiezer, die het vooral lekker voor zichzelf wil regelen. En dan komt het intimiderende getetter van radicaal-rechts toch net even anders binnen. Het maffiose dreigement van Wilders – de Amsterdamse burgemeester Halsema zou het land uit moeten worden gezet – viel dan ook totaal verkeerd bij de tafel van Vandaag Inside, die het (terecht) opnam voor Halsema: een unicum.
X-verslaafden Van der Plas, Yesilgoz en Wilders denken op basis van het dominante sentiment daar te weten wat er leeft onder hun achterban. Als een AI-programma leest men de volkswil uit aan de hand van likes en retweets, daarmee (buitenlandse) beïnvloeding en complotten normaliserend. Maar op X is door de dominantie van extreemrechts het pro-Israëlsentiment vertekend. Als je denkt alle standpunten op basis van sociale media te kunnen bepalen, kun je je behoorlijk misrekenen. Dat overkwam eerder FvD: zó veel wappies bleken er nu ook weer niet, terwijl het ervan wemelt op sociale media.
Ik vermoed, kortom, dat Wilders & Co het sentiment onder de eigen achterban verkeerd taxeren. Door zo fanatiek op de pro-Israëltrom te blijven slaan, klinkt de uitzinnige toon van Yesilgoz, Van der Plas en Wilders opeens vals en wordt een deel van hun achterban wakker gekust: wat zijn dit eigenlijk voor idioten?! Een heel klein beetje goed nieuws dan toch, al hebben de arme Palestijnen er niets aan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant