De #01 Cadillac Racing begon van de vierde plaats aan de race van tien uur op Road Atlanta, maar het team van Renger van der Zande, Scott Dixon en Sébastien Bourdais kende al vroeg malheur. Het team kampte met sensorproblemen en dat leidde tot twee verplichte bezoekjes aan de pitstraat. Daar werd het probleem wel opgelost, maar het team lag zo al vroeg in de race op een ronde achterstand. Uiteindelijk kwamen zij wel weer in de ronde van de leider te liggen, maar door een lange run zonder gele vlaggen kon er weinig vooruitgang geboekt worden. Dat kon pas echt bij de laatste full course yellow, wat een strijd om de zege ontketende tussen de #01 Cadillac, de #6 Porsche Penske Motorsport, #7 Porsche Penske Motorsport en #25 BMW Team RLL.
Het werd uiteindelijk een duel tussen Van der Zande en Nick Tandy in de #6 Porsche terwijl de #7 Porsche al wist dat zij genoeg gedaan hadden om het kampioenschap te winnen en zich niet in het duel kon mengen. Van der Zande zette de jacht in op Tandy en ging met nog maar vijftien minuten te gaan voorbij aan de Porsche met een gewaagde inhaalactie in bocht 1. Het was meteen de eerste ronde dat de Chip Ganassi Racing-auto aan de leiding lag van de race. Het zag er dus plots goed uit voor Cadillac en Van der Zande, totdat in de slotfase de koplampen van de V-Series.R technische problemen hadden en ze op het randje van nog een noodgedwongen bezoek aan de pitstraat zaten. De wedstrijdleiding greep echter niet in en zo kwam Van der Zande na tien uur racen als winnaar over de streep in wat zijn laatste IMSA-race namens Cadillac was.
"Er was een beetje een disco gaande, maar ik houd wel van disco's!", grapte Van der Zande na afloop van de race. "We hebben van Cadillac een handleiding en die staat vol knoppen en veel opties, dus ik begon op allerlei knoppen te drukken, maar het was nog steeds niet genoeg. Toen bleef het steeds meer hangen en toen zeiden ze dat ik op de witte knop moest drukken. Dus ik drukte op de witte knop en het werkte, dus we kregen de lichten terug." Over die inhaalactie op Tandy was Van der Zande duidelijk: "Dat was de enige move die ik kon maken. Ik zat een tijdje achter Tandy en hij was zo snel op de rechte stukken. Elke keer liepen zij met zes of zeven autolengtes weg, maar wij waren weer heel snel in de bochten. We hadden de auto afgesteld voor bocht 1 en bocht 3. Daar kon ik echt veel goedmaken. De auto was daar geweldig."
De #6 Porsche eindigde op de tweede plaats, op iets meer dan twee seconden achterstand. De #7 Porsche werd derde, maar had daar genoeg aan om het constructeurskampioenschap en coureurskampioenschap te winnen. Voor het team van Tijmen van der Helm zat de race er vroegtijdig op terwijl Bent Viscaal in de Proton Competition Porsche zesde werd. In de LMP2-klasse ging de zege naar de #11 TDS Racing, die als tweede aan de race begon. Polesitter Ben Keating en de #2 United Autosports USA raakten vroeg betrokken bij een incident waar ook de #4 Corvette Racing by Pratt Miller Motorsports van onder meer Nicky Catsburg slachtoffer van werd. Catsburg zou als P12 in de GTD Pro-klasse afgevlagd worden.
In die GTD Pro-klasse ging de zege naar de #19 Iron Lynx Lamborghini van Jordan Pepper, Mirko Bortolotti en Franck Perera. Zij hielden de #62 Risi Competizione Ferrari van Daniel Serra, Davide Rigon en Alessandro Pier Guidi achter zich. Bij de GTD's won de #34 Conquest Racing Ferrari van Albert Costa Balboa, Cedric Sbirrazzuoli en Manny Franco. De #57 Winward Racing van Indy Dontje eindigde op de negende plaats, maar het team won wel de titel in de GTD-klasse.
-
+2.948
2.948
+13.832
13.832
1 lap
1 lap
2 laps
3 laps
8 laps
8 laps
8 laps
8 laps
8 laps
9 laps
11 laps
13 laps
26 laps
30 laps
30 laps
30 laps
30 laps
30 laps
31 laps
31 laps
32 laps
32 laps
32 laps
33 laps
33 laps
33 laps
33 laps
33 laps
33 laps
33 laps
34 laps
35 laps
35 laps
35 laps
35 laps
36 laps
37 laps
38 laps
39 laps
41 laps
46 laps
70 laps
71 laps
86 laps
195 laps
273 laps
283 laps
327 laps
330 laps
429 laps
Source: Motorsport