Na honderd jaar lijkt een mysterie rond de befaamde Mount Everest te zijn opgelost. Een team van National Geographic-klimmers deed vorige maand een lugubere ontdekking op de hoogste berg ter wereld: een schoen, met daarin een sok en voet.
Nabestaanden hadden niet verwacht het verlossende telefoontje ooit nog te zullen krijgen, schrijft de BBC. Honderd jaar geleden, in juni 1924, verdween de jonge Britse klimmer Andrew ‘Sandy’ Irvine tijdens een expeditie naar de top van de berg, die bekendstaat als een van de moeilijkste beklimmingen ter wereld. Irvine had samen met de 37-jarige George Mallory de eerste willen worden die de top bereikte. Of ze dat lukte, is nog altijd ongewis: Irvine en Mallory kwamen beiden niet meer beneden.
Over de auteur
Maartje Geels is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
In 1999 werden de restanten van het lichaam van Mallory teruggevonden, maar van Irvine ontbrak ieder spoor. Tot afgelopen maand. Door het smeltende ijs op de gevreesde bergtop kwam de voet van – zeer waarschijnlijk – Irvine bloot te liggen.
Door de jaren heen is herhaaldelijk gezocht naar het lichaam van de toen 22-jarige klimmer, omdat werd aangenomen dat hij een Kodak-camera bij zich droeg waarop hij zijn tocht vastlegde.
Of het tweetal de top haalde, is een van de grootste mysteries in de klimwereld. Zou blijken dat het Mallory en Irvine is gelukt, dan zou dat een ontdekking voor de geschiedenisboeken zijn. De eerste succesvolle beklimming van de top wordt namelijk toegeschreven aan de Brit Edmund Hillary en de Nepalees Tenzing Norgay, bijna dertig jaar later in 1953.
Het team van National Geographic dat op de schoen stuitte, vermoedde al snel met restanten van Irvine te maken te hebben. In de schoen zat namelijk een sok met daarin de initialen A.C. Irvine (Andrew Comyn ‘Sandy’ Irvine) genaaid. Nabestaanden van de Brit hebben inmiddels dna-materiaal ter beschikking gesteld, wat onderzoekers in staat moet stellen definitief vast te stellen dat het inderdaad om restanten van Irvine gaat.
Twitter bericht wordt geladen...
Voor het team van National Geographic is er geen twijfel mogelijk: ‘Ik bedoel.. Er zit een label in’, reageerde expeditieleider en regisseur Jimmy Chin, bekend van de Himalaya-klimfilm Meru. Irvines nabestaanden reageerden verheugd. ‘We hadden niet verwacht ooit nog een spoor van hem te vinden’, zei achternicht Julie Summers tegen de BBC.
De 64-jarige schreef eerder een boek over de expeditie van de twee Britten. Summers houdt er naar eigen zeggen rekening mee dat het lichaam van Irvine is meegesleurd door een lawine en het bij deze vondst blijft. ‘Ik beschouw dit als een soort afsluiting’, zei ze tegen National Geographic.
De klimmers van het wereldwijd bekende magazine deden de ontdekking toen ze afgelopen september van de Centrale Rongbukgletsjer afdaalden, aan de noordkant van de berg. Onderweg vonden ze een zuurstoffles met het jaartal 1933 erop.
Dat was een belangrijke aanwijzing, omdat in dat jaar – negen jaar na Mallory en Irvine – een andere groep Britse klimmers een toppoging had gedaan en een ijspickel had gevonden die van Irvine was geweest.
Na de vondst van de zuurfstoffles besloot het National Geographic-team het gebied verder uit te kammen, op zoek naar meer aanwijzingen die naar Irvine zouden leiden.
De groep sprak van een fortuinlijke ontdekking: het ijs rond de voet was naar schatting pas een week eerder weggesmolten. De zoektocht naar de vermiste camera zal de komende tijd worden voortgezet.
Het zou niet voor het eerst zijn dat een lichaam van een omgekomen klimmer na jaren in het ijs wordt ontdekt. Het deel van de berg boven de 8 kilometer hoogte staat bekend als ‘death zone’ vanwege de bijzonder ijle lucht. Honderden klimmers sneuvelden tijdens de tocht naar de top of bij hun terugkeer. Vanwege de extreme kou blijven de lichamen doorgaans goed bewaard. Naar schatting liggen er honderden restanten van nooit teruggekeerde klimmers.
Een van de bekendste lichamen op de berg is dat van ‘Green Boots’. Het lichaam, te herkennen aan de felgroene klimmersschoenen, is vermoedelijk het stoffelijk overschot van de Indiër Tsewang Paljor. Het ligt op ongeveer 8.500 meter hoogte en is goed zichtbaar voor klimmers die vandaag de dag op weg zijn naar de top.
Vanwege de barre omstandigheden op die hoogte is het onmogelijk het lichaam te bergen. ‘Green Boots’ geldt inmiddels als belangrijk herkenningspunt voor alpinisten die de noordkant van de berg bestijgen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant