In NRC las ik een interessant artikel over de Tsjechische kinderserie Buurman en Buurman. Daarin stond tot mijn verbazing dat de Tsjechische tv-bazen er aanvankelijk weinig enthousiasme voor konden opbrengen, omdat de klunzende klussers niet educatief genoeg waren. Ze zouden kinderen aanzetten tot het kapotmaken van dingen, en dat was in strijd met de heersende marxistisch-leninistische opvoedidealen.
Ik ken weinig series die ik educatiever vind dan Buurman en Buurman. Bij bijna elk project (van klusachtige aard of niet) kan ik denken: ik begin maar gewoon, dat zouden de buurmannen ook doen. Bij ieder project gaat wel wat fout. Dat is geen reden om bij de pakken neer te zitten. En de belangrijkste les van Buurman en Buurman is misschien wel: het eindresultaat zal er anders uitzien dan wat je je van tevoren voorstelde. Dat is niet erg, en sterker nog, ook dán mag je gewoon neerploffen met een triomfantelijk ‘a je to’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant