Het is vandaag Coming Out Day, een dag die sommige lhbtiqa+'ers aangrijpen om anderen over hun geaardheid te vertellen. Hoe kun je het beste reageren als iemand z'n coming-out heeft? We vroegen het experts en queer NU.nl-lezers.
Natuurlijk is deze dag niet de enige dag waarop je je coming-out kunt hebben, zegt Charlot Pierik tegen NU.nl. Ze is onderzoeker en projectleider op het gebied van inclusie en diversiteit bij kennisinstituut Movisie. En sowieso: "Het blijft bezwaarlijk dat mensen 'uit de kast' moeten komen", benadrukt ze. "Daar zijn wat dubbele gevoelens over. Stop met het bouwen van die kasten, zou ik zeggen."
Maar hoe dan ook: hoe reageer je als iemand je over diens seksuele oriëntatie vertelt? Niet iedereen vindt dat even makkelijk in te schatten en sommigen zijn bang iets verkeerds te zeggen. "Besef je dat het een stressvolle situatie kan zijn voor degene die uit de kast komt", zegt Pierik. "Het kan een paar jaar geduurd hebben voordat iemand het wilde vertellen. Daar zit spanning op."
Volgens Pierik is het belangrijk om mee te gaan in de sfeer die er op dat moment is. "Als iemand er licht over praat, ga je daar in mee." Hetzelfde geldt voor als iemand het er duidelijk moeilijk mee heeft. "Ga dan geen grapjes maken. Maak de sfeer niet zwaarder of lichter dan die is."
Het is goed om vragen te durven stellen, stelt Pierik, zolang je iemands privacy respecteert. "Gaat deze vraag over het welzijn van deze persoon of over wat jij zelf nog niet weet? Vaak zie en hoor je dat mensen gaan vragen hoe het dan werkt met seks, maar dat is hartstikke intiem. Dat is een gesprek voor een andere keer, afhankelijk van de relatie die je met die persoon hebt."
"Je kunt wel vragen of iemand er meer over wil vertellen", zegt Pierik. "Maar stel open vragen, zonder sturing. En maak duidelijk dat iemand je vragen niet hoeft te beantwoorden als ze dat niet willen."
Te veel vragen kunnen ook druk op de schouders leggen van degene die uit de kast komt. NU.nl-lezer Eddie de Vries (19) kwam op hun zestiende uit de kast als non-binair, aseksueel en aromantisch. Hun ouders en familie begrepen dat niet meteen. "Ik kreeg te horen: misschien heb je de juiste persoon nog niet ontmoet? Dat vond ik vervelend. Ik ken mezelf toch het beste. Trek zoiets niet in twijfel."
Daarnaast moest Eddie uitleg geven over wat alles precies inhield. "Ik moest ze bij de hand nemen en een soort docent spelen. Ik had gewild dat ze zelf initiatief hadden genomen. Het was mentaal best zwaar", zegt hen. "Vraag of iemand de ruimte of energie heeft om het aan je uit te leggen. Het moet geen eis zijn dat iemand dat doet. Je moet zelf ook moeite doen."
Het belangrijkste is volgens Pierik dat je duidelijk maakt dat je er voor iemand bent. "Vraag hoe je dat kunt doen voor diegene, nu en in de toekomst. Maak duidelijk dat je ze steunt."
Dat was een reactie die NU.nl-lezer Roán ten Cate ook graag had gehad. Toen hij op zijn elfde uit de kast kwam als homoseksueel ging dat "best prima". "Mijn moeder reageerde heel lief. Ik werd thuis en op school geaccepteerd." Maar dat ging anders toen hij op zijn negentiende verliefd werd op een meisje.
"Toen ik panseksueel bleek te zijn, moesten mensen opeens schakelen. Ik paste niet meer in hun plaatje. Iedereen die me altijd had geaccepteerd, had niet per se mij geaccepteerd, maar mijn homoseksualiteit." Daar had hij het moeilijk mee. "Toen ik liefdesverdriet had van die verliefdheid, was niemand er voor me. Die dachten: zie je, hij is toch homo."
"Ik had graag gewild dat mensen me geloofden. Ze geloofden me niet en dat kan echt niet", vertelt hij. "Ik had 'ik hou van je' willen horen. En 'ik ben er voor je tijdens deze zoektocht'. Die ruimte had ik graag gekregen."
Source: Nu.nl algemeen