Er zal vast iemand bestaan die me kan uitleggen waarom mensen bij het voetballen extreem puntige, strakke schoentjes aan moeten; puntige strakke schoentjes die na een paar weken beginnen te stinken als een kattenbak die zeventien jaar niet verschoond is. Deze geur gaat in de hal van je huis hangen en begroet je iedere keer als je binnenkomt of weggaat.
Kicksen zijn de schoenvormige nagel aan mijn doodskist. Het is dat ik niets fijner vind dan kinderen hebben die op voetbal zitten, anders zou ik de barricades opgaan tegen kicksen. De stank is ondraaglijk. En pubervoeten groeien twee maten per maand. Dus het gehele salaris gaat op aan puntige, strakke stinkschoentjes.
We liepen de wonderlijke kicksenwinkel in. Die winkel is wonderlijk omdat er op geen enkel paar schoenen een prijs staat. Je moet langs allerlei planken met kicksen lopen, en nonchalant informeren wat een paar kost, en als het dan 256 euro is weer een ander paar pakken, en zo blijf je bezig. Het is een lastig sociaal proces, en het duurt ook erg lang.
Na negen jaar kicksen aanschaffen in deze zaak durfde ik de jongen van de winkel eindelijk te vragen waarom er geen prijzen op de kicksen stonden. ‘We checken de prijzen steeds op internet’, zei hij. ‘Dus de prijzen veranderen steeds?’, vroeg ik. Dat bleek zo te zijn. Ik geloof dat je dat in financiële termen ‘volatiel’ noemt. De wereld van de kicksen is extreem volatiel.
We wezen een paar aan, de jongen verdween het magazijn in. Toen hij naar ons terugliep, zei hij: ‘Ik had alleen dit paar nog. Het was 160 euro. Maar het is nu...’, hij keek even op zijn telefoon, ‘20 euro.’
We konden ons geluk niet op, alleen bleken ze te klein, want de schoenmaat van mijn zoon is ook zeer volatiel. Twee maten groter dan maar. Weer begon de jongen al over de prijs te praten terwijl hij op ons afliep. ‘Dit paar was 200 euro. Maar het is nu 80 euro.’ Het leek alsof de prijs terwijl hij liep nog heftige schommelingen maakte.
Ik zei, want ik was in een olijke bui, dat we in de winkel zouden blijven tot dit paar 2,50 euro kostte. De jongen leek de humor van deze opmerking niet in te zien. Mijn zoon ook niet, want die keek me aan alsof hij me wilde doodmaken.
Uiteindelijk rekenden we een paar schoenen af, de prijs werd bij de kassa nog gecheckt. Het voelde alsof we op precies het goede moment aandelen hadden verkocht.
Ik vroeg aan de jongen of hij toevallig een spray had waarmee je de afschuwelijke kicksengeur kon bestrijden. Nee, zei hij. En ja, beaamde hij, alle kicksen kregen die geur na een tijdje. Kicksen zijn grillige handelswaar, maar sommige van hun eigenschappen zijn heel stabiel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant