Over fatbikes en 130 op de snelweg wil minister Barry Madlener het liever niet meer hebben. Zijn ministerie staat voor een enorme onderhoudsopgave van wegen en sporen, terwijl het budget krap is en de arbeidskrachten dungezaaid. ‘Niet alles kan.’
Ongeveer halverwege het eerste deel van het debat over de begroting Infrastructuur en Waterstaat onderbreekt minister Barry Madlener Denk-Kamerlid Ismail el Abassi in zijn betoog. El Abassi heeft zich zojuist afgevraagd hoe de PVV-minister het in zijn hoofd haalt om mee te gaan in de campagneleugen van Donald Trump dat migranten honden en katten eten, zoals NRC eerder uit de mond van Madlener optekende. ‘Dit misverstand is uit de weg geholpen’, zegt hij: ‘Ik heb gezegd dat ik niet kan úítsluiten dat mensen weleens huisdieren hebben gegeten.’
Ondanks het breed gedeelde voornemen om het te hebben over het wegennet en het vliegverkeer, ontkomen de Kamer en Madlener niet aan de politieke achtergrond van de minister. ‘Ik voel ook ongemak bij dit kabinet’, aldus Ines Kostic (PvdD). ‘Maar we hebben het ermee te doen.’
Over de auteur
Avinash Bhikhie is politiek verslaggever van de Volkskrant.
Alles over politiek vindt u hier.
Madlener lijkt er zelf soms ook nog aan te moeten wennen. Na jaren vanuit de oppositie te hebben gepleit voor 130-snelwegen en vrolijk vliegen naar vakantiebestemmingen staat hij nu als PVV-minister de begroting van ‘zijn’ departement te verdedigen. ‘Met een bijzonder gevoel van trots’, zegt hij. ‘In de eerste plaats vanwege de infrastructuur en de waterstaat van ons mooie land, maar ik ben ook trots op het feit dat het mij, de PVV, na zoveel jaren oppositie is gegund om mee te doen in de regering.’
Anders dan zijn collega-PVV’ers op andere ministeries heeft Madlener weinig PVV-punten meegekregen waarop hij kan worden afgerekend. Voor partijleider Wilders telt maar één ding: het strengste asielbeleid ooit.
Ja, de PVV wil de maximumsnelheid naar 140, al werd dat afgezwakt tot 130 in het hoofdlijnenakkoord. Dat nu blijkt dat het misschien, en pas over enkele jaren, op slechts vier stukjes snelweg kansrijk is, is een tegenvaller die Madlener zonder zichtbare moeite voor zijn rekening neemt. Niks aan te doen, is zijn houding: ‘De stikstofproblemen zijn niet op alle trajecten opgelost. Dit zal er inderdaad voor zorgen dat we niet op alle wegen 130 kunnen rijden overdag.’
Daar was de rest van de Kamer al langer van overtuigd. Wanneer de eerste 130-bordjes weer op de snelwegen te zien zijn, blijft voorlopig onzeker.
Madlener zelf maakt zich drukker over andere uitdagingen. Het Nederlandse wegennet, de waterwegen en het spoor zijn van hoge kwaliteit, maar om dat zo te houden is de komende jaren flink wat onderhoud nodig. En dat terwijl de budgetten krimpen en het personeel schaars is. ‘We zijn bezig met de grootste onderhoudsopgave ooit. Daarvoor hebben we geld, mensen, grondstoffen en stikstofruimte nodig; die zijn alle vier schaars. Niet alles wat we willen, kan dus.’
Dat zeiden zijn voorgangers ook al vaak. Waar de PVV hen vanuit de oppositie aanspoorde om snel werk te maken van ogenschijnlijk simpele oplossingen, ziet Madlener vanuit Vak K dat dat niet zo makkelijk kan. ‘Veel politieke wensen en ambities zullen onvervuld blijven. We moeten durven kiezen en hiervoor blijven staan.’
Die wensen zijn er vanuit de Kamer te over. Er zijn zorgen over de stijgende kaartjesprijzen op het spoor en de erbarmelijke staat van de Nederlandse waterkwalitieit door mestverontreiniging en kankerverwekkende pfas-lozingen. Maar Nederland staat ook voor een enorme woningbouwopgave, die gepaard moet gaan met de aanleg van nieuwe wegen en ov-verbindingen om de nieuwbouwwijken te ontsluiten.
Daarnaast bezuinigt het kabinet op het regionaal vervoer, ten koste van de bereikbaarheid van het platteland. Dit terwijl belangrijke voorzieningen zoals ziekenhuizen uit de regio verdwijnen en mensen dus afhankelijker worden van goede ov-verbindingen, zo waarschuwen GroenLinks-PvdA, SP en ChristenUnie. En dan is daar ook nog Schiphol, in het bijzonder de krimp daarvan en de geluidshinder voor omwonenden.
Op de vraag van SGP’er Chris Stoffer of Madlener met al die opgaven niet ‘veel te krap in het pak is genaaid’, kon de PVV-bewindsman alleen maar bevestigend antwoorden. ‘Kijk ik naar de middelen die we nu beschikbaar hebben, dan zie ik dat er gewoon grote tekorten zijn. Ramingen zijn achterhaald door de inflatie en door grondstoffen die schaars en duur worden. Ook het personeel is moeilijker te krijgen. Dat geeft allemaal prijsopdrijvende effecten’, aldus Madlener.
‘Ik kan het niet veranderen, dus het is meer een soort winstwaarschuwing. We moeten het hiermee doen.’ Wat de ChristenUnie betreft gaat Madlener hier niet vrijuit. De PVV zat zelf aan de formatietafel waar de besluiten zijn genomen. ‘Het vorige kabinet heeft miljarden extra uitgetrokken voor beheer en onderhoud, en voor de aanleg van nieuwe infrastructuur, maar deze coalitie doet helemaal niks.’
Madlener wil de komende jaren vooral samen met de Kamer op zoek naar oplossingen. ‘We moeten samen kijken welke projecten we nog wél kunnen doen’, aldus de minister, die de volksvertegenwoordiging onlangs nog omschreef als de nationale denktank. ‘Ik wil de Kamer daarin meenemen, met alle informatie zodat we samen een goede keuze kunnen maken.’
Datzelfde geldt voor het hoofdpijndossier Schiphol. Waar het vorige kabinet nog het mes in het aantal vluchten zette, draaide Madlener de krimp onlangs voor een groot deel terug. Dat sommige partijen en met name omwonenden daar de pest over inhebben, snapt hij. ‘Maar krimp van Schiphol is niet het doel. Het doel is geluidsreductie.’
Zodra de beloofde nieuwe geluidsmetingen binnen zijn en een besluit moet worden genomen, belooft Madlener de omwonenden en de Kamer daar in alle openheid in mee te nemen. ‘Het doel moeten we halen en ik wil zo veel mogelijk transparantie bieden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant