De lezersbrieven, over de behoefte om bij sommige nieuwsberichten snel door te bladeren, zelfverzonnen regels, de definitie van een slimme toepassing, Rusland aan de Rijn, een PVV-groepsportret, het invliegen van expats en de impact van een goedgekozen foto.
Steeds vaker sla ik artikelen van de krant, vooral foto’s, over en blader snel door. Voorheen las ik bijna alles, nu vind ik dat vaak onverdraaglijk. Het nieuws op tv net zo. De oorlog die Rusland voert tegen Oekraïne, de slachting in Israël op 7 oktober 2023, de oorlog die Israël nu voert tegen de Palestijnen en talloze andere ernstige brandhaarden. Al die vernietiging en onschuldige doden, gewonden en nabestaanden.
Toch moet hier verslag van worden gedaan. Mijn diepe respect wil ik uitspreken voor al die journalisten en fotografen ter plaatse, die dag na dag niet alleen hun leven riskeren, maar die gruwelen recht in het gezicht zien. Hoe door te leven met alles wat zij gezien en beleefd hebben? Waar ik kan ‘doorbladeren’ staan zij dag en nacht ‘aan’. Hoe zwaar moet dat zijn. Ik wil daar met deze brief eens voluit bij stilstaan.
Mieke De Wit, Kekerdom
Laat ik vooropstellen dat ik een pro-Palestijnse tegendemonstratie op de dag van de herdenking van de slachtpartij van Hamas een slecht idee vind. Hoeveel recht je ook hebt op zo’n demonstratie, doe dat op een andere dag.
Wat mij tegenvalt van de hoogleraar Jan Brouwer, is dat hij in het artikel ‘Tegendemonstraties, mogen die zomaar?’ stelt dat ‘burgemeesters als het ware gevangen zitten in Europese jurisprudentie’. Van een hoogleraar zou ik geen PVV-retoriek verwachten. Waarom geen objectievere constatering, zoals: ‘burgemeesters zijn gehouden aan Europese jurisprudentie’? Het zijn tenslotte regels die wij met z’n allen in Europa hebben afgesproken, toch?
Frans Vloedgraven, Laag-Soeren
In het Volkskrant-commentaar van 9 oktober schrijft u dat het ‘veel zou helpen als het demonstratierecht soms wat slimmer zou worden toegepast’. Kennelijk vindt u dat dit nu niet altijd slim genoeg gebeurt. Wat is dan precies een slimmere toepassing? In welke gevallen zou dat moeten? Hoe zou dat dan kunnen? En welke mate van slimheid zou wel acceptabel zijn? Aan welke criteria zou dit moeten voldoen? En wie zou dat dan moeten toetsen? Daar had ik graag meer over gelezen.
Jacob Bruintjes, Borger
Jan Paternotte en Hanneke van der Werf waarschuwen in hun opiniestuk: ‘ Als Poetin immers nog eens tientallen miljoenen mensen weet te onderwerpen en duizend kilometer verder Europa inschuift, dan zullen de defensie-uitgaven heel snel moeten stijgen.’ In het huidige tempo zouden de Russen dit land pas medio volgende eeuw bereiken. En als ze dagelijks zoveel man blijven verliezen als op dit moment, zal er geen Rus meer over zijn die de Nederlandse grens haalt.
Bart Rutges, Rijswijk
Het voorstel van D66, om wettelijk vast te laten leggen dat een partij met één lid niet meer is toegestaan, omdat partijen ook intern democratisch moeten zijn, lijkt me van groot belang om de chaotische taferelen een halt toe te roepen.
Een partij met één lid is feitelijk geen vereniging, dus door die wet komt de vrijheid van vereniging niet in gevaar. Want, kent u die mop nog?
Komt een gek bij de fotograaf en vraagt: Kunt u een groepsfoto van mij maken? Ja is goed, zegt de fotograaf, ga maar even in een halve cirkel staan.
Irene Apperloo, Twello
Heel knap hoe Wilders het leidende principe van zijn éénlidpartij in vijf woorden neerzet.
Hans Muus, Utrecht
Ik las dat enkele duizenden mensen die tot detentie veroordeeld zijn vrij rondlopen, vooral wegens een groot gebrek aan bewakend personeel. Daags erna lees ik dat er tientallen getrainde bewakers klaar staan om hun taken voor onze overheid voort te zetten.
Dit lijkt me een unieke buitenkans voor de partijen van ‘Law and Order’ om haar ereschuld in te lossen zonder gezichtsverlies naar de achterban.
Immers, het betreft geen asielzoekers, maar werknemers die we inhuren. Vervolgens hoeft er geen belastinggeld meer naar Estland om daar cellen te huren, en lopen er geen veroordeelde criminelen meer vrij rond.
Julian Hulst, Sappemeer
Dat was schrikken toen ik de foto van de Grossglockner in de Volkskrant van 9 oktober zag. In een zomervakantie begin jaren zeventig heb ik als tiener nog een wandeling gemaakt over deze gletsjer met een groepje leeftijdsgenoten. Dat was spannend, langs spleten met een touw als houvast. Waar toen een grote ijsvlakte was, is nu water te zien.
Was ik voorheen sceptisch over de opwarming van de aarde door klimaatverandering, nu kwam de realiteit hard binnen. Een foto zegt soms meer dan duizend woorden.
Lijnie Lutgerink, Meerssen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant