Marjolein Faber werkt al weken aan een ‘dragende motivering’ om via een noodwet een asielcrisis te kunnen uitroepen. Het beeld dat oprijst is dat van iemand die worstelt met de materie: de minister achter een sober bureau, pen in de mond, starend naar een leeg A4’tje. Dan eerst toch maar weer even koffie halen. De rest van het departement is donker, iedereen is al naar huis.
Motivering is iets anders dan motivatie. Niemand is gemotiveerder dan Faber om Nederland ‘zo onaantrekkelijk mogelijk te maken voor asielzoekers’, Denemarken rechts ingehaald. Eerst hoopte ze nog dat de Wilderiaanse PVV-retoriek wel genoeg draagkracht zou bieden. Toen bleek dat de motivering bestand moest zijn tegen het gewicht van een berg zwaarwegende argumenten.
Vooralsnog houdt ze vol dat het kan. Maar, minister, denk aan de plank die bezweek onder je lievelingsboeken, denk aan het hotelbed waar je ooit op neerplofte: er zit geen rek in het begrip ‘dragend’.
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant columns