In het winderige steegje dat naar de Tweede Kamer leidt, lopen twee jonge mensen met een groot bord. ‘Minister Faber, wij werken hier aan uw vertrek’, staat erop. Even verderop, op het plein voor de Kamer, staat een man met een klein kartonnen bordje om zijn nek. ‘Vol is vol is vol is vol is vol punt uit’, staat erop.
Polarisatie en demonstratierecht, recht voor de deur van de Kamer, en laat dat nou net de twee thema’s zijn die nogal aan de hand zijn tijdens het vragenuur deze dinsdag.
Het is de dinsdag na maandag 7 oktober, de dag dat de Hamasaanval van vorig jaar overal in Nederland werd herdacht. En waarbij er, ook overal, anti-Israel en pro-Palestinaprotesten plaatsvonden.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Daar heeft Mirjam Bikker (ChristenUnie) vragen over aan de minister van Justitie en Veiligheid (VVD), David van Weel. Het opvallende bij Bikker is dat zij geregeld twee dynamieken in haar manier van vragen stellen weet te verenigen: welsprekendheid en woede. Meestal gaan die twee niet samen. Bij Bikker wel. Het is woede die net hoorbaar is, zeker voelbaar, maar die nooit overstemt wat ze zegt.
Het is een groot contrast met het Kamerlid Claudia van Zanten (BBB), die Bikker even later bijvalt in haar verontwaardiging over het antisemitisme door in de interruptiemicrofoon te schreeuwen: ‘Het liep gisteren gierend uit de klauwen! We kunnen toch niet blijven kijken hoe dit allemaal naar de knoppen gaat!’
Terug naar Bikker: zij heeft het over het opkomend antisemitisme. Dat is afkomstig van drie groepen, zegt zij, en ze citeert de voorzitter van het Centraal Joods Overleg, Chanan Hertzberger: ‘De giftige mix van extreemrechtse racisten, extreemlinkse fanatici en fundamentalistische moslims’.
Het zegt wat over deze tijd dat het al bijna prettig is dat iemand meerdere groepen als bronnen van antisemitisme noemt, en niet, zoals het bijna altijd gaat, alleen de groep die het ze het beste uitkomt om van Jodenhaat te beschuldigen. Bikker wil weten of de minister ‘opstaat’ tegen mensen die door herdenkingen heen willen ‘beuken met hun eigenlijk gelijk’.
Dan gebeurt er iets wat de rest van deze middag vaker zal gebeuren: de minister – ‘Laat ik vooropstellen dat ik opsta’ – zegt iets en herhaalt dat. Hij vertelt dat hij voor 7 oktober opgeroepen had om de herdenkingen rustig te laten plaatsvinden, maar dat dat niet overal gebeurde. ‘Ik spreek degenen die daaraan schuldig zijn daar ook op aan: doe normaal. Doe normáál.’ Daarna zet Derk Boswijk (CDA) de herhalingstechniek ook in. ‘Voorzitter. Vóórzitter. Het is werkelijk ziekmakend om te zien hoe het antisemitisme weer woekert in onze samenleving.’
Ook bij de volgende vraag in het vragenuur, over een minder heftig, maar toch wel vervelend onderwerp, namelijk het lerarentekort, zet Anita Pijpelink (GroenLinks-PvdA) de trend voort: ze herhaalt een woord niet een of twee, maar drie keer. ‘Juist met een miljard bezuinigingen is dit wel heel, heel, héél zuur.’
Kortom: iedereen wil zijn punt maken. Maar echt zijn púnt maken.
Nog even terug naar de vragen van Bikker over het opkomend antisemitisme. Derk Boswijk vertelt dat hij dit weekend het boek van journaliste Natascha van Weezel heeft gelezen, dat gaat over wederzijds begrip in deze oorlog. ‘Het is een pleidooi tegen polarisatie.’ Hij wil weten of minister Van Weel plannen heeft die niet alleen gaan over het bestraffen van antisemitisme, maar ook over het ‘vormen van een dialoog’.
Dat is Van Weel zeker, zegt hij. ‘We moeten elkaar vinden in dat midden. Dan denk ik dat we het voor 90 procent eens kunnen worden over wat voor samenleving wij willen hebben, ook in relatie tot dit onderwerp.’ Hij vervolgt zijn rekensom: ‘Voor die resterende 10 procent kunnen we dan van mening verschillen, maar dat maakt het probleem in ieder geval een stuk overzichtelijker.’
Na het vragenuur schieten de persfotografen af op Geert Wilders (PVV), die dit weekend op X zette dat burgemeester Femke Halsema, samen met ‘het tuig’ van de pro-Palestinademonstraties, van hem het land uitgezet mocht worden. 90 procent. Het lijkt me erg optimistisch.
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant