Een tijd geleden is aan de hand van het taalgebruik van Agatha Christie geconcludeerd dat ze waarschijnlijk de ziekte van Alzheimer had. Elephants can remember, dat ze schreef toen ze 81 was, heeft 30 procent minder verschillende woorden dan Destination unknown, geschreven op haar 63ste.
In The New York Times stond een lang artikel over Donald Trumps spreektrant, dat me een beetje deed denken aan het onderzoek dat naar Christie is gedaan. Trumps spraak is veranderd ten opzichte van 2016. Zijn speeches zijn gemiddeld langer geworden: 82 minuten in plaats van 45. Hij gebruikt vaker de alles-of-nietswoorden always en never; dit schijnt bij ouderdom te horen (soms, voeg ik hier haastig aan toe).
Toch is niet iedereen overtuigd van de afname van zijn cognitieve vermogens; mensen om hem heen vonden hem altijd al weinig coherent.
Trump zelf vindt zijn communicatiestrategie ‘briljant’ en heeft ook een naam voor zijn meanderende woordenstroom: the weave. En tja, zo’n term heeft inderdaad wel iets briljants.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant