Al is de leugen nog zo snel....
Dat principe werkt alleen als het aantal leugens binnen de perken blijft. Bij de bijna trumpiaanse leugenfrequentie van het kleuterkabinet-Schoof werkt dat al minder. Veel kiezers raken door alle onwaarheden van deze coalitie afgestompt en geloven het wel.
Als je maar voldoende hardnekkig bullshit verkondigt, zo weet zowel Trump als Poetin, dan blijft daar altijd wel iets van hangen. Geheel in die lijn had Dilan Yesilgöz een jaar geleden met haar hardnekkige nareisleugen de weg voor de huidige wanvertoning geplaveid.
Het hoofdlijnenakkoord van NSC met die drie populistische partijen is op een aantal evidente leugens gebaseerd. Dat was nodig om iedereen binnenboord te krijgen.
Over de auteur
Thomas von der Dunk is cultuurhistoricus en (gast)columnist voor de Volkskrant.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier meer over ons beleid.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Tegelijk wordt niet elke leugen door alle coalitiepartners even enthousiast gedeeld. Een gevolg daarvan is dat men elkaar bijna openlijk de tent uitvecht, omdat als zo’n leugen niet meer te ontkennen valt alle partijen waarvoor déze leugen niet van existentieel electoraal belang is, er meteen afstand van nemen en hun collega-populisten het alleen moeten zien te rooien.
De hoofdleugen van de PVV: we gaan de zelfverzonnen ‘asielcrisis’ wel even met een noodwet fiksen, en daarmee zijn al onze andere problemen (woningnood, overbelaste zorg) als bij toverslag voorbij. Met een opt-out in Europa is het zo opgelost. Gewoon even in Brussel met de vuist op tafel slaan! (En uiteraard gaat er geen cent meer die kant op.)
De hoofdleugen van de BBB: er bestaat geen door de landbouw veroorzaakte stikstofcrisis, er hoeft niets te veranderen inzake het mestbeleid. Met een opt-out in Europa is het zo opgelost. Gewoon even in Brussel met de vuist op tafel slaan! (Maar uiteraard wel graag nog veel landbouwsubsidie uit Brussel onze kant op.)
De hoofdleugen van de VVD: dit is een heel gewoon kabinet, alleen een stuk rechtser, waarbij onze internationale belangen en geloofwaardigheid op geen enkele manier worden geschaad.
De hoofdleugen van de NSC: dit is géén gewoon, maar een extraparlementair kabinet, met de coalitiefracties op grote afstand, waarbij het herstel van de rechtsstaat en de geloofwaardigheid van de overheid centraal staan.
Dat wordt dus de hamvraag de komende tijd: door welke onhoudbare leugen barst uiteindelijk het kabinet? Er blijkt weinig te zijn dat deze coalitie bindt. Nog maar een paar weken geleden kwamen de vier vice-premiers bij Nieuwsuur verzekeren hoe vreselijk gezellig en harmonisch het er wel niet aan toeging in hun Catshuis-theekransje. Ernstige meningsverschillen? Nee, die waren er echt niet. Of dit kabinet wel de vier jaar zou volmaken? Wilt u niet zulke zure vragen stellen?
Inmiddels heeft premier Dick Schoof besloten de ministerraad van vrijdag naar maandag te verplaatsen indien hij vrijdag naar Brussel moet. Die vier vice-premiers zonder toezicht laten? Zich dan door de eerste hunner, Wilders-vazal Fleur Agema, als voorzitter van de raad laten vervangen? Geen denken aan!
Het zegt iets over het Schoofs vertrouwen in zijn eigen ploeg. Hij heeft in de korte tijd die hij er zit al ervaren dat hij er niet op kan rekenen dat PVV-bewindslieden zich als zijn brave schoofhondjes zullen gedragen. Eerst moest, tijdens de regeringsverklaring zelf, Agema vanwege haar hoofddoekjestweet tot de orde worden geroepen, recentelijk staatssecretaris Chris Jansen omdat hij een strafbare uitspraak van de Grote Geblondeerde Leider onderschreef.
Persoonlijke opvattingen? Daar doen we niet aan, maar we houden er wel aan vast.
Tot nu toe heeft Schoof nog niet deelgenomen aan een belangrijk Kamerdebat dat níet volledig uit de klauwen liep. Orde houden kan hij niet, mede omdat hij zich ook inhoudelijk nog steeds als een ambtenaar gedraagt: ik voer gewoon uit wat de vier coalitiepartners vooraf hebben bedisseld. Zelf vind ik daarvan niets.
De eerste hoofdleugen die werd doorgeprikt betrof die van de BBB: het landbouwbeleid. Boerin-zoekt-beleid-minister Femke Wiersma wilde dat van haar voorganger Piet Adema op de mestvaalt deponeren. Gewoon met de vuist in Brussel op tafel slaan, zo had Caroline haar partijgenote haarfijn uitgelegd. Nee, zo werkt dat natuurlijk niet, aldus Caroline zélf een paar maanden later, dat wist zij echt ook wel.
En nu? Wiersma ziet nu evenmin een andere mogelijkheid dan een forse reductie van de veestapel. LTO en FDF zijn laaiend. Hoe noemen we dat in goed Nederlands? Boerinnenbedrog?
De volgende hoofdleugen die gaat sneuvelen betreft de ‘asielcrisis’. Nadat ze haar brief met noodwet en opt-out-verzoek naar Brussel (ook nog eens aan het foute adres) had opgestuurd, verklaarde PVV-minister Marjolein Faber parmantig dat zij zich niet zomaar opzij laat zetten. Het duurt met de Brusselse bureaucratie vast even voor het Binnenhof het door krijgt, maar Europa walst straks echt ook gewoon over ene mevrouw Faber heen. Marjolein wie, zegt u?
Daarmee sneuvelt tevens de hoofdleugen van de VVD: dat al dit leugenachtige gedoe niet het internationale aanzien van Nederland schade berokkent. Hoe serieus zal men in Brussel Schoof nog nemen, als die dit soort onzin niet verhindert?
En ook sneuvelt zo de hoofdleugen van de NSC: dat de rechtsstaat bij deze coalitie recht overeind staat. Dat had toch ook Wilders schriftelijk onderschreven? Maar die eist inmiddels dat met een asielnoodwet het parlement buiten spel wordt gezet, en trekt anders de stekker eruit. Wat doet de NSC dan nu? Bij nieuwe verkiezingen dreigt een forse nederlaag.
Al zijn leugens nog zo snel, overleeft dit kabinet ze alle wel?
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant