Voor bdsm was ze de vrouw niet, dacht Juul altijd – áls ze er al bewust over nadacht. Maar toen ze na haar huwelijk een man tegenkwam die in bed wat dominanter was, ontdekte ze een nieuwe kant van zichzelf.
Juul (55): ‘Ik heb tijdens mijn twintigjarige huwelijk weleens gedacht: hoe heerlijk zou het zijn als ik in bed even helemaal niets hoefde te doen. Als er niets van me wordt verwacht, geen prestaties, niet nadenken over wat de volgende handeling zal worden, mijn hand op zijn borst, of beter op zijn billen, wat wil hij. Nee, gewoon liggen en me overgeven aan wat de ander besluit met mij te doen. Het dagelijks leven is vol van verwachtingen en aannamen, ik verlangde naar uitlaatkleppen, naar ontspanning. Die continu sluimerende behoefte was als een wolk die ik zo nu en dan voelde passeren, nakeek, maar die ongrijpbaar bleef.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
Van bdsm had ik natuurlijk weleens gehoord, maar daar was ik de vrouw niet naar, dacht ik – en zelfs dat denken erover voltrok zich niet op een bewust niveau. Net als de meeste anderen associeerde ik bdsm bepaald niet met rust. Mijn man en ik hadden twintig jaar lang gewone, een beetje saaie seks, die ik nu als vanille zou bestempelen. Ik heb hem nooit gevraagd of hij me wilde knevelen of slaan, omdat ik simpelweg geen idee had dat dit de manier van leiding overdragen was waarnaar ik verlangde.
‘Maar toen ik na mijn huwelijk een man tegenkwam die tijdens de seks plagend een T-shirt over mijn ogen legde en me bij de polsen pakte en die boven mijn hoofd vasthield, voelde ik geen paniek maar juist ontspanning. Verrukking voelde ik ook, en opwinding en geilheid, maar die ontspanning, het niet langer zelf kunnen en hoeven besluiten of ik zou kijken of niet, of ik zou bewegen of niet, woog het zwaarst en voelde als een enorme ontdekking. ‘Wat lekker’, zei ik verbaasd en hij antwoordde: ‘O, als je dit lekker vindt, dan heb ik nog wel ergens een paar handboeien liggen, wacht, ik pak ze even.’
‘Hij voegde eraan toe dat het hem zelf trouwens niet veel deed, dus het werd me duidelijk dat als ik de mogelijkheden van deze kalmerende superdrug verder wilde onderzoeken, ik mijn horizon moest verbreden. Ik maakte een account aan op datingapp Feeld, waar ik mannen vond die zich identificeren als meester, wat dus iets anders is dan de baas over een ander willen spelen. In bdsm is de Dom degene die de leiding heeft en grenzen opzoekt, maar daar nooit overheen gaat. Onvoorspelbaar, maar wel binnen de grenzen van de voorspelbaarheid.
‘Sinds negen maanden heb ik een andere vriend. Afgelopen weekend was ik met hem een weekendje weg, dorpjes bekijken, uit eten, borrelen in de lodge die we hadden gehuurd. We hadden afgesproken foto’s te maken voor het grote raam, ik met handboeien om en we flirtten met de gedachte dat anderen ons daar zouden kunnen zien. Ik nam verschillende poses aan en hij bediende de camera. Tot hij me zei op mijn knieën op de grond te gaan zitten, net zo lang tot hij zou zeggen dat ik weer mocht opstaan. Mijn knieën gingen steeds meer pijn doen, maar opgeven was geen optie. Dat is de afspraak.
‘Een keer, met een andere man, viel ik uit bed op de grond, daar schrok ik wel van, maar verder is er nooit iets gebeurd wat een Dom niet had voorzien. Hij bevredigde me met een vibrator, sloeg me tussendoor. Soms net iets te hard. Er zijn codewoorden. Oranje is: niet harder dan dit. Rood is stoppen. De overgave is dus altijd begrensd en speelt zich af op een terrein dat je van tevoren samen hebt gedefinieerd. Ik wil niet dat mijn hals wordt dichtgedrukt, ik zou dan binnen enkele seconden flauwvallen en dat vind ik gevaarlijk. Zijn hand tegen mijn hals, daar is de grens. Dat weet hij.
‘Die avond vorig weekend in het vakantiehuisje, bond hij me vast en pakte mijn favoriete zweep, een flogger: een zweep met brede leren stroken van 40, 50 centimeter lang, waarmee je kunt strelen wanneer je die zacht over het lichaam laat strijken, maar ook hard kunt uithalen. Met behulp van de flogger kom ik het snelst in mijn subspace, ofwel de plek waar ik mij als onderdanige het best voel. Het bewustzijn neemt af en ik kom in een soort trance waarin ik geen pijn meer voel.
‘Eerst zet ik me schrap voor de volgende slag, maar na een tijdje bereik ik een euforie waarin ik alles van grote afstand waarneem, ik lig bijvoorbeeld op mijn knieën in child’s pose, ik heb slapende benen, maar ik voel niks, ik voel niet eens het ritmische zwiepen van de zweep, alleen die roes. Ik zie geen kleuren, ik zie eigenlijk niks, het is als bijna in slaap vallen maar ook weer niet, mijn gedachten zijn stroperig. Ik weet me gekoesterd, er kan me niks gebeuren. Er is alleen nog het besef dat dit is waar ik het liefst ben, hier, gebukt onder deze zweepslag, uitgevoerd door deze man. De stroken leer zwiepen op mijn lichaam, maar de pijn verdwijnt. Hij verstaat de kunst mij met precies de juiste sterkte te slaan die nodig is om mij in die subspace te houden, zo’n vijf tot tien minuten lang. Pas als hij stopt houdt het op.
‘Die subspace zelf is niks seksueels, eerder te vergelijken met hoe je je voelt na anderhalf uur yoga, superrelaxed, alle dagelijkse gedoe weggeblazen. En zoals yoga de voorbereiding kan zijn voor meditatie, kan de subspace dat zijn voor heerlijke seks. Vorig weekend hadden we daarna seks. Maar dat gebeurt lang niet altijd. Waarom wil je dit, vragen vriendinnen, je kleden in leer en vinyl en je laten slaan, terwijl je overdag de keurige dame in bloesjes bent? En dan geef ik altijd dit antwoord: na een volle dag alle besluiten zelf te hebben genomen, is het fijn alles uit handen te geven. Ja, misschien is het wel zo simpel.
‘Met onze gedeelde interesse als een van de fundamenten, hebben we nu een relatie. In hem heb ik voor het eerst iemand leren kennen die voortdurend laat blijken dat hij me graag wil zien, zich voor honderd procent aan mij committeert. Het vastbinden, het slaan, zijn niet ruw. Hij checkt steeds of ik nog wel oké ben: een houding die hij niet aflegt als ik weer opsta, maar die zich uitstrekt over onze hele relatie.’
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Juul gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant