We kunnen leren van andermans ervaringen: elke week een levensveranderend inzichtje van een bekendere Nederlander. Deze week cabaretier en schrijver Johan Goossens.
Cabaretier en schrijver Johan Goossens (41): ‘Ik ben best hypochondrisch. Zo was ik vroeger altijd heel bang om hiv te krijgen. Als ik een risico had gelopen, was ik niet gerust te stellen, ook al zei de ggd-medewerker na mijn uitleg dat het wel mee zou vallen. Na wat googelen vond ik dat ik 0,3 procent kans had op hiv, en even stelde dat me gerust: o, dat is bijna niks.
Maar het duurt zes weken voor je de definitieve uitslag van de test hebt en in die tijd kan zo’n percentage in je hoofd steeds groter worden. De meeste mensen hebben geen zin in onprettige gevoelens en daarom duwen ze ze weg. Dat had ik ook met die hiv-angst: ik wilde dat gevoel niet toelaten omdat ik bang was dat het dan waar was. Maar als je het maar blijft wegduwen, blijft het gevoel alleen maar hangen, en begin je bijvoorbeeld nachtenlang te piekeren.
‘Bij een mindfulnesscursus leerde ik dat gevoelens verlopen als een bergparabool. Ze gaan steil omhoog tot een piek, en daarna net zo hard omlaag. Op een gegeven moment dacht ik: laat die angstparabool nou eens 6 minuten toe. Ik heb een eierwekker gepakt en ben op bed gaan liggen. De stress golfde door mijn lichaam, maar na een paar minuten nam het gevoel weer af. Ik heb daarna twee maanden niet meer over hiv nagedacht, tot de test die, zoals altijd, negatief was.
‘Emoties zijn communicatiemiddelen voor jezelf. Als je ze toelaat, is het alsof je lichaam dan begrijpt wat je van een situatie vindt, en dan kun je weer door. Met die wekker hoef je het maar 6 minuten echt te voelen, dus je beperkt het, en het lucht wel op. Als ik merk dat ik weer aan het uitrekenen ben hoeveel kans ik heb op een bepaalde ziekte, helpt dit me altijd.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant