Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door ontwerpwetenschapper Jasper van Kuijk. Deze keer: Lego overweegt instructieboekjes te digitaliseren.
Lego stuurde vorige week een enquête naar klanten met de vraag wat ze zouden vinden van het vervangen van fysieke instructieboekjes door digitale bouwinstructies. Dat leverde een vrij duidelijk antwoord op. Horden Lego-fans deden hun beklag bij het bedrijf, dat zich genoodzaakt zag duidelijk te maken dat er – vooralsnog in ieder geval – géén concrete plannen zijn om te stoppen met de boekjes.
Er valt best iets te zeggen voor digitale bouwinstructies: eindeloos veel ‘boekjes’ in één apparaat, ze kunnen niet kwijt of stuk raken en de instructies kunnen interactief worden gemaakt. En toch snap ik de reacties van de Lego-fans ook: digitale bouwinstructies botsen met dat hele fysieke aspect van legoën. Moet je daar dan weer een scherm aan toevoegen?
Over de auteur
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Volgens de speelgoedfabrikant deden ze slechts onderzoek naar nieuwe opties om hun producten verder te verduurzamen. De afgelopen jaren nam Lego daarin al de nodige stappen, door onder andere de plastic zakjes waarin de blokjes worden geleverd te vervangen door papieren exemplaren en door bouwsteentjes van hergebruikt plastic te verkennen.
Ik vraag me af in hoeverre stoppen met papieren boekjes zoden aan de dijk zet als het om duurzaamheid gaat. Papier is hernieuwbaar materiaal en inkt is in duurzame varianten verkrijgbaar. Bovendien, als je voor de bouwinstructies een tablet of telefoon nodig hebt, kan dat voor een gezin met een fanatiek bouwend kind net de druppel zijn om een extra tablet aan te schaffen. Weg duurzaamheidswinst. Het hoeft niet te gebeuren, maar dit soort waterbedeffecten zijn berucht als het gaat om duurzaamheid.
Ik denk dat Lego digitale bouwinstructies ook interessant vindt uit kostenoverwegingen. Laat die boekjes weg, laat iedereen de boel downloaden en de sets kunnen weer wat goedkoper. Of je winst hoger.
Het is een reflex die je ook ziet in de consumentenelektronica: laat gebruikers hun apparaat bedienen via een app en je kunt een heleboel dure knoppen weglaten. Net zoals de toenemende vervanging van fysieke knoppen in auto’s door touchscreens niet zozeer te maken heeft met innovatie of een betere interactie, als wel met het feit dat de productie simpelweg goedkoper is.
Maar digitale interacties zijn ook platte interacties, letterlijk. Een scherm biedt niet de rijkere tactiele ervaring en feedback van fysieke knoppen, boekjes of bouwsteentjes. En in sommige gebruikssituaties is een aanraakscherm een ronduit slecht idee. Zo besloot de Amerikaanse marine om op hun torpedobootjagers de aanraakschermen weer te vervangen door fysieke gebruikersinterfaces na een aantal ongelukken door een te lastige bediening.
Scherminteracties kunnen onder bepaalde omstandigheden een superieure gebruikservaring bieden en kunnen vast ook weleens een duurzamere optie zijn, maar in andere gevallen bieden ze vooral een voordeel voor de producent. En dan zou je het eigenlijk niet moeten willen. Zoals Lego dus inmiddels ook weet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant