Als de herfst met natte windvlagen een grauwgrijze zweem legt over de vrolijke speeltuin in het park, dan zijn mijn dochtertje en ik in ons element. Want dan mogen we binnenblijven en lekker boekjes lezen. Duidelijk favoriet bij mijn bijna 3-jarige zijn boeken, verhalen en gedichten met ‘erge’ dingen. Floddertje die een schuimvloed ontketent waarvoor de brandweer moet uitrukken. Ratten die de taart jatten in Waar is de taart? van Thé Tjong-Khing. Bij een vrolijk gedichtje over een zweefmolen slaat ze aan op een detail van de illustratie: in een van de stoeltjes zit een groen uitgeslagen jongetje, duidelijk misselijk. ‘Kijk’, zegt ze verlekkerd, ‘die moet kotsen.’
De moraal van het verhaal (meestal: er is plek voor iedereen, je mag niet hebberig zijn en met samenwerken bereik je meer) boeit haar totaal niet. En mij ook niet, eerlijk gezegd. Lekker eigenwijs – ja ja, we sluiten helemaal aan bij het thema van de Kinderboekenweek, die woensdag van start ging.
Het is elk jaar weer de lekkerste campagne voor de CPNB, want de Kinderboekenweek doet het altijd goed. Waar er tijdens de ‘gewone’ Boekenweek nauwelijks meer boeken dan normaal worden verkocht, is er tijdens de Kinderboekenweek echt een piek te zien. Er wordt gemiddeld zo’n 80 procent méér kinderboeken verkocht dan tijdens een gewone week.
Dat komt doordat de Kinderboekenweek heel duidelijk is, verklaart Rozemarijn Visser van de CPNB. ‘Tijdens de gewone Boekenweek in maart vragen mensen nog weleens wélke boeken dan ‘meedoen’. Bij de Kinderboekenweek weet iedereen: je koopt een kinderboek, punt uit.’ Ook traditie speelt een rol. ‘Tijdens de Kinderboekenweek mag je een boek uitzoeken, dat is vaste prik in veel gezinnen. Mensen die dat vroeger mochten, gunnen dat hun eigen kinderen nu ook weer.’ Dat zie je terug in de cijfers: vorig jaar haalden vier op de tien ouders (met kinderen in de leeftijd van 4 tot en met 12 jaar) een kinderboek in huis.
Daarbij geniet de Kinderboekenweek veel bekendheid doordat bijna elke basisschool er aandacht aan besteedt. Zeven op de tien ouders krijgen er iets van mee. Ook voor boekhandelaren en bibliotheken is het een laagdrempelige campagne. Visser: ‘Een voorleesfeestje is zo georganiseerd, en kinderen vinden dat veel leuker dan het bezoek van een of andere grote schrijver.’
De wind giert om het huis, de regen kleddert tegen de ruiten. Mijn dochter en ik hijsen ons in regenpakken. Er is maar één goede reden om naar buiten te gaan: nieuwe boeken halen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant