De bemanningsleden van ruimtemissie Polaris Dawn waren enkele weken geleden verder in de ruimte dan welk mens dan ook sinds de laatste maanmissie in 1972. Donderdag was een deel van de crew in Nederland. "Leven op aarde wordt beter door vooruitgang in de ruimte."
Het was een uiterst spannende missie voor SpaceX vorige maand. De commerciële ruimtemissie Polaris Dawn bracht vier mensen naar een afstand van 1.408,1 kilometer boven de aarde. Zo ver zijn astronauten sinds de Apollo 17-missie, ruim vijftig jaar geleden, niet meer gekomen.
Van de vier astronauten had alleen missieleider Jared Isaacman - een miljardair die een groot deel van de Polaris Dawn-missie uit eigen zak financiert - al eens een paar dagen in de ruimte doorgebracht.
En dan moesten de astronauten zichzelf ook nog eens blootstellen aan het vacuüm van de ruimte zelf. Tijdens de missie werd alle zuurstof uit de bemanningscabine gepompt, zodat er een vacuüm ontstond. Net als in de ruimte. Toen het zover was, ging het luik van de capsule open en was het team volledig overgeleverd aan de bescherming van de nieuwe ruimtepakken van SpaceX, die tijdens deze missie voor het eerst werden getest.
Op dat moment klom Jared Isaacman via een trappetje naar boven en stak hij zijn lijf half door het geopende luik. Zo zag de eerste commerciële ruimtewandeling eruit. Na hem volgde SpaceX-medewerker Sarah Gillis. De rest van de crew, bestaande uit SpaceX-medewerker Anna Menon en oud-luchtmachtpiloot Scott Poteet, bleven zitten. Maar ze werden evengoed aan het ruimtevacuüm blootgesteld.
Alles bij elkaar waren er dus nogal wat risico's verbonden aan de missie. Verschillende internationale media noemden de ruimtewandeling zonder al te veel overdrijving "de riskantste ooit". De astronauten waren zich bewust van de gevaren. Maar ze doorliepen een streng en langdurige training.
Eenmaal blootgesteld aan het heelal ervoeren ze een "zintuiglijke overdaad die absoluut waanzinnig was", vertelt Menon. Ze herinnert zich dat Isaacson het luik opende. "Ik zag de onmetelijke duistere leegte en werd overweldigd. Je voelt drukveranderingen en de kracht van je ruimtepak dat je veilig houdt. Er is een complete stilte."
Ook Isaacson merkte veranderingen op toen hij zijn ruimtewandeling maakte. Vanwege de lagere druk werd zijn stemgeluid lager dan normaal. "Daarom klonk ik misschien niet zo enthousiast, maar geloof mij; we waren allemaal ongelooflijk opgetogen. De adrenaline giert door je lichaam, omdat je weet dat er niets tussen jou en een ongelooflijk harde en bedreigende omgeving staat, behalve een vizier."
Gedurende vijf dagen werkte de bemanning aan 36 experimenten. Die hadden onder meer betrekking op hoe het menselijk lichaam reageert op een ruimtereis op grote afstand. Want deze missie geldt als één van de kleine stappen van SpaceX om uiteindelijk mensen naar de maan en mogelijk zelfs naar Mars te sturen.
Daarom werd bijvoorbeeld het fenomeen ruimteziekte onderzocht, waarbij het evenwichtsorgaan moeite heeft met het aanpassen aan gewichtloosheid. "Ongeveer 60 procent van de mensen krijgt hier last van", zegt Menon. "Als je uiteindelijk duizenden mensen naar de ruimte wil sturen, wordt dat een probleem. Daarom moeten we goed onderzoeken hoe we dit kunnen verhelpen."
Ook crewleden van Polaris Dawn kregen ermee te maken. Onhandig natuurlijk, want ze waren slechts vijf dagen in de ruimte. "We kunnen niet eerst drie dagen wennen op het ISS voordat we aan de slag gaan", zegt Gillis. "We hebben vijf dagen en dan gaat de capsule weer terug, dat is onze hele missie."
Uiteindelijk lukte het de bemanning om alle vooraf besproken experimenten af te ronden. Maar dat kostte hen wel de nodige slaap, zegt Isaacson lachend.
De miljardair zegt het te begrijpen als mensen klagen dat er zoveel geld naar de ruimte gaat, terwijl op aarde nog zoveel problemen zijn op te lossen. "De meeste van onze middelen moeten we absoluut investeren aan het verbeteren aan het leven op aarde", zegt hij. "Maar de situatie is niet helemaal zwart-wit. We moeten beide doen, want het leven op aarde wordt ook beter door vooruitgang in de ruimte. Kijk maar naar weersatellieten die mensenlevens redden. Hetzelfde geldt voor communicatiesatellieten."
Daarnaast benadrukt hij dat de belastingbetaler niet voor Polaris Dawn heeft betaald. "In de jaren zestig en zeventig werd 40 procent van ruimtereizen betaald door Amerikaans belastinggeld", zegt hij. "Nu leggen private bedrijven het meeste geld in. Dus ik denk niet dat Europeanen, Canadezen en Amerikanen zich moeten afvragen waarom hun geld naar een ruimtewandeling is gegaan, want dat is niet zo."
Hoewel de astronauten weer met hun benen op de grond staan, is Polaris Dawn nog niet ten einde. De resultaten van de experimenten worden verwerkt en er staan nog zeker twee nieuwe missies op de rol. Tijdens Polaris II worden geleerde lessen van de afgelopen vlucht toegepast. Daarna volgt Polaris III, de eerste bemande vlucht met SpaceX-megaraket Starship. Die moet uiteindelijk mensen naar Mars gaan brengen.
Source: Nu.nl algemeen