Het was vroeg in de avond, ik zette de tv aan en had behoefte aan iets korts, lichts en toch inhoudelijks. Het Jeugdjournaal. Het Jeugdjournaal is voor mij een baken van rust en informatie, iets wat maar weinig dingen in het leven in zich verenigen – eigenlijk alleen mijn overleden tante, en het Jeugdjournaal.
Een presentator legde mij ongevraagd maar wel zeer nodig uit wat Hezbollah was. Hezbollah is een van die dingen in de wereld waar je, zoveel jaar na dato, eigenlijk niet meer met goed fatsoen over kunt vragen: ja, maar leg even uit, hoe zít dat nou precies? Bij het Jeugdjournaal kan dat. Daar leggen ze je het uit zichzelf uit.
In het volgende item vertelden ze dat er nieuwe gebaren voor doven waren uitgevonden voor fatbike, to go en Dick Schoof. Op de een of andere manier vond ik deze groepering van woorden en namen al veelzeggend, maar toen had ik het gebaar voor Dick Schoof nog niet gezien.
Een gebarentolk verscheen in beeld en schoof met haar beide handen een imaginaire hoop spullen aan de kant. Even voor uw beeld: het was alsof er voor haar op een tafel een heleboel troep stond die ze er resoluut vanaf veegde. Of: schoof.
Ik neem aan dat Dick Schoof dit gebaar ook heeft gezien, en ik vraag me af wat hij ervan vindt. Je kunt het op zoveel manier uitleggen. Is Dick Schoof zelf de schuiver, en gaat hij dit land eens even flink opruimen? (En op hoeveel al dan niet doodenge manieren kun je ‘opruimen’ dan weer interpreteren?) Of zal Dick Schoof zelf, omdat hij toch is begonnen met het ‘handpop van Wilders’-imago, op een dag zelf opzijgeschoven worden, als hij niet meer nodig is of niet meer handig blijkt te zijn?
Ik wist helemaal niet dat premiers handgebaren hadden. Rutte, zo bleek toen ik het opzocht, was een gebaar met één hand. De vrouw die het voordeed op het onlinegebarenwoordenboek draaide als het ware een hele grote stop in een stoppenkast. Ik kon niet goed plaatsen hoe dit samenhing met Mark Rutte, maar het was afgeleid, stond eronder, van het gebaar voor ‘ruiten’.
Dit gebaar was aanzienlijk minder belastend dan het gebaar voor Dick Schoof, leek me zo. Al zag ik het ook ineens als iemand die, steeds als de stoppen waren doorgeslagen, de stop er weer indraaide. Of als iemand die, net zoals de hand draaide, met alle winden meewaaide en draaide. Of, als je het nog verder uitdiept: Ruttes gebaar was dus gebaseerd op ruiten, en ruiten is een symbool in het kaartspel. Het symbool voor, ik heb het nagekeken, winst, rijkdom, zakelijk succes, geld en vastgoed.
Wat toevallig.
Ik ben zo benieuwd naar degene die al die gebaren mag verzinnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant