Lang-leve-de-lol-presentator Rutger Castricum vroeg klimaatminister Sophie Hermans op jolige toon of zij in haar gesprekken met Tata Steel aandrong op ‘minder, minder, minder’ CO2-uitstoot, en de minister reageerde eerst teleurgesteld, toen ontdaan, en vervolgens woedend. ‘Op geen énkele manier’ duldde zij ‘flauwe grapjes’ die refereerden aan ‘die vreselijke uitspraak’.
Is het ook, daar niet van. Toch vroeg ik me af waar ik nou eigenlijk naar keek. Naar een plotselinge oprisping van principes van iemand die heel goed weet dat ze een regering vormt met lieden die nog altijd vierkant achter die ‘vreselijke uitspraak’ staan, met een staatssecretaris die hem niet eens binnenboord weet te houden? Of naar het tegenovergestelde van wat in het tijdperk-Rutte ‘PVV-corvee’ werd genoemd? Toen moesten VVD’ers krasse uitspraken doen om Wilders de wind uit de zeilen te nemen, nu kan wat strategische afstand geen kwaad - met het oog op straks, als de boel klapt, en het de vraag is wie daarvan de schuld krijgt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant