Debatten tussen vicepresidentskandidaten leveren wel eens memorabele momenten op, maar écht belangrijk zijn ze zelden gebleken. Dat is deze dinsdagavond, als de Democraat Tim Walz en de Republikein JD Vance de degens kruisen wel anders, ziet correspondent Thomas Rueb.
Dag Thomas! Wat staat er voor de kandidaten op het spel tijdens dit debat?
‘Normaal gesproken is een debat tussen vicepresidentskandidaten een soort nagerecht. In een normale campagnecyclus zijn er dan drie presidentiële debatten geweest en blijft er relatief weinig aandacht over voor de twee running mates. Deze verkiezingen zijn een uitzondering: dit debat is eigenlijk pas het tweede spannende moment in de campagne.
‘Kamala Harris is pas twee maanden geleden boven komen drijven als kandidaat. Er is maar één debat met Trump geweest en het lijkt er vooralsnog niet op dat er nog een gaat komen. Waar kiezers normaal gesproken een hele campagne worden blootgesteld aan een kandidaat, is het tijdsbestek om met Harris kennis te maken nu veel korter geweest. Veel kiezers weten relatief weinig van haar, laat staan van Tim Walz. Dat betekent dat de aandacht voor dit debat groter is, maar ook dat het potentieel een grotere impact heeft dan anders.
Over de auteur
Thom Canters is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
‘Presidentskandidaten worden vaak beoordeeld op hun beslissingsvermogen. Met wie een kandidaat de verkiezingen in gaat is in wezen de eerste belangrijke keuze van een campagne. In 2008 koos de Republikeinse presidentskandidaat John McCain Sarah Palin als running mate. Zij bleek een ramp te zijn, wat weer afstraalde op McCain. Hoe de kandidaten overkomen kan dus een campagne beïnvloeden, ten positieve of ten negatieve. Dat geldt nu met name voor het kamp van Harris en Walz, die in de hoofden van kiezers nog minder vastomlijnd zijn gedefinieerd.’
In Amerikaanse media zijn berichten verschenen over hoe Walz nerveus zou zijn voor het debat en dat hij Harris heeft gewaarschuwd dat hij niet zo goed is in debatteren. Wat maak jij daarvan?
‘Enerzijds is dat natuurlijk een vorm van verwachtingsmanagement. Voor alle debatten proberen beide zijden de verwachtingen zo laag mogelijk te houden, zodat het alleen maar kan meevallen. Dat gebeurde ook met Harris, hoewel zij juist bekendstaat als een sterk debater.
‘In het geval van Walz valt er tegelijkertijd ook wel wat voor te zeggen dat het spannend voor hem is. Hij heeft wel ervaring met debatten, maar wint die zeker niet altijd. Hij kan wat schichtig overkomen en in zijn opwinding maakt hij zijn punten soms niet zo helder. Hij schiet snel in de verdediging. In speechen is hij best goed, maar een debat is toch een heel andere setting. Het belangrijkste punt is echter dat van Vance bekend is dat hij zich erg comfortabel voelt in de vijandige omgeving van een debat. Hij kan daar echt van genieten en dat laatste is voor Walz zeker niet het geval.’
Vance zei ook dat hij niet zo veel voorbereiding nodig heeft voor het debat.
‘Uit het kamp van Trump hoor je een tweeledige boodschap. Enerzijds probeert zijn team het beeld neer te zetten dat Walz het met al zijn ervaring heel goed gaat doen om zo de verwachtingen voor Vance laag te houden. Anderzijds pocht Trump dat Vance gehakt gaat maken van Walz en beweert Vance dat hij het debat überhaupt nauwelijks heeft voorbereid. Zelf zijn zij de verwachtingen dus flink aan het opkrikken.’
Tegelijkertijd krijgt Vance een stuk lagere waarderingscijfers dan Walz. Staat er voor hem dan niet ook veel op het spel?
‘Eigenlijk een stuk minder. Vances populariteitscijfers mogen dan onder water staan, voor Trump zal dat niet zo veel uitmaken. Mensen kiezen uiteindelijk toch een president en niet een vicepresident. Vaak is het dus de belangrijkste missie voor een running mate om diens presidentskandidaat niet voor schut te zetten. Bij Trump weten mensen na acht jaar precies wat ze aan hem hebben. Natuurlijk, Vance kan Trump wel wat nieuwe kiezers kosten door te extreem over te komen, maar er is weinig dat hij kan doen wat Trumps fans weg zal jagen.
‘Dat Trump het debat met Harris volgens de peilingen heeft verloren, heeft uiteindelijk ook niet heel veel voor hem uitgemaakt. De werkelijkheid in de gepolariseerde Verenigde Staten is dat er in de publieke opinie over Trump nog maar weinig verschuift. Belangrijker dan dat Vance sympathiek overkomt is het voor Trump dat zijn running mate Walz flink beschadigt, aangezien dat Harris’ groei kan stuiten. In een verkiezing die nagenoeg fiftyfifty is, is dat heel waardevol.
‘Voor Walz staat er toch veel meer op het spel op dit gebied. Hij kan kiezers die pas net een fragiel beeld van Harris hebben gevormd toch op andere gedachten brengen als hij de plank totaal mis slaat. Hij moet echt zijn mannetje zien te staan.’
Op welk thema zullen Walz en Vance het inhoudelijk van elkaar proberen te winnen?
‘Voor beide kandidaten zal het in hun verhaal vooral draaien om de middenklasse. Wie de middenklasse voor zich wint, met name in de Rust Belt-staten Pennsylvania, Michigan en Wisconsin, wint waarschijnlijk de verkiezingen. Zowel Walz als Vance zijn uitgekozen omdat ze op hun eigen manier vertegenwoordigers van de middenklasse uit dat gebied zouden moeten zijn.
‘Vance is opgegroeid in een armoedig gezin uit Ohio en is bekend geworden met een boek waarin hij de moeilijkheden van de Amerikaanse middenklasse in de Rust Belt blootlegt. Walz is geboren in Nebraska en gouverneur geworden van Minnesota. Zijn hele imago, de reden dat ze hem kozen, draait om zijn ‘everyman appeal’: hij zou begrijpen hoe het is om een normaal en af en toe moeilijk leven te leiden in staten die sociale en economische neergang gekend hebben. Zij zullen beiden willen laten zien dat zij het hardste voor de middenklasse zullen vechten – en dan vooral de presidenten die zij hier eigenlijk vertegenwoordigen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant