Borstkanker is slecht zichtbaar op röntgenfoto’s van vrouwen met dicht borstweefsel. Hoewel deze groep juist een grotere kans heeft om ziek te worden, worden vrouwen hiervan niet op de hoogte gebracht, onthulde de Volkskrant. Lezers reageren.
Als je bij het schokkende artikel over borstkankerscreening overal het woord ‘borst’ zou vervangen door ‘zaadbal’, immers ook voor een groot deel bestaand uit klierweefsel waarin tumoren oftewel zaadbalkanker kan ontstaan, zou het hele land op z’n kop staan en zouden er morgen Kamervragen worden gesteld.
Het is inderdaad heel naar om vervolgonderzoek naar aanleiding van een mammografie te moeten ondergaan, vooral als je een week moet wachten op de uitslag van biopten. Maar de blijdschap als dan alles goed blijkt te zijn, weegt daar ruimschoots tegenop, weet ik uit ervaring.
Het idee dat je het risico maar moet nemen dat je een aantal vrouwen die behandeling voor borstkanker nodig hebben mist, een ziekte waar je zonder tijdige behandeling mogelijk aan doodgaat, om anderen de akeligheid van vervolgonderzoek te besparen, is misdadig.
Christine Kuiper, Amsterdam
Ik was zeer verrast door het artikel over borstkankeronderzoek bij vrouwen met dicht bindweefsel.
In 2019 waren er al berichten in de media dat borstkanker op röntgenfoto’s slecht te zien is. Naar aanleiding daarvan heb ik toen Bevolkingsonderzoek Nederland gebeld en gevraagd wat zij in die gevallen deden. Toen werd mij verteld dat ze dan gingen beoordelen of er een vervolgonderzoek middels een MRI-scan moest komen. Ik voelde mij hierdoor gerustgesteld en dacht dat als ik dicht bindweefsel heb, er dan een vervolgonderzoek zou komen.
Maar nu blijkt uit het artikel in de Volkskrant dat ze dat helemaal niet doen. Ik ben dus onjuist geïnformeerd. Als ze mij hadden verteld dat ik dicht bindweefsel heb en er verder niks aan zouden doen, dan had ik desnoods op eigen kosten nader onderzoek willen laten doen.
Ik begrijp nu pas dat de weigering om mij te zeggen of ik dicht bindweefsel heb, algemeen beleid is, omdat ze mij dan verder niets kunnen bieden.
Ik voel mij zwaar belazerd door Bevolkingsonderzoek Nederland.
Als Bevolkingsonderzoek Nederland geen aanvullend onderzoek doet, dan is er alle reden om dit dan maar via de huisarts te laten uitvoeren of, als die dat niet wil, dat desnoods maar zelf te laten doen.
Overigens is het wel zo dat Bevolkingsonderzoek Nederland in de goede uitslagen steeds vermeldt dat er geen zekerheid is dat je dan geen borstkanker hebt. In mijn goede uitslag van 2022 werd gezegd dat van de tien gevallen van borstkanker er drie niet worden ontdekt. Alle reden dus voor vervolgonderzoek in geval van dicht bindweefsel, maar dat doen ze niet.
Lydia Vorrink, Almere
In het verslag dat de radioloog maakt van een mammografie wordt de mate van dichtheid van het klierweefsel standaard vermeld. Dit verslag is door de patiënt in te zien. Van achterhouden van informatie is dus geen sprake.
Een onderzoek (MRI) waarbij een op de tien patiënten wordt doorverwezen en bij slechts bij 20 procent daarvan relevante afwijkingen worden gevonden, is voor screeningsdoeleinden ongeschikt.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat vrouwen van de angst en stress geïnduceerd door een onterechte doorverwijzing, ook na langere tijd wat hun psychisch welbevinden betreft schade ondervinden. Dit wordt terecht door de Gezondheidsraad geadresseerd en in het artikel zonder enige onderbouwing gebagatelliseerd.
Jaap Schipper, radioloog, Den Haag
Op 26 februari 2021 is mijn rechterborst volledig geamputeerd wegens kanker. Ongeveer drie jaar daarvoor begon ik ongerust te worden. Er was weliswaar geen knobbel, maar ik had wel veel jeuk en een ongemakkelijk gevoel. Mijn borst kon geen aanraking verdragen. De huisarts kon niets voelen maar liet wel een foto maken. Ik liet me geruststellen. In de periode daarna is er drie keer een nieuwe foto gemaakt. Mijn borst veranderde van vorm: nog geen paniek bij de arts. Pas toen er een diepe inkeping aan de onderzijde zichtbaar was, werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis.
Actie: foto! Niets te zien. Echo: misschien een heel klein plekje. Punctie: kwaadaardige afwijking. MRI-scan: de hele borst zat vol, evenals de dichtstbijzijnde lymfeklieren. Binnen een week operatie met volledige verwijdering van de borst en vele heftige bestralingen waarvan ik nog steeds veel last heb.
Ik werd erg boos toen ik las dat vrouwen niet wordt verteld dat ze dicht borstweefsel hebben, omdat ze dan misschien ongerust worden. Waarom is het dan niet zo erg dat ik jarenlang heel ongerust ben geweest? En dat vervolgens bleek dat die angst terecht was?
Als dit eerder was onderzocht, had ik misschien mijn borst nog gehad. Blijkbaar heb ik een veel grotere kans op borstkanker. Ik ben benieuwd hoeveel vrouwen dit verhaal herkennen?
Monica Tecklenburg, Breda
Bij mijn eerste (en laatste) mammografie in Frankrijk werd me meteen verteld dat mijn borstweefseldichtheid te groot was en kreeg ik een echografie, waar een (goedaardige) adenoom te zien was. Als het een verdachte tumor was geweest, zou ik daarna zijn doorverwezen voor een MRI.
Mijn zus woonde ooit in Duitsland (Beieren), en daar werd het
borstonderzoek uitsluitend per echografie gedaan.
Waarom wordt de echografie in Nederland niet gebruikt? Het is volgens mij veel goedkoper dan een mammografie of een MRI, volkomen pijnloos (tijdens de mammografie dacht ik: dit nooit weer) en dus wel geschikt voor vrouwen met een hoge borstweefseldichtheid.
Margot Peeters, La Brée les Bains (Fr)
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant