Met de sluiting van de laatste kolencentrale, een kleine tien jaar na de laatste echte kolenmijn, is maandag een einde gekomen aan het Britse kolentijdperk. Dat heeft 142 jaar geduurd.
Van heinde en verre zijn de 114 meter hoge waterkoelers van de kolencentrale Ratcliffe-on-Soar zichtbaar in het graafschap Nottinghamshire – de 199 meter hoge schoorsteen torent er nog bovenuit. Maar niet langer zal er stoom uit komen. Over twee jaar zal het iconische 4,6 vierkante kilometer grote complex zelfs met de grond gelijk zijn gemaakt.
Maandag zagen de 170 overgebleven werknemers in de kantine hoe de bedieningsknoppen na 57 jaar werden uitgedraaid. Daarmee is een kolencentrale gesloten die in de Europese uitstoot toptwintig stond.
Over de auteurPatrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland voor de Volkskrant.
De verantwoordelijke staatssecretaris Michael Shanks bedankte het personeel voor de jarenlange inzet. Voor zijn baas Ed Miliband, de Labour-minister van Energieveiligheid en Klimaatneutraliteit, komt een langverwachte droom uit: het einde van het steenkolentijdperk.
Miliband begon al met dat streven in 2009, als minister onder premier Gordon Brown. Wat hem betreft moet het Verenigd Koninkrijk wereldleider worden op het gebied van ‘dekoleniseren’, en bij de productie van duurzame energie.
De Britten waren in de 19de eeuw ook voorlopers bij de kolenwinning en industrialisering. In 1882 werd de eerste kolencentrale geopend, nabij Holborn Viaduct in Londen. Deze centrale werd gebouwd in opdracht van Thomas Edison’s Edison Electric Light Company.
Die werd al na vier jaar gesloten, toen de hoofdstedelijke straatlampen overgingen op gas. Het gebouw werd tijdens de oorlog verwoest door Duitse bommen. Londen heeft wel twee andere bekende krachtcentrales die een tweede leven hebben gekregen: Bankside Power Station (nu het Tate Modern) en Battersea Power Station.
Negen jaar geleden werd in het noorden van graafschap Yorkshire de laatste ondergrondse steenkolenmijn gesloten, Kellingley Colliery. Vorig jaar kwam er in Ffos-y-Fran, Zuid-Wales, een einde aan de laatste ‘open’ kolenmijn: een mijn zonder diepe tunnels en schachten.
Er liggen al jaren plannen om een nieuwe kolenmijn te openen in graafschap Cumbria, nabij het Lake District. Dat voorstel is het onderwerp van een politiek debat. De Conservatieven zijn voor, maar Labour, voorheen de partij van de mijnwerkers, is tegen. Het staat haaks op het streven naar klimaatneutraliteit.
Voorstanders wijzen erop dat er in het Verenigd Koninkrijk nog steeds vraag bestaat naar steenkolen, met name in de staalindustrie. Een eigen mijn zou het land minder afhankelijk maken van het buitenland. Bovendien zou het juist vervuiling schelen, omdat er minder lange zeereizen nodig zijn voor het leveren van buitenlands kool.
De vraag zal evenwel afnemen, omdat de Britse staalindustrie zich aan het verplaatsen is naar Aziatische landen, waar wekelijks nieuwe kolencentrales worden gebouwd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant