is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
Een dronecamera scheert over groen akkerland. Op de achtergrond klinkt de melancholische stem van zangeres Billie Eilish. ‘What was I made for?’ zingt ze zachtjes. En dan nog een keer: ‘What was I made for?’
Loodzware existentiële vraag, maar wel toepasselijk voor een programma als Onze boerderij: als alles verandert. Kwestie in deze KRONCRV-productie: wie is de boer nog als hij door steeds strengere regelgeving en commerciële overwegingen niet of nauwelijks meer kan boeren? Hij is toch voor dit beroep, en alleen dit beroep, gemaakt?
In dit zevende seizoen van Onze boerderij bezoekt presentatrice Yvon Jaspers opnieuw oud-deelnemers aan Boer Zoekt Vrouw om te zien hoe het het liefdeskoppel is vergaan. Is de romance tegen het rauw boerenbestaan bestand gebleken? Met die liefde zit het wel snor. De paartjes zijn nog altijd bij elkaar, maar het boeren zelf, daar is de romantiek toch wel een beetje vanaf gegaan nu boerenbedrijven door strenge stikstofregels en klimaatverandering aan het wankelen zijn gebracht.
Jaspers banjert in groene overall door de varkenshouderij van boer Theo. Innemende vent, die het beste wil voor zijn dieren, maar als de consument niet meer geld wil betalen voor een varkenslapje, dan kan hij niet investeren in betere levensomstandigheden voor zijn varkens. ‘Ik word er moedeloos van’, zucht Jaspers.
Melkboer Frans probeert Jaspers uit te leggen hoe absurd en willekeurig de stikstofregels volgens hem zijn. Zijn koeien zijn goed voor ongeveer 9.000 kuub aan mest, 7.500 kuub daarvan mag hij volgens de huidige stikstofregels over zijn eigen land uitstrooien, de overige 1.500 kuub moet hij afvoeren naar mestverwerkers. Kosten: 40.000 euro. Heeft Frans alsnog mest nodig voor zijn land, dan moet hij kunstmest kopen. Geschatte kosten daarvoor: 25.000 euro.
Frans: ‘Geen enkele boer begrijpt dat.’
Het latente BBB-gevoel bij de kijker wordt flink aangesproken in Onze boerderij. Onmogelijk om niet te sympathiseren met deze mannen en vrouwen die door knellende overheidsregels hun levensvervulling in een financiële nachtmerrie zien veranderen. Maar iets meer distantie was niet verkeerd geweest. De vraag wat belangrijker is: betere financiën of een beter milieu en dierenwelzijn? Had wel een keer mogen klinken.
Gelukkig blijken de boeren vindingrijke types die niet te lang blijven hangen in valse boerenromantiek. Vooral melkboer Frans blijkt een ondernemende man. Leonie, zijn match uit zijn Boer zoekt vrouw-avontuur, en moeder van zijn drie kinderen, vult in de uitzending een automaat langs een autoweg met Twentse kaas van eigen makelij. Op deze manier verkopen ze minstens 40 kilo kaas per week. Daarnaast verhuren ze ook een vakantiehuis.
Frans’ en Leonies belangrijkste project is een natuurbegraafplaats. Daarvoor willen ze een eigen stuk land gebruiken.
‘Jullie zijn wel veranderd’, stelt Jaspers, die zich Frans en Leonie nog herinnert als stel dat bezwoer niets anders te willen doen dan boeren.
‘We proberen wel mee te bewegen’, aldus Leonie.
Kaasboer. Vakantiehuisverhuurder. Grafdelver. De boer blijkt uiteindelijk voor van alles te zijn gemaakt.
Over de auteur
Hassan Bahara is tv-recensent voor de Volkskrant.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant