Politiemensen over die ene melding, wat er daarna gebeurde en hoe dat hun kijk op het vak heeft veranderd. Terry Houben (49) werd wakker gebeld toen het gemeentehuis in Waalre platbrandde. ‘Alles waar wij voor staan, werd aangetast.’
‘In de nacht van 17 op 18 juli 2012 werd ik wakker gebeld door een collega: ‘Terry, het is mis. Het gemeentehuis van Waalre staat in lichterlaaie.’ Ik belde meteen onze OVD, de officier van dienst, die al ter plaatse was: wat is daar aan de hand? Maar meer informatie was er niet.
‘Ik stond op, dronk een kop koffie in de keuken en binnen vier minuten belde de OVD terug: ‘Tegen de gevel van het gemeentehuis staan twee personenauto’s te branden.’ Dan weet je: foute boel, hier is sprake van opzet. Er was al een helikopter met warmte-apparatuur de lucht in gestuurd voor onderzoek naar verdachte personen of draaiende automotoren, maar door het slechte weer kon die niet omhoog.
Over de auteur
Wil Thijssen is politie- en justitieverslaggever van de Volkskrant.
‘Ik was niet alleen teamchef, maar had ook piketdienst als hoofd ordehandhaving. Dan schieten meteen allerlei scenario’s door je hoofd: uit welke hoek komt dit? Welke risico’s kunnen ontstaan? Voor wie? Welke maatregelen moet ik nemen?
‘Mijn politiehart zei: ik móét daar naartoe. Maar boven lagen twee slapende kindjes en mijn man, die ook bij de politie werkt, had nachtdienst. Hij kon niet naar huis omdat hij midden in een incident stond.
‘Ik belde de operationeel netwerk-expert voor de gemeente Waalre uit bed en vroeg of hij ernaartoe kon gaan. De brandweer was opgeschaald naar crisisniveau 2 omdat ze de brand niet onder controle kregen, de vlammen sloegen metershoog uit het dak. Niveau 2 betekent dat ik naar het Actiecentrum Politie in Eindhoven moest, waar de hoofden opsporing, informatie, personeelsinzet en ordehandhaving overleggen met de algemeen commandant. Dus leverde ik midden in de nacht – ‘dingdong’ – twee kleintjes en een tas schoolspullen af bij mijn moeder.
‘En weer ging mijn pieper: er werd opgeschaald naar niveau 3. Dan komt het gemeentelijk beleidsteam samen, en móét je daar als teamchef naartoe. Dus belde ik een collega: ‘Kun je mijn taken hier in Eindhoven overnemen?’
‘In Waalre kwam het gemeentelijk beleidsteam bijeen in de brandweerkazerne, we moesten enorm improviseren. Iedereen was verbijsterd. De symboliek was groot: het gemeentehuis is van ons allemaal. Dat ging met veel emotie gepaard. Zo’n raadshuis vertegenwoordigt onze rechtsstaat. Alles waar wij voor staan en waar we dagelijks zo hard voor werken was aangetast, zo voelde dat. Politiemensen waren gespannen: is dit ook tegen ons gericht?
‘We kenden elkaar niet goed, de lokale crisismanagers, want de burgemeester en de gebiedsofficier van justitie waren op vakantie. Maar de samenwerking met de locoburgemeester en de vervangend officier was geweldig. We gingen met veel veerkracht aan het werk: het opstarten van een groot opsporingsonderzoek, dreigingsanalyse, communicatie om bewoners en de pers te informeren. Dat ging dagenlang door. Er werd een gemeentehuis uit de grond gestampt, overal kwamen tafels, stoelen en computers vandaan. Want er worden evengoed baby’s geboren, aangiften gedaan en huwelijken gesloten. Dat gaat allemaal gewoon door als het raadshuis met zijn historische trouwzaal tot de grond is afgebrand.
‘’s Avonds reed ik naar ons bureau. Onze kantine zat overvol politiemedewerkers die de hele dag bij die brand hadden gestaan en buurtbewoners hadden gesproken. De collega’s voelden diezelfde verontwaardiging: wat is hier gebeurd? Wat betekent dit voor onze veiligheid?
‘Ik sprak de groep toe en heb gewoon alle dilemma’s en onzekerheden op tafel gelegd: ‘We weten niet wie dit heeft gedaan, tegen wie dit is gericht en of er ook risico’s voor de politie zijn. Maar ik vraag jullie om in verbinding te blijven met alle groepen in deze gemeenschap, dat is juist nu heel belangrijk.’
‘We werkten dag en nacht door. Ook op bijeenkomsten voor het gemeentepersoneel en bewoners benadrukten we het belang van verbinding, want er werd veel gespeculeerd over mogelijke daders. We staken veel tijd en energie in het bewaren van de eenheid, en dat is gelukt. Dat is het mooie van dit incident: je krijgt een crisis voor je kiezen, maar je herpakt je en komt met z’n allen nog krachtiger terug. Binnen no time functioneerden alle gemeenteprocessen weer. Ik heb die periode ervaren hoe belangrijk het is dat je met je ketenpartners alles kunt delen, bespreken en uitvoeren.
‘Vanuit onze regionale recherche werd een Team Grootschalig Onderzoek ingesteld dat jarenlang werkte aan het opsporen van de daders. Helaas heeft dit wegens gebrek aan bewijs niet tot vervolging geleid. Wel leidde deze daad – ook nationaal – tot een enorme intensivering van de aanpak van ondermijning.
‘Dit incident laat ook zien dat het soms lastig is als je veel dubbelrollen hebt: ik was teamchef, hoofd ordehandhaving. lokaal crisismanager en mama – thuis heb je ook van alles te organiseren. Door de impact en de nasleep van deze brand hadden we onze vakantie uitgesteld. Ik hou van actieve vakanties, van sportieve dingen doen. Maar laatst nog zei een van mijn kinderen: ‘Mam, die vakantie heb jij alleen maar geslapen.’’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant