Libanezen leven in chaos na Israëlische aanvallen op Beiroet. Op straat durft niet iedereen direct te geloven dat Hezbollolah-leider Hassan Nasrallah daarbij gedood is. Ze vrezen voor wat komen gaat. "Hadden we ons maar nooit met de strijd in Palestina bemoeid", zegt een Libanees tegen verslaggever Hans Jaap Melissen.
Op zaterdagochtend na de verwoestende bommen op de wijk Dahieh, is het chaos in Beiroet. Melissen merkt in de straten van de Libanese hoofdstad hoe het nieuws over de dood van Hezbollah-leider Nasrallah landt. Na de eerste berichten erover van Israël en na de bevestiging van Hezbollah zelf.
Het is chaos op straat, waar sommige mensen de nacht hebben doorgebracht en volgepakte auto's met matrasjes op het dak zich vastrijden in het verkeer. En er is chaos in de hoofden van de mensen. Want is het waar dat Nasrallah is gedood? Mededelingen van het Israëlisch leger over de leider van Hezbollah worden nogal gewantrouwd. Zeker door een groepje mannen dat net gisteren is gevlucht uit Dahieh.
In het centrum van Beiroet zitten ze gehurkt rondom een scooter die ze proberen te repareren. "We geloven nog steeds in Nasrallah", zegt een van hen. En bijna in koor roepen ze dat ze zelf sterk zijn en totaal niet bang. "Ja, het waren enorme explosies, we hebben ons huis moeten verlaten en we hebben geld verloren, maar we zullen ook weer terugkeren."
Hun adrenaline is voelbaar en de tolk fluistert mij toe dat het beter is niet te veel door te vragen over het lot van Nasrallah. Hij is bang dat de situatie uit de hand loopt. Velen hebben nauwelijks geslapen, want er waren vannacht steeds weer nieuwe aanvallen op Beiroet.
Wat ook een rol speelt is dat er bij veel mensen sinds de pieper-aanvallen waarbij duizenden gewonden vielen, meer wantrouwen is ten opzichte van mensen 'van buiten'. De paranoia lijkt toegenomen.
Alle inwoners die nu uit Dahieh zijn gevlucht, komen bovenop de mensen
die al eerder hun huizen in andere delen van het land hebben verlaten.
Die zijn naar familie gevlucht of zitten, als ze geld daarvoor hebben, in
hotels in de stad.
Zoals Ahmad, die net is gevlucht uit Baalbek, een gebied ten noordoosten van Beiroet. Met zijn bejaarde ouders zit hij in de lobby van een hotel. "Deze oorlog is zoveel zwaarder dan in 2006. Israël heeft nu nog betere wapens van de VS gekregen. Daarmee willen ze Zuid-Libanon en Dahieh net zolang bombarderen tot die plekken helemaal ontvolkt zijn. Als straf voor het feit dat mensen in Noord-Israël niet naar hun huizen terug kunnen."
Hij verwacht dat de oorlog alleen maar erger wordt, zeker als het klopt dat Nasrallah dood is. Zelf is hij geen fan van Hezbollah. "Ze hadden zich nooit met de oorlog in Palestina moeten bemoeien. Libanon kan deze oorlog helemaal niet aan. Hezbollah heeft zich totaal niks aangetrokken van wat dit betekent voor burgers in het zuiden, Dahieh, of waar ik vandaan kom. Ze hebben de kracht van het Israëlisch leger onderschat. In 2006 (bij de Israëlisch-Libanese oorlog, red.) hield Israël zich misschien nog in, nu gaan ze helemaal los."
Het is lastig inschatten wat de dood van Nasrallah betekent voor dit verdeelde land. Volgens Sari Harafi, socioloog aan de American University of Beiroet, zal een minderheid van de bevolking blij zijn.
"Dat zijn bijvoorbeeld mensen in het Libanese leger of bepaalde groepen christenen. Er zijn genoeg mensen in Libanon die het niet met Hezbollah eens zijn. De dood van Nasrallah zal Hezbollah zwakker maken", denkt hij. "Het zal een zware klap zijn, maar het zal hen niet helemaal ondermijnen." Ook Harafi verwacht dat de oorlog nog groter zal worden. Dat Israël kansen ruikt.
Niet ver van Harafi's huis wordt de straat geblokkeerd door een paar open vrachtwagens vol met flessen water en andere hulpgoederen. Bezwete mannen geven de dozen aan elkaar door. Anderen staan ernaast en kijken vooral op hun telefoon naar de laatste berichten over Nasrallah.
"Israël, dat zijn gewoon terroristen", zegt een man die alleen zijn roepnaam Abu Ali wil geven zaterdagochtend. "Ik geloof er niks van dat Nasrallah dood is. Maar dood of niet, deze oorlog wordt alleen maar erger."
Dat er ook mensen heel erg blij zijn met de dood van Hezbollah-leider Nasrallah blijkt in een restaurant in de stad. Een man, Rabyia, zegt op zachte toon: "Kijk naar dat tv-scherm, de man die je daarop ziet (het hoofd van Nasrallah is net vol in beeld, red.) mag van mij dood zijn. Hij heeft genoeg ellende veroorzaakt."
Hij maakt een kusgebaar naar het tv-scherm. "En die club van hem doet nu nauwelijks iets om mensen die gevlucht zijn te helpen. Nee, het is echt goed, als het tenminste waar is." Hij kijkt om zich heen of niet toch de verkeerde persoon zijn opmerkingen heeft gehoord. Maar in de chaos van vandaag, gaan zijn woorden voorbij aan de andere mensen in het restaurant.
Een uur later, aan het begin van de middag klinkt er geschreeuw en gegil buiten en lopen mannen en vrouwen met hun handen omhoog door de straten. Overal klinkt gehuil, vooral ook in de straat waar de hulpgoederen verzameld worden.
Want nu meldt ook Hezbollah zelf dat Nasrallah dood is. Het gehuil gaat over in een in koor geroepen "Alah Akhbar", god is groot. Mensen hangen uit de ramen of schreeuwen mee vanaf het balkon. Toch blijven sommigen onbewogen zitten en kijken naar de chaos om zich heen.
Source: Nu.nl algemeen