Israël heeft de afgelopen 24 uur de zwaarste bombardement op Libanon uitgevoerd sinds het uitbreken van de oorlog in Gaza. Hezbollah-leider Hassan Nasrallah zou het doelwit zijn geweest. Wie is de man, die al sinds 1992 aan het hoofd staat van de Libanese militie?
Of de Israëlische aanval doel trof, is vooralsnog onbekend. Hezbollah claimt dat het ‘prima’ gaat met de secretaris-generaal, maar dat valt niet te controleren. Desalniettemin wist Nasrallah (64) in ieder geval tot op heden uit de handen van de Israëlische inlichtingendiensten en het leger te blijven.
Dat is mede te wijten aan Nasrallahs extreme voorzichtigheid en strenge beveiliging. Zijn voorganger kwam bij een Israëlische luchtaanval om het leven. Ook Nasrallahs oudste zoon werd in 1997 op 18-jarige leeftijd gedood door het Israëlische leger.
Uit angst voor een moordpoging verschijnt Nasrallah al bijna twintig jaar amper in het openbaar – zijn laatste openbare toespraak gaf hij vóór de oorlog met Israël in 2006. In 2002 gaf hij bij hoge uitzondering een interview aan The New York Times, waarvoor de interviewers geblinddoekt door Beiroet werden vervoerd en hun pennen werden open geschroefd om ze te controleren op explosieven of giftige stoffen.
Wel verschijnt Nasrallah geregeld op televisie, waarbij hij vanaf een geheime locatie zijn aanhangers toespreekt. Daarbij laat hij zich kennen als charismatisch, polariserend en anti-westers tot op het bot. Vanwege de Amerikaanse dominantie beschouwt hij de bestaande wereldorde als volledig onrechtvaardig.
Tijdens dergelijke optredens laat Nasrallah vaak doorschemeren dat hij zijn toespraken live geeft. Zo refereerde hij vorige maand aan de knallen die kort daarvoor te horen waren tijdens zijn toespraak, veroorzaakt doordat Israëlische gevechtsvliegtuigen boven Beiroet door de geluidsbarrière vlogen.
Nasrallah is de zoon van een groenteboer uit Beiroet. Op zijn 17de werd hij uitverkoren om islamitische theologie te gaan studeren in de Iraakse stad Najaf. Vanwege de repressie tegen sjiieten onder dictator Saddam Hoessein moest hij na twee jaar terug naar huis, waar hij – ofschoon piepjong – begon op te klimmen binnen Hezbollah. Zijn religieuze status is tegenwoordig groot: Nasrallah wordt gerekend tot de afstammelingen van de profeet Mohammed en draagt daarom de eretitel sayyid (‘heer’).
Onder Nasrallahs bewind groeide Hezbollah uit van paramilitaire strijdgroep tot politieke grootmacht in Libanon, niet in de minste plaats dankzij financiële steun van Iran. Bijna een derde van de Libanezen zegt inmiddels ‘groot’ vertrouwen te hebben in de beweging, die in het Westen als terroristisch is aangemerkt.
Bij de Libanese verkiezingen in 2022 haalde Hezbollah 15 van de 27 zetels van het ‘sjiitische blok’ in het parlement. Daarmee is de beweging een van de grootste politieke vertegenwoordigers is van moslims in Libanon.
De alomtegenwoordigheid van Hezbollah in het zuiden van Libanon en zijn inmiddels verstrekkende macht in buurland Syrië hebben Nasrallah een cultstatus opgeleverd onder zijn aanhangers. Desondanks leeft hij naar verluidt een bescheiden bestaan.
In vergelijking met de sjiitische geestelijken die Hezbollah oprichtten, staat Nasrallah niet te boek als extreem streng in de leer. Zo heeft hij er volgens The New York Times nooit op aangedrongen dat vrouwen een sluier moeten dragen. Wel benadrukt Nasrallah geregeld dat de ‘Arabische mannelijkheid’ hersteld moet worden.
Zijn finest hour beleefde Nasrallah in 2000, toen Israël zich na een slopende strijd terugtrok uit Zuid-Libanon, uit een strook die het vijftien jaar lang bezet had gehouden. Triomfantelijk verklaarde Nasrallah dat Israël ‘met al zijn kernwapens’ in werkelijkheid ‘zwakker is dan een spinnenweb’.
In zijn laatste televisietoespraak, op 19 september, beschuldigde Nasrallah Israël van de grootschalige aanval waarbij duizenden piepers en portofoons ontploften. ‘De vergelding zal komen’, zei hij daarover. Sindsdien zijn de Israëlische aanvallen op doelwitten van Hezbollah verhevigd. Of Nasrallah het ook deze keer bij een symbolische reactie houdt, is niet duidelijk.
Voor dit profiel is gebruikgemaakt van een eerder verhaal van onze Midden-Oosten correspondent Jenne Jan Holtland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant