Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door ontwerpwetenschapper Jasper van Kuijk. Deze keer: thuiswerken.
Steeds meer Amerikaanse bedrijven stoppen met werken op afstand. Vorig jaar riepen Google, Apple en Zoom hun werknemers al voor een aantal dagen terug naar kantoor. En afgelopen week ging bij Amazon, dat eerder werknemers drie dagen per week terugverwachtte, thuiswerken geheel het raam uit: werknemers moeten vijf dagen per week naar kantoor komen.
In Nederland is deels thuiswerken inmiddels de norm. Sinds corona is ‘ja, maar ik heb een hond’ een argument om niet bij een vergadering te verschijnen. Met als gevolg dat je, ook als je niet bij defensie werkt, op veel kantoren buiten de dinsdag en donderdag een kanon kunt afschieten.
Over de auteur
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In het begin van de pandemie was het enthousiasme voor thuiswerken nog groot, zowel bij werknemers (‘Scheelt forensen en betere concentratie!’) als bij werkgevers (‘Wow, alles draait gewoon door, we gaan heel veel kantoren afstoten!’).
Maar langzaamaan beginnen de nadelen steeds zichtbaarder te worden. Vooral jongeren blijken toch graag op locatie werken, want zij hebben daar het meest bij te winnen, zo analyseerde het magazine Fortune op basis van enquêtes, interviews en arbeidsmarktdata. Een jongere collega, die toen corona uitbrak net aan haar promotieonderzoek was begonnen, zei: ‘Ik dacht dat ik het prima deed met dat thuiswerken, tot ik weer op de universiteit mocht komen en me realiseerde: nee, ik was helemaal niet oké.’
Logisch, want nog los van het sociale aspect leren jongere werknemers veel door de werkplekdynamiek om zich heen te zien en horen. We zijn sociale dieren. Als we onze collega’s minder fysiek zien, bouwen we minder een band met ze op. Het lijkt me geen toeval dat de quiet quitting-trend (geen ontslag nemen, maar het absolute minimum doen) juist de kop opstak tijdens corona.
Voor oudere werknemers ligt dit anders. Die hebben – door het eerdere fysieke samenwerken met collega’s – al een netwerk, band en ervaring opgebouwd. Bovendien hebben oudere werknemers vaker een ingewikkeldere thuislogistiek dan jongere werknemers en dus meer te winnen bij thuiswerken.
Maar naast het individuele aspect is er de samenwerking. Veel werkgevers die thuiswerken willen beperken geven aan dat ze zich zorgen maken om sociale cohesie en samenwerking. Dingen als teamgeest, connectie, ideeën opdoen.
Dit stond allemaal een stuk minder op de voorgrond bij de doorbraak van het thuiswerken, aan het begin van de pandemie. Misschien is thuiswerken als roken, en blijkt dat de nadelen zich pas ontvouwen op de langere termijn.
De voordelen van thuiswerken zijn in grotere mate individueel en voor oudere werknemers, de nadelen liggen bij jongere werknemers en het collectief. Dat impliceert dat je op locatie werken niet alleen doet voor jezelf, maar ook voor je collega’s. Is thuiswerken dan asociaal? Letterlijk: ja, want je ontmoet minder mensen en het contact is minder ‘diep’. En in figuurlijke zin? Als je het structureel lang en veel doet: ja, dat zou goed kunnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant